ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - طليعه

خوش بُوَد گر آبرويى نزد جانان داشتن‌

در گلستان وصالش روى خندان داشتن‌

همچو شبنم بوسه بر گلبرگ رخسارش زدن‌

بوسه‌ها بر عارض آن گل فراوان داشتن‌

صاف چون آيينه بودن از همه زنگارها

همچو مورى از سليمان، مهر و احسان داشتن‌

عمر، باطل مگذران در بستر وهم و خيال‌

ايده را در فهم معنى مهر تابان داشتن‌

در فريب غمزه بازان خويش را پنهان مكن‌

آه حسرت‌بار در جان پشيمان داشتن‌

چون زلال آب روشن باش در بزم حضور

تا به كى آيينه را تاريك بهتان داشتن؟!

تيرگى را از دل مهتابى خود دور كن‌

يأس و نوميدى چرا، چاك گريبان داشتن؟!

آبرو در نزد جانان يك ورق فرزانگى‌است‌

همچو بوذر با پيمبر عهد و پيمان داشتن‌

بگذر از دنيا ذليلان، سرفرازى پيشه كن‌

خوش بُوَد در بزم جانان روى خندان داشتن‌

فرصتى باقى است از عمر دو روزه پاس دار

بى‌تدبّر تا به كى خود را «پريشان» داشتن؟