ماهنامه موعود
(١)
شماره شصتم و هشتم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
ضرورت پرسش
٢ ص
(٤)
پيام علما
٤ ص
(٥)
پيام حضرت آيت الله العظمى فاضل لنكرانى (ره) به مناسبت نيمه شعبان
٤ ص
(٦)
منتظران واقعى بايد زمينه رشد معارف الهى را در خود فراهم كنند
٥ ص
(٧)
پيام حضرت آيت الله العظمى صافى گلپايگانى به مناسبت نيمه شعبان
٦ ص
(٨)
آسيب شناسى جشن هاى نيمه شعبان
٨ ص
(٩)
بزرگ ترين مناسبت اين ايام ميلاد مسعود حضرت
٨ ص
(١٠)
فرهنگ مهدوى و رسانه ملّى
١٠ ص
(١١)
دعا براى ظهور حضرت مهدى (ع) در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان
١١ ص
(١٢)
پيشنويس منشور راهبردى فرهنگ مهدويت
١٢ ص
(١٣)
اشاره
١٢ ص
(١٤)
مقدمه
١٢ ص
(١٥)
1 مبانى نظرى
١٣ ص
(١٦)
2 راهبردها
١٤ ص
(١٧)
3 سياست ها
١٤ ص
(١٨)
تأثير دعاى امام زمان (ع)
١٥ ص
(١٩)
قرآن همراه انسان كامل
١٦ ص
(٢٠)
غيبت و ديدگاه ها
١٨ ص
(٢١)
آخرالزمان و نشانه هاى ظهور
٢٥ ص
(٢٢)
منتظران دروغين
٣٠ ص
(٢٣)
هجرت يهود به جزيرةالعرب
٣٠ ص
(٢٤)
انكار پس از انتظار
٣١ ص
(٢٥)
موعود نوجوان
٣٣ ص
(٢٦)
مناجات
٣٤ ص
(٢٧)
علم بهتر است يا ثروت؟
٣٥ ص
(٢٨)
مدرسه عشق
٣٦ ص
(٢٩)
نجوا
٣٨ ص
(٣٠)
گفت و گو با حضرت مهدى (ع)
٣٩ ص
(٣١)
نجيب
٤١ ص
(٣٢)
گلبانگ
٤٦ ص
(٣٣)
اى واى بر من و !
٤٦ ص
(٣٤)
قدر ليلة القدر
٤٦ ص
(٣٥)
فاصله
٤٧ ص
(٣٦)
حضور پنهان
٤٧ ص
(٣٧)
ادركنى!
٤٧ ص
(٣٨)
در محضر دوست
٤٨ ص
(٣٩)
گزارشى از خاطرات يك جاسوس 1
٥١ ص
(٤٠)
غرب و آخرالزمان
٥٤ ص
(٤١)
اعلاميه انحطاط
٥٤ ص
(٤٢)
زمان مصائب
٥٥ ص
(٤٣)
در طلب وحدت بشريت
٥٥ ص
(٤٤)
امام زمان (ع)، صاحب شب قدر
٥٩ ص
(٤٥)
قرآن در شب قدر
٥٩ ص
(٤٦)
هاليوود و فرجان جهان 3
٦٠ ص
(٤٧)
دهه پنجاه
٦٠ ص
(٤٨)
سينماى علمى- تخيلى در دهه 1950
٦١ ص
(٤٩)
فيلم «حمله به ايالات متحده آمريكا» (1952
٦٣ ص
(٥٠)
فلسفه فراماسونرى
٦٤ ص
(٥١)
ماده انگارى در منابع ماسونى
٦٥ ص
(٥٢)
تناقض علمى انكار روح
٦٦ ص
(٥٣)
ماترياليسم ماسونى خدا انگارى ماده
٦٧ ص
(٥٤)
عيد فطر منتظران
٦٩ ص
(٥٥)
امام مهدى (ع) در قرآن
٧٠ ص
(٥٦)
مقدمه
٧٠ ص
(٥٧)
الف- تبيين موضوع
٧٠ ص
(٥٨)
ب- آشنايى با اصطلاحات
٧١ ص
(٥٩)
ج- روايات تفسيرى
٧٢ ص
(٦٠)
پرسش شما، پاسخ موعود
٧٦ ص
(٦١)
قنوت عارفان
٧٨ ص
(٦٢)
شما چرا؟
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - بزرگ ترين مناسبت اين ايام ميلاد مسعود حضرت

