ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - جايگاه والاى ولى عصر (ع) در ادب پارسى

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ.

و ايشان مى‌فرمايند: مراد از متقيان، شيعيان على (ع) هستند و غيب همان امام حجت غايب است؛ و شاهد اين امر اين آيه است:

وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ.[١]

و در اين آيه خداوند غيب را معرفى كرده كه همان حجت است. تصديق اين معنى در اين آيه شريفه نمايان است كه خدا مى‌فرمايد:

وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً.

كه مراد از آيه حجت اوست.

و باز از حضرت باقر (ع) نقل شده كه مراد از «ماء معين» در آيه زير امام زمان (ع) است:

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ.

و هم در آيه شريفه ٥٤ از سوره نور، استخلاف مؤمنان و صالحان با اثبات فرمانروايى الهى حضرت حجت بيان گرديده و وعده داده شده است:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ.

از آياتى كه در قرآن كريم درباره امام زمان و ظهور وى تفسير گرديده، آيه شريفه‌ «يَأْتِيبَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً» است.

و همچنين آيه شريفه:

إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.

كه درباره پيروان پيامبر و آل محمد (ص) تفسير گرديده است.[٢]

بارى تجلى ولاى على (ع) و اولاد معصومين او اين دوازده امام شيعيان جهان در چامه‌هاى شاعران، خود حديثى ديگر است كه در مقولات و مقامات پهناور نمى‌گنجد و من در اين مقاله روايتى نقل مى‌كنم كه با هفت واسطه از كميت بن ابى مسهل نقل شده كه گويد:

به پيشگاه امام باقر (ع) رسيده، عرض كردم: يابن رسول‌الله، اشعارى گفته‌ام اجازه فرماييد بخوانم. فرمودند: اين روزها ايام البيض است. عرض كردم: در خصوص شما خاندان، اين ابيات را گفته‌ام، فرمود: بخوان و من اشعار خود را سرپا خواندم: