مسيحيان صهيونيست در آينده هم در سياست‌هاى آمريكا، نقش فعالى ايفا خواهند كرد، نقش آن‌ها تا زمانى كه مشغول امور سياسى‌اند و با تعصب خاص با حزب سياسى اصلى در آمريكا (حزب جمهورى‌خواه) همكارى مى‌كنند فعال اثرگذار خواهد بود. به همين دليل است كه سياست‌مداران اهميت خاصى براى آن‌ها قائل‌اند. به بيان ديگر اين ماشين زنگ‌زده، نياز به روغن‌كارى دارد. جورج بوش به خوبى مى‌داند چه كسانى او را در سال ٢٠٠٠ و ٢٠٠٤ به اين مقام رساندند. و او خوب مى‌داند چه كسانى در انتخابات سال ٢٠٠٢، حزب جمهورى‌خواه را به پيروزى رساندند و به صورت اكثريت درآورد. صرف‌نظر از انتخابات، جورج بوش به خوبى مى‌داند، مسيحيان محافظه‌كار از جمله كسانى بودند كه بيشترين تمايل به جنگ با عراق داشتند و كنگره معمدانى‌هاى جنوب بيشتر از هر سازمان ديگرى، جنگ ضد عراق را عادلانه توصيف كرد. به همين دليل غير ممكن است بوش به كسانى كه بيشتر از هر كس حامى و پشتيبان سياست‌هاى او بوده و دوباره او را به رياست جمهورى رساندند، پشت كند. در اين‌جا مى‌خواهم به نكته‌اى اشاره كنم و آن، اين‌كه برخى بر اين باورند كه توطئه‌اى از سوى مسيحيان صهيونيست در كار است كه سياست‌هاى ايالات متحده در خاورميانه را پيش مى‌برد، حقيقت اين است كه هيچ توطئه‌اى در كار نيست، نكته اين است كه چيزى كه مسيحيان صهيونيست را در امريكا به يك قدرت قابل توجه تبديل كرده است، سازمان‌دهى، نقش فعال و پر رنگ- ابزارهاى فشار، سيل اموال و پول‌هاى آن‌ها و صرف وقت از طرف آنان براى رسيدن به هدفى كه به آن ايمان دارند، و همچنين رأى‌هاى آن‌ها و صرف وقت از طرف آنان براى رسيدن به هدفى كه به آن ايمان دارند و همچنين راى‌هاى آن‌ها در انتخابات است. من اعتقاد دارم كه مسلمانان و عرب‌ها نيز در ايالات متحده مى‌توانند چنين نقشى ايفا كنند. اين زمان مى‌برد اما به هر حال شدنى است و سياست‌مداران امريكا مجبور مى‌شوند، در برابر آن‌ها كه سازمان‌دهى شده‌اند و از نظر سياسى بسيار فعالند، سر فرود آورند. «مسيحيان صهيونيست» دوران معاصر بيش از دو دهه تلاش كرده‌اند تا به اين جايگاه دست يافته‌اند و اين بسيار تمسخرآميز است كه مسلمانان در انتخابات سال ٢٠٠٠ به جورج بوش كه كانديدارى رؤيايى مسيحيان صهيونيست بود، رأى دادند.

...