كنم. اين ايام و شورى كه در جوان‌ها و مردم ديده مى‌شد فرصت خوبى براى طرح مسائل مربوط به امام زمان (ع) در جامعه ما بود. ما ده‌ها مسئله درباره امام زمان (ع) داريم كه نياز به بحث و توضيح و روشنگرى دارد. مسئله امام زمان (ع) يك مسئله عادى نيست. يك عقيده بسيار ممتازى است كه براى تبيين آن نياز به كار فرهنگى است و بهترين فرصت، همين زمان جشن‌ها و چراغانى‌هاست. اما ما چه مقدار از اين فرصت استفاده كرديم؟! شما خودتان بهتر مى‌دانيد.

من در اين ايام در يكى از شهرهاى بزرگ كشور بودم از باب اتفاق از وسط شهر عبور مى‌كردم و ديدم كه مردم با چه اخلاصى نسبت به امام زمان (ع) اظهار علاقه مى‌كنند و شربت و شيرينى توزيع مى‌كنند. اين‌ها جاى خوشوقتى و تشكر دارد. اما چه مقدار از اين فرصت براى معرفى برنامه و هدف امام زمان (ع) و وظايف مسلمانان و شيعيان در غيبت امام زمان (ع) استفاده شد؟! شما خودتان در اين مجالس بوده‌ايد و مى‌دانيد كه چه مقدار از اين فرصت استفاده شده است.

يكى از مسائل مهمى كه در مورد امام زمان (ع) بايد مطرح مى‌شد مسئله انتظار فرج است كه از خصوصيات شيعيان است و اگر درست مورد استفاده قرار گيرد، عقيده بسيار مهم و سازنده‌اى است.

آيا اين انتظار فرج كه اين همه در روايات بر آن تأكيد شده است و پيامبر (ص) درباره آن مى‌فرمايد: «أفضل أعمال أمّتى انتظار الفرج؛ برترين اعمال انتظار فرج است» يا در جايى ديگر مى‌فرمايد: «أفضل العبادة إنتظار الفرج؛ برترين عبادت‌ها انتظار فرج است»، تبيين لازم ندارد؟ آيا براى امام زمان (ع) تنها مى‌توان به چراغانى كردن اكتفا كرد؟ آيا اين انتظار فرج است؟! ما انتظار مى‌كشيم كه امام زمان (ع) بيايد چه كند؟ ما انتظار مى‌كشيم كه امام زمان (ع) دين اسلام را در سراسر جهان گسترش دهد و همه مردم همه به وظايف دينى خودشان عمل كنند. گناه نكنند، ربا نخورند، رشوه نگيرند، سرقت نكنند، مشروب‌خوارى نكنند و .... امام زمان (ع) براى اين‌ها مى‌آيد و پيش از همه براى اين مى‌آيد كه ظلم و ستم را از زمين برچيند. مبارزه با ظلم و ستم و گسترش عدل و داد از موضوعاتى است كه در اكثر روايات مرتبط با امام زمان (ع) آمده است. آيا اين موضوع خود به خود محقق مى‌شود؟

از روايات استفاده مى‌شود كه براى آمادگى ظهور امام زمان (ع) دو مطلب ضرورت دارد:

يكى اينكه افراد خودشان را آن‌گونه بسازند كه امام زمان (ع) مى‌خواهد. امام زمان (ع) مى‌خواهد كه مردم نماز بخوانند، روزه بگيرند، عباداتشان را به جا بياورند، گناه و ظلم و ستم نكنند. آيا اين سازندگى فردى براى ما حاصل شده و در اين جشن‌ها اين موضوع ترويج شده است كه ما كارى كنيم كه خوب شويم؟!

