ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
هواى گرگ و ميش، رنگ هاى خاكسترى
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
بازداشت سخنران كنفرانس ايران درباره هولوكاست
٤ ص
(٦)
فكس نيوز به ايران آمد
٤ ص
(٧)
راز اظهارات تند قرضاوى
٤ ص
(٨)
87 ميليارد دلار براى نشر انديشه افراطى
٤ ص
(٩)
هشدار كشيش افراطى نسبت به وقوع جنگ جهانى
٤ ص
(١٠)
بلك واتر؛ سازمان خطرناك و سرّى جهان
٤ ص
(١١)
جاسوسان اسراييل در كشورهاى خليج فارس
٤ ص
(١٢)
شيطان پرستان چند نوجوان را خوردند
٥ ص
(١٣)
نمايندگى محصولات آمريكايى- صهيونيستى در ايران
٥ ص
(١٤)
كاهش تقاضاى خريد انجيل در سطح جهان
٥ ص
(١٥)
فعاليت بيش از 70 فرقه شيطان پرستى در كشور
٥ ص
(١٦)
تحركات داييان سفيانى در آخرالزمان
٦ ص
(١٧)
تحركات داييان سفيانى در آخرالزمان
٦ ص
(١٨)
بنى كلب كيستند؟
٧ ص
(١٩)
دروزى ها در سوريه
٨ ص
(٢٠)
دروزى ها در اردن
٨ ص
(٢١)
دروزى ها در لبنان
٨ ص
(٢٢)
دروزى ها در اسرائيل
١٠ ص
(٢٣)
يهوديان و گسترش بابى گرى و بهايى گرى
١٢ ص
(٢٤)
ابزارهاى امروزين تبليغ مسيحيت
١٦ ص
(٢٥)
1 بهره گيرى از اصول اسلامى در تبشير
١٧ ص
(٢٦)
2 استدلال مبلّغان تبشيرى به قرآن كريم
١٨ ص
(٢٧)
3 پنهان شدن با نام هاى اسلامى
١٩ ص
(٢٨)
4 ايجاد شك و ترديد در آيات قرآنى
٢٠ ص
(٢٩)
5 بهره گيرى از ارسال كتاب و اعطاى جايزه
٢٠ ص
(٣٠)
6 دعوت به بازديد و ديدارهاى حضورى
٢١ ص
(٣١)
7 پافشارى در نامه نگارى
٢١ ص
(٣٢)
هرى پاتر و مرگ خدا
٢٢ ص
(٣٣)
فرهنگ كودك سالارى، بيمارى نازپروردگى
٢٧ ص
(٣٤)
درآمدى بر تربيت نسل منتظر
٣١ ص
(٣٥)
1 اهميت تربيت از ديدگاه معصومان (ع) و بزرگان دين
٣٢ ص
(٣٦)
2 اجر اخروى و ثواب تعليم و تربيت
٣٢ ص
(٣٧)
3 وظيفه منتظران امام عصر (ع) در تربيت نسل حاضر و آينده
٣٣ ص
(٣٨)
4 اهداف تربيت
٣٣ ص
(٣٩)
ستاره فروزان عالم اسلام
٣٤ ص
(٤٠)
مرورى بر زندگى آيت الله العظمى بروجردى (ره)
٣٤ ص
(٤١)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٤٢)
شاهد انتظار
٣٦ ص
(٤٣)
فصل غزلخوانى
٣٦ ص
(٤٤)
عرصه جولانگه خورشيد جهان آرايى ست
٣٦ ص
(٤٥)
يأس و نوميدى چرا؟
٣٧ ص
(٤٦)
بوى بهشت از نفس پاك توست
٣٧ ص
(٤٧)
طليعه
٣٧ ص
(٤٨)
ميهمان ماه
٣٨ ص
(٤٩)
اميد منتظران
٣٨ ص
(٥٠)
عشق يار
٣٨ ص
(٥١)
لبخند آشنايى
٣٨ ص
(٥٢)
1 محل هاى دور دست و ناآشنا
٣٩ ص
(٥٣)
2 محل هاى خاص و شناخته شده
٤٠ ص
(٥٤)
الف) مدينه
٤٠ ص
(٥٥)
ب) كوه رضوى
٤٠ ص
(٥٦)
ج) ذى طوى
٤٠ ص
(٥٧)
3 در ميان مردم
٤٠ ص
(٥٨)
كعبه؛ ميعادگاه ظهور
٤٢ ص
(٥٩)
حج ميعاد تشرف
٤٣ ص
(٦٠)
ظهور امام مهدى (ع)
٤٣ ص
(٦١)
اصلاحات مهدوى در مكه
٤٣ ص
(٦٢)
كلام آخر
٤٤ ص
(٦٣)
تبعيد رهبران؛ شگرد كهنه طاغوتيان
٤٤ ص
(٦٤)
پايتخت بزرگ ترين دولت جهان
٤٥ ص
(٦٥)
كوفه در آخرالزمان
٤٥ ص
(٦٦)
گستره مكانى كوفه پس از ظهور
٤٦ ص
(٦٧)
سرداب سامرا
٤٨ ص
(٦٨)
سرداب غيبت
٤٨ ص
(٦٩)
جزيره خضرا
٥٢ ص
(٧٠)
الف) ديدگاه موافقان
٥٢ ص
(٧١)
ب) ديدگاه مخالفان
٥٣ ص
(٧٢)
مسجد سهله
٥٦ ص
(٧٣)
ردّ پا
٥٨ ص
(٧٤)
مسجد جمكران
٥٩ ص
(٧٥)
مسجدالاقصى
٦٢ ص
(٧٦)
نسبت بيت المقدس و امام عصر (ع)
٦٢ ص
(٧٧)
فتح قدس به وسيله امام (ع)
٦٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - ١ بهره گيرى از اصول اسلامى در تبشير

متوجه اين خطر جدى نسازد يا برخاسته از توهماتى است كه افراد بى‌خبر از همه جا، آن را تكرار مى‌كنند و متوجه توطئه‌هاى خطرناكى كه هم اينك در آفريقا به‌طور كلى و شمال آن به طور اخص، تدارك مى‌شود و آنچنان آشكار و رسواست كه جز بر آدم‌هاى ساده‌لوح يا احمق، بر كسى پوشيده نمانده، نيستند.

تاريخ، حكايت از آن دارد كه بسيارى از كشورهاى اسلامى، با تبشير و تبليغات مسيحيت، تبديل به كشورهاى مسيحى شده و هويت اسلامى خود را گم كرده‌اند و مسلمانان باقى مانده در آنها، گرفتار پتك تبشير داخل از يك سو و سندان توطئه‌هاى خارجى از سوى ديگر گشته‌اند.

به عنوان مثال مى‌توان از فيليپين نام برد كه در آغاز، عبارت از مجموعه مملكت‌هاى اسلامى بود و مسيحيان تنها اقليتى را در آن تشكيل مى‌دادند، ولى اكنون، كشورى مسيحى است كه اكثريت شهروندان آن مسيحى هستند و مسلمانان تبديل به اقليتى با چنان بدبختى‌هايى شده‌اند كه نياز به تكرار بيان آنها و سياه كردن كاغذ نيست و به اصطلاح آنچه عيان است، چه حاجت به بيان است! و در مورد بسيارى از قبايل آفريقايى كه ابتدا مسلمان بوده و سپس مسيحى گشته‌اند، هرچه بگوييم كم است.

به علت وجود مسلمانان مغربى مقيم اروپا، كار تبشير و تبليغ مسيحيت در مغرب عربى [شامل كشورهايى چون الجزاير، مراكش، تونس، ليبى و موريتانى‌]، روال خطرناكى به خود گرفته و پيروزى‌هاى چشمگيرى به دست آورده است و كار به جايى رسيده كه آنها در پى ايجاد اقليتى مسيحى در اين منطقه هستند. معلوم است كه چنين اقليتى در صورت تحقق اين هدف، چه خواست‌هايى را مطرح خواهند كرد و اين خواست‌ها مسلماً داراى پيامدهاى وخيمى است.

بنابراين، ما وظيفه داريم اين مسئله را در چارچوب توجه هر چه جدى‌تر به شيوه‌هاى جديد تبشير [مسيحى كردن ديگران‌] كه از سوى اعراب مسيحى‌شده مقيم اروپا و فعالان در شمال آفريقا در حال اجراست، مورد بحث و مطالعه قرار دهيم. در بررسى پيش رو، به برخى راه‌هاى خطرناكى اشاره خواهيم كرد كه از طريق آنها حركت تبليغى مسيحيت، تلاش پى‌گيرى را در شمال آفريقا در پيش گرفته و متأسفانه حكايت از ناكامى طرح‌هاى اسلامى در رويارويى با اين يورش ددمنشانه دارد. مسلمانان در اين گير و دار بيشتر به درگيرى‌هاى بيهوده ميان يكديگر، تلاش‌هاى بى‌ثمر و پخش انديشه‌ها و افكارى مى‌پردازند كه به جاى خدمت به امت و وحدت و تحكيم و تقويت آن، جز تفرقه مسلمانان و پراكندگى هرچه بيشتر آنها، حاصلى ندارد.

راه‌هاى پيش گفته از اين قرارند:

١. بهره‌گيرى از اصول اسلامى در تبشير،

٢. استدلال مبلغان تبشيرى به قرآن كريم،

٣. پنهان شدن با نام‌هاى اسلامى در اين رويكرد،

٤. ايجاد شك و ترديد در آيات قرآن كريم،

٥. بهره‌گيرى از ارسال كتاب و اعطاى جايزه،

٦. دعوت به بازديد و ديدارهاى حضورى،

٧. پافشارى در نامه‌نگارى.

١. بهره‌گيرى از اصول اسلامى در تبشير

از جمله برنامه‌هاى برملا شده تبشيريان مسيحى، آن است كه مبلغان تبشيرى، از كاستى‌هاى تمدنى و ضعف‌هاى فرهنگى مسلمانان سوءاستفاده كرده، از اصول اساسى اعتقادات مسلمانان به منظور ورود به عرصه باورهاى اسلامى، بهره‌گيرى مى‌كنند تا پايه‌هاى آن را متزلزل، اساسش را ويران و كانالى براى نفوذ عقايد مسيحى- كه منطق سليم، آن را رد مى‌كند و خردمندان آن را نمى‌پذيرند- با پوشش‌هاى آشنا براى مخاطب عرب و مسلمان، فراهم كنند.

چند مثال، موضوع را روشن‌تر مى‌كند؛ يك مركز تبليغى- تبشيرى مسيحى وجود دارد كه خود را «انستيتو بين‌المللى پژوهش و تبليغ» مى‌نامد و انجيل مرقس را بدون كمترين اشاره به اينكه «انجيل» است و تنها به عنوان «داستان حضرت عيسى» به صورت جزوه كوچكى منتشر و از راه نامه‌نگارى به ويژه به مقصد شمال آفريقا و آدرس مغربى‌هاى مقيم كشورهاى اروپايى، به طور رايگان، پخش مى‌كند. در پيشگفتار اين جزوه با عبارت‌هاى جذابى چون «اى برادر عرب!» و «برادران عرب!» برخورد مى‌كنيم. ولى از همه خطرناك‌تر اينكه اين پيشگفتار با عبارت‌ «بِسْمِاللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» شروع مى‌شود و با دعايى كه براى مسلمانان آشناست و در نماز و ادعيه خود آن را تكرار مى‌كنند. يعنى: «لا إله إلّا الله له الحمد و منه الانعام و الجود و الهداية» همراه مى‌شود و با عبارت مألوف اسلامى يعنى: «آمين يا رب العالمين»، ختم مى‌گردد.

از آنجا كه نام «يسوع» بيانگر محتواى مسيحى آن است،