تحليل و بررسى برخورد يهوديان با پيامبر اسلام (ص) كه در قرآن كريم نيز بسيار مورد توجه قرار گرفته است، بسيار درس آموز بوده و مى‌تواند ما را با شيوه‌هاى تبليغاتى آن‌ها كه حتى امروز هم در بسيارى از رسانه‌هاى نوشتارى، ديدارى و شنيدارى وابسته به يهود، در برخورد با جهان اسلام مورد استفاده قرار مى‌گيرد آشنا سازد. با توجه به آنچه گفته شد، در اين مقاله پس از بررسى علت هجرت يهود به جزيرةالعرب و تحليل اين موضوع كه يهوديان چگونه پس از سال‌ها انتظار بعثت بر اكرم (ص) به انكار او پرداختند، شيوه‌هاى برخورد يهوديان جزيرةالعرب با پيامبر اكرم (ص) و مسلمانان تبيين شده است.

هجرت يهود به جزيرةالعرب‌

درباره پيشينه و علت كوچ يهوديان به مناطقى از جزيرةالعرب نظرات گوناگونى وجود دارد. ابوالفرج اصفهانى كه صفحاتى از كتاب الأغانى خود را به يهوديان و اشعار آنان اختصاص داده، معتقد است حضور يهود در حجاز به دوران حضرت موسى (ع) مربوط است. وى تفصيل اين مطلب را اين‌گونه آورده است كه:

ساكنان اوليه حجاز گروهى به نام عماليق بودند كه به مردم ستم مى‌كردند. موسى (ع) لشكرى از بنى‌اسرائيل را به جنگ آنان فرستاد و فرمود كسى از آنان را زنده نگذاريد. لشكر بنى‌اسرائيل به حجاز آمده با كشتن همه آنان به پيروزى رسيدند. در اين ميان تنها فرزند حاكم را به جهت زيبايى‌اش نكشتند و با خود بردند. چون به شام بازگشتند، موسى (ع) وفات كرده بود و بنى‌اسرائيل به اين لشكريان اعتراض كردند كه چرا يك نفر را زنده آورده و از فرمان سرپيچى كرده‌ايد. لذا از ورود آنان به وطنشان جلوگيرى كردند. لشكريان كه چنين ديدند گفتند به حجاز برمى‌گرديم و در محل گروهى كه با ايشان جنگيديم سكونت مى‌كنيم. پس به اطراف يثرب آمدند و در آنجا مسكن گزيدند. آن‌گاه كه روميان بر شام غلبه كرده، بنى‌اسرائيل را قلع و قمع كردند، بنى‌نضير و بنى‌قريظه و بنى‌بهدل از شام گريخته، نزد دوستان هم‌كيش خود در حجاز آمدند و در آنجا ساكن شدند.[١]

با آن كه اين داستان در منابع تا حدودى شهرت يافته‌[٢] سهيلى آن را نپذيرفته و آن را با عمر حضرت موسى (ع) نامتناسب مى‌داند.[٣] يكى از نويسندگان معاصر نيز با اشاره به اين گزارش‌