ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٨ - ٢ استدلال مبلّغان تبشيرى به قرآن كريم
در تمام صفحات انجيل گمراهكننده مزبور، نام «يسوع» با نامى كه از نظر مسلمانان هيچ شك و شبههاى برنمىانگيزد و كاملًا براى او عادى است، يعنى «عيسى» تعويض مىگردد!!
از ديگر نمودهاى گمراهسازى در اين تبليغات، ارائه «عهد جديد» نه با نام مشهور و معروف انجيل، بلكه با معنى و مدلول لغوى آنكه در اصل يونانى است، مىباشد. آنها «انجيل لوقا» را با عنوان «الاخبار السارة» (خبرهاى خوش) بدون هيچ پيشگفتار يا ديباچهاى حاوى اشارهاى به اين جايگزين اسمى يا علت عدول از نام مشهور و آشنا براى همگان و چسبيدن به مفهوم لغوى يونانى آنكه تنها براى متخصصان بررسى كتاب مقدس آشناست، منتشر كردند.
مبلغان مسيحى از شهر «ليون»(Luynes) فرانسه، نامهاى براى يك دختر چهارده ساله مراكشى، ساكن شهر «سلا» فرستادند: اين نامه، داراى پيوستى چاپشده با عنوان «الله اكبر» و اين عبارتها بود: «بسم الله الرحمن الرحيم، الحمد لله ربّ العالمين، خالق كلّ الأشياء بكلمة، و صلاة و تسبيحاً و شكراً و سجوداً، لمن صنعنا من ترابٍ و خلقنا على صورته، فابدع تصويراً ان فى ذلك لآيات لقوم يعقلون، و أشهد أن لا إله إلّا هو، الواحد الأحد، الفرد الصمد، لا شريك له، هو ينقذ من الضلال و يوفّق للصواب و يهدى إلى الصراط المستقيم».
از شهر «مالاگا» در اسپانيا، مجلهاى با عنوان «الاشبال» (بچه شيران) منتشر مىشود كه مخاطب آن كودكان مغرب عربى به قصد مسيحى كردن آنهاست. اين مجله با بسم الله قرآنى آغاز مىشود و براى اثبات صحت باورها و آموزههاى مسيحيت، بهگونهاى فريبكارانه به آيات قرآنى استناد مىكند. قصد اين مجله، كشاندن كودكان مسلمان به مسيحيت به شيوهاى است كه گمان كنند اسلام چنين آموزههايى داشته و در راه اين دين گام برمىدارند.
٢. استدلال مبلّغان تبشيرى به قرآن كريم
همچنانكه ممكن است اين فريبكارى، شكل ديگرى به خود گيرد و مثلًا اظهاراتى دروغ و نسبتهاى ناروايى به قرآن باشد، مثل ادعاى اينكه قرآن در مورد حضرت مسيح با آنچه كه در كتاب مقدس آمده، كاملًا همخوانى دارد؛ در كتاب «صلب المسيح و قيامته» (به صليب كشيدن مسيح و رستاخيز او)، نوشته «ژان جلكرايست» آمده است: «كتاب مقدس و قرآن مىگويند: حضرت مسيح طى حضور سه ساله در فلسطين، معجزههاى بزرگ و فراوانى داشته است». ١
حال اگر بپذيريم كه قرآن و كتاب مقدس متّفقالقولند كه حضرت مسيح معجزههاى بزرگى داشته است، ٢ در كجاى قرآن اشاره شده كه حضور او در فلسطين به مدت سه سال بوده است؟!
در همين كتاب، در خصوص داستان حضرت يونس (ع) نيز به قرآن كريم (سوره صافات، آيات ١٣٩- ١٤٨) استناد شده تا مقايسهاى با آيه يونان ٣ پيامبر- كه مورد استدلال حضرت مسيح در اثبات رستاخيز وى ( «انجيل متى» ٣٩: ٤٠- ١٢ و «سفر يونان»، ٨: ٦- ٤) است؛ صورت داده باشد؛ آنگاه مىنويسد: «طبق آنچه كه در قرآن و در كتاب مقدس آمده است، مسيح معجزهها و شگفتىهاى متعددى در ميان ملت اسرائيل داشته است: (سوره مائده، آيه ١١٠)، «اعمال رسولان ٢: ٢٢». ٤
و در پاسخ به جزوه «احمد ديدات» با عنوان «قيامة أم انعاش» كه در آن سعى كرده ثابت كند حضرت مسيح زنده از بالاى صليب فرود آمد، ژان جلكرايست اين نظريه را رد كرده، مىگويد: اين نظريه فاقد هرگونه پايه و اساس درست نه در كتاب مقدس و نه در قرآن است و مسيحيان و مسلمانان هر دو، از آن تبرّى جستهاند و تنها فرقهاى كه اين نظريه را پذيرفته، فرقه «احمديه» است كه در پاكستان تهمت غيرمسلمان بودن به آن وارد شده است». ٥ و ادامه مىدهد: «من مطمئن هستم كه مسلمانان هوشيار اينك متوجه شدهاند كه «احمد ديدات» با كتابهاى مقدس مسيحى آشنايى حقيقى ندارد». ٦
و در پاسخ به پرسش: «چه كسى سنگ را غلتاند؟» (سنگ روى قبر يسوع پس از به صليب كشاندن ادعايى)، مىگويد: «همه مسلمانان به خداوند و فرشتگان ايمان دارند (سوره بقره، آيه ٢٨٥) و قرآن مىپذيرد كه فرشتگان بودند كه براى ويران ساختن شهرى كه «لوط» در آن ساكن بود، اقدام كردند (سوره عنكبوت، آيات ٣١- ٣٤) و اين شهر همان «سدوم» است كه در كتاب مقدس از آن ياد شده است. ٧
آنگاه نتيجهگيرى غلطى مىكند به اين مضمون كه: «قرآن، نه تنها ايمان به وجود ملائكه، بلكه ايمان به قدرت و تحكّم آنان بر امور مردم و زمين را براى مسلمانان مسلّم مىداند و بنابراين هيچ مسلمانى وجود ندارد كه به اين سخن انجيل معترض باشد: يكى از فرشتگان بود كه سنگ را غلتاند». ٨
و در كتاب «درباره مسيح چه فكر مىكنيد؟»، ٩ آمده است: «داود پيامبر با گريه و زارى آمرزش خواست، ابراهيم خليل نيز از درگاه خداوند مغفرت طلبيد، ولى اگر در كتاب مقدس يا قرآن جستجو كنيد هرگز دليل يا آيهاى مبنى بر مغفرتطلبى از سوى حضرت مسيح حتى براى يك بار، نخواهيد يافت». ١٠
هرچند قرآن مجيد خود مىگويد:
«مسيح از اينكه بنده خداوند باشد، هرگز سرباز نمىزند و فرشتگان مقرب نيز و هر كه از بندگى او سرباز زند و سركشى كند، زودا كه آنان همه را (روز رستخيز) نزد