در آستانه سالروز ميلاد مسعود منجى عالم بشريت، حضرت مهدى موعود (ع)، حضرت آيت الله العظمى لنكرانى با صدور پيامى ضمن تأكيد بر اينكه نبايد فريب ادعاهاى افراد آلوده به دنيا را كه از مقدسات براى رسيدن به اهداف خود استفاده مى كنند، خورد تصريح نمودند: بايد دين را از آگاهان به دين و شريعت بياموزيم و به آن عمل نماييم. بايد فرهنگ صحيح و عميق انتظار را در جامعه خود در همه طبقات پياده نماييم و بالاخره بايد جامعه اى در حد امكان، مهدوى داشته باشيم.

متن پيام دين شرح است:

بسم الله الرحمن الرحيم‌

السلام على مهدى الامم و جامع الكلم‌

سلام و درود خداوند و انبياء و رسل و ملائكه و اولياء طاهرين بر آخرين ذخيره هستى و تنها اميد صالحان و مستضعفان مهدى موعود عجل الله تعالى فرجه شريف همو كه همه اديان و شرايع به او تبلور حقيقى خواهند يافت. و همه انبياء و رسل در انتظار ظهور او بوده و همه امتها به او ختم مى شوند كسى كه همه را در تحت كلمه واحده يعنى كلمه الله هى العليا جمع مى نمايد و پرچم توحيد را بر فراز هستى خواهد افراشت. او با ظهور خود به همه انتظارها از ازل تا ابد پايان خواهد بخشيد و سير تكاملى اين عالم را با كومت جهانى خويش به اوج خود خواهد رساند.

حقيقت آن است كه اعتقاد به مهدويت در انحصار مذهب و فرقه خاصى نبوده و نيست و آنچه را كه برخى ناآگاهان متعصب پنداشته اند و چنين امرى را ساخته و پرداخته شيعيان دانسته اند امرى است باطل و دور از واقعيت و حقيقت. مسئله مهدويت و اعتقاد به ظهور منجى كل در خاتمه تاريخ افزون بر آن كه در كتابهاى كلامى و مباحث اعتقادى به تفضيل به اثبات رسيده در همه فرقه هاى اسلامى با اختلاف مذهبها و مشرب ها همگى مژده ظهور را كه بشارتى است الهى و وعده اى است خدادادى به همه پيروان خود داده اند. اهل سنت در صحاح و مسانيد خود روايات فراوانى را در اين موضوع ذكر نموده اند در سنن ابى داوود در (جلد دوم صفحه ١٠٧) آمده است: ام سلمه كه يكى از همسران پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم است از ايشان شنيده است: المهدى من عترتى من ولد فاطمه. آنچه از اين روايات و نظاير آن استفاده مى شود آن است كه عنوان مبارك مهدى نيز در امتهاى گذشته و اديان پيشين وجود داشته است و پيامبر در اين فراز به آن وجود شريف كه در ذهن همگان منقوش بوده اشاره كرده و فرموده است او از عترت من و از اولاد فرزندم زهراست.

بدون ترديد مى توان گفت كه موضوع مهدويت و بشارت به ظهور آن حضرت از پيامبر اكرم صلى الله عليه واله و سلم به نحو متواتر در كتب و اسناد عالمان مذاهب اسلامى به ثبت رسيده است كه شايد به آن اندازه پيرامون موضوع ديگرى اثرى نيابيم. در كنار اين همه دلائل نقلى واضح و روشن، بررسى تاريخ حيات بشر به ما چنين نويدى مى دهد. در اين كنكاش مى يابيم كه انسان از آغاز تا كنون در آرزوى زندگى توأم با عدالت و حق طلبى و آرامش و معنويت كه همان فرياد هميشه زنده فطرت است بوده و به آن عشق ورزيده و در راه رسيدن به آن از هيچ كوششى دريغ نورزيده و آ ن را عالمانه و آگاهانه با علاقه آتشين و وافر در پيچ و خم حيات ودر فراز و فرود زمان دنبال كرده است و با هر گونه دروغ و كاستى، تحميل و تبعيض و دشوارى دست به گريبان بوده و در نبردهاى خونين در عرصه هاى جدال حق و باطل درگير بوده تا مگر به آرزوى خويش رسد و روشن است كه اكنون اين نبرد ميان حق و باطل استمرار خواهد داشت و اين مبارزه در سطوح مختلف ادامه خواهد يافت.

در هر حال اين درگيرى بى امان حق و باطل حادثه ها مى آفريند و تاريخ را مى سازد اما آينده نهايى تاريخ آينده اى روشن اميد بخش و درخشان است و در نهايت حق پيروز خواهد شد و عدالت همه جا را فرا مى گيرد و باطل در همه شكل ها و در تمام جبهه ها ريشه كن مى گردد واساسا فلسفه ظهور همين است.

همگان بدانند كه نسبت به آينده بايد اميدوار باشند و فردا و فرداها را بسان گذشته و اكنون نپندارند. آينده اى در انتظار است كه پيروزى حتمى از آن صلاح و عباد صالح و شكست و نابودى از آن فساد و عباد نا صالح است. آرى روشنايى ها در دل عميق ترين ظلمات نهان است.