گاهى جوان‌هاى مخلص از من مى‌خواهند كه «آقا! دعا كن ما خدمت امام زمان (ع) برسيم» از آنها مى‌پرسم: براى چه مى‌خواهيد خدمت امام زمان (ع) برسيد؟ امام زمان (ع) وقتى آمد مى‌گويد شما مسلمان درست باش. خوب، الآن اين‌گونه باشيد. منتظريد كه وقتى امام زمان (ع) آمد دزدى نكنيد، مال حرام نخوريد و كارهاى نيك انجام دهيد؟!

اگر ما همه، ظلم و ستم كنيم. زن به شوهر، شوهر به زن، پدر به فرزند، فرزند به پدر، همسايه به همسايه، و هم‌كسب به هم‌كسب ظلم كند، در اين صورت منتظريم كه امام زمان (ع) بيايد چه كار كند؟ امام زمان (ع) مى‌آيد كه ظالمين را گردن بزند. اگر ما خودمان مصداق ظالمين باشيم كه گردن ما هم زده مى‌شد. اين چه آمادگى است كه ما داريم؟ آيا نبايد اين مطالب در جشن‌ها و مجالس اين ايام گفته مى‌شد.

مطلب مهم ديگر مسئله آمادگى جهان براى قيام حضرت مهدى (ع) است. حضرت مهدى (ع) كه نمى‌آيد فقط يك شهر يا يك كشور را آباد كند مى‌خواهد جهان را آباد كند. ما براى آمادگى جهان براى شنيدن افكار امام زمان (ع) چه مقدار كار كرده‌ايم. چه مقدار امام زمان (ع) و برنامه او را درست معرفى كرده‌ايم؟ چه مقدار مقدمات ظهور را فراهم كرده‌ايم؟

در اين فرصت‌ها مردم بايد آمادگى علمى، عقيدتى، تسليحاتى پيدا كنند و زمينه قبول امام زمان (ع) فراهم شود. اما با كمال تأسف اين موضوعات مورد غفلت واقع مى‌شود و در اين ايام از شور و احساس جوانان مخلص براى كار كردن عملى براى خودسازى و آماده كردن زمينه ظهور امام زمان (ع) استفاده نمى‌شود. اگر در اين فرصت‌ها نشود پس كى بايد بشود؟

شما خودتان جشن‌ها و مداحى‌ها را شاهد بوديد. آيا اين‌ها زيبنده امام زمان (ع) است؟ آيا برخى از تعبيراتى كه در اين ايام در مداحى‌ها به كار رفت شايسته آن حضرت است؟ من خودم شنيدم كه مداحى مى‌گفت: «چشمون مست و ابروى كمانيت. كجايى تا قربونت بگردم» آيا اين سخنان زيبنده كسى است كه قطب عالم امكان است و مى‌خواهد جهان را اصلاح كند؟! ما به كجا مى‌رويم؟! آيا اين‌ها توهين به امام زمان (ع) نيست؟ من مخالف اين كه اين مجالس بايد برپا شود نيستم، بلكه مى‌گويم بايد محتواى اين جشن‌ها عوض شود.

متأسفانه آنچه عرض كردم از صدا و سيماى جمهورى اسلامى هم پخش مى‌شود. آيا اين ترويج خرافات نيست؟!

اى مداح محترمى كه افتخار مى‌كنى و مى‌گويى امسال در جمكران دو ميليون نفر جمعيت آمده بود. شما از اين دو ميليون جمعيت چه استفاده‌اى براى سازندگى اسلام كرديد؟ آنها كه به جمكران آمدند از روى اخلاص آمدند و ثواب خودشان را هم مى‌برند. اما آن‌ها كه اين‌گونه برنامه‌ريزى مى‌كنند خيانت مى‌كنند.

اميدوارم خداوند متعال اين امور را اصلاح كند.