١- ١٨. امام راحل (ره) با طرح انديشه حكومت اسلامى در عصر غيبت و تلاش خستگى‌ناپذير در راه تحقق اين انديشه به «انتظار» معنا و مفهوم تازه‌اى بخشيد و تعريفى نو از رسالت و تكليف شيعيان در برابر حجت خدا ارائه داد.

١- ١٩. پرداختن به باور مهدوى و فرهنگ انتظار، ضرورت انكارناپذير عصر ماست و احيا و گسترش اين باور و فرهنگ در جامعه ما مى‌تواند اقشار مختلف، به ويژه جوانان را در برابر امواج مسموم تهاجم فرهنگى بيگانه بيمه سازد.

٢. راهبردها

٢- ١. شناسايى و نقد بنيادين وجوه مختلف فرهنگ و تمدن مغرب زمين، به عنوان فرهنگ و مدنيتى كه در تقابل جدى با آرمان «حقيقت مدار»، «معنويت‌گرا» و «عدالت محور» مهدوى قرار دارد؛ زيرا انسان‌هاى عصر غيبت تنها زمانى مى‌توانند به ريسمان ولايت مهدوى چنگ زنند و به تمام معنا در سلك منتظران موعود قرار گيرند كه باطل زمان خويش را به‌درستى بشناسند و با تمام وجود از آن بيزارى جويند.

٢- ٢. شناخت و نقد جدى مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى حاكم بر جوامع اسلامى؛ مناسباتى كه عمدتاً به تقليد از الگوهاى توسعه غربى و تحت تأثير انديشه‌هاى عصر مدرنيته در اين جوامع شكل گرفته است؛ چرا كه اين جوامع بدون شناخت جدى از وضع موجود خود نمى‌توانند به راهكارهاى مبتنى بر آموزه‌هاى دينى براى خروج از فتنه‌هاى فراگير عصر غيبت دست يابند.

٢- ٣. تلاش در جهت تدوين استراتژى سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع اسلامى در عصر غيبت و تا رسيدن به عصر طلايى ظهور، براساس انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار.

٢- ٤. تبيين وظايف و مسئوليت‌هاى نهادها و دستگاه‌هاى مختلف فرهنگى، آموزشى، تبليغى و اجرايى در جهت توسعه و تعميق باور مهدوى در جامعه ما.

٢- ٥. بازشناسى وجوه مختلف اعتقادى، تاريخى، فرهنگى و اجتماعى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهره‌گيرى از منابع متقن و مستدل و استفاده از همه توان مراكز علمى حوزوى و دانشگاهى در زمينه مباحث كلامى، فلسفى، عرفانى، اخلاقى، حقوقى، سياسى و ....

٢- ٦. تلاش در جهت پالايش انديشه ناب مهدوى از هرگونه شائبه جعل و تحريف و زدودن اين انديشه از زنگارهاى جهل و خرافه، سخنان سست و بى‌اساس و هرگونه ديدگاه انحرافى مبتنى بر افراط يا تفريط.

٢- ٧. پاسخ‌گويى عالمانه و متناسب با نيازهاى روز به شبهات، پرسش‌ها و ابهام‌هاى موجود در زمينه منجى‌گرايى شيعى.

٢- ٨. شناساندن معارف مهدوى به نسل جوان و نهادينه ساختن اين معارف در متون آموزشى از دبستان تا دانشگاه.

٢- ٩. احيا و گسترش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و پويايى جوامع اسلامى.

٢- ١٠. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجت خدا و امام عصر (ع)، نهادينه ساختن اين وظايف و تكاليف در فرد و اجتماع و آماده ساختن جامعه اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.

٢- ١١. مقابله جدى با كليه جريان‌هاى سياسى- فرهنگى كه در قالب كتاب، نشريه، فيلم، نرم‌افزارهاى رايانه‌اى، پايگاه‌هاى اطلاع‌رسانى جهانى (اينترنت) و ... به تقابل با انديشه موعودگرايى شيعى مى‌پردازند، از طريق گسترش فرهنگ ناب مهدوى و نقد و بررسى جريان‌ها و تفكرهاى انحرافى و التقاطى.

٢- ١٢. بررسى و نقد كليه ديدگاه‌هايى كه از سوى متفكران مادى‌گرا و فرقه‌هاى انحرافى در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح شده است.

٢- ١٣. بهره‌گيرى شايسته از ابزارهاى هنرى و رسانه‌هاى ديدارى و شنيدارى به ويژه سينما و تلويزيون براى تبليغ و ترويج معارف مهدوى.

٢- ١٤. ترويج و گسترش مفاهيمى چون اميد به آينده، يارى مظلومان، منجى‌گرايى، ظلم‌ستيزى، عدالت‌خواهى، معنويت‌گرايى و ... كه از عناصر جوهرى فرهنگ مهدويت و انتظار به شمار مى‌آيند، از طريق قالب‌هاى مختلف هنرى (ادبيات داستانى، شعر، نمايش‌نامه، فيلم و ...).

٢- ١٥. گشودن زواياى جديد در طرح مباحث مهدوى و پرداختن به موضوعات مختلف فرهنگى، سياسى، اجتماعى از منظر فرهنگ انتظار.

٣. سياست‌ها

٣- ١. توجه به جايگاه و شأن رفيع امام عصر (ع) و خوددارى از به كار بردن كلمات و تعابيرى كه شايسته جايگاه و شأن آن حضرت نيست.

٣- ٢. توجه به ديدگاه‌ها و نظرات مراجع عظام تقليد