ماهنامه موعود
(١)
شماره شصتم و هشتم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
ضرورت پرسش
٢ ص
(٤)
پيام علما
٤ ص
(٥)
پيام حضرت آيت الله العظمى فاضل لنكرانى (ره) به مناسبت نيمه شعبان
٤ ص
(٦)
منتظران واقعى بايد زمينه رشد معارف الهى را در خود فراهم كنند
٥ ص
(٧)
پيام حضرت آيت الله العظمى صافى گلپايگانى به مناسبت نيمه شعبان
٦ ص
(٨)
آسيب شناسى جشن هاى نيمه شعبان
٨ ص
(٩)
بزرگ ترين مناسبت اين ايام ميلاد مسعود حضرت
٨ ص
(١٠)
فرهنگ مهدوى و رسانه ملّى
١٠ ص
(١١)
دعا براى ظهور حضرت مهدى (ع) در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان
١١ ص
(١٢)
پيشنويس منشور راهبردى فرهنگ مهدويت
١٢ ص
(١٣)
اشاره
١٢ ص
(١٤)
مقدمه
١٢ ص
(١٥)
1 مبانى نظرى
١٣ ص
(١٦)
2 راهبردها
١٤ ص
(١٧)
3 سياست ها
١٤ ص
(١٨)
تأثير دعاى امام زمان (ع)
١٥ ص
(١٩)
قرآن همراه انسان كامل
١٦ ص
(٢٠)
غيبت و ديدگاه ها
١٨ ص
(٢١)
آخرالزمان و نشانه هاى ظهور
٢٥ ص
(٢٢)
منتظران دروغين
٣٠ ص
(٢٣)
هجرت يهود به جزيرةالعرب
٣٠ ص
(٢٤)
انكار پس از انتظار
٣١ ص
(٢٥)
موعود نوجوان
٣٣ ص
(٢٦)
مناجات
٣٤ ص
(٢٧)
علم بهتر است يا ثروت؟
٣٥ ص
(٢٨)
مدرسه عشق
٣٦ ص
(٢٩)
نجوا
٣٨ ص
(٣٠)
گفت و گو با حضرت مهدى (ع)
٣٩ ص
(٣١)
نجيب
٤١ ص
(٣٢)
گلبانگ
٤٦ ص
(٣٣)
اى واى بر من و !
٤٦ ص
(٣٤)
قدر ليلة القدر
٤٦ ص
(٣٥)
فاصله
٤٧ ص
(٣٦)
حضور پنهان
٤٧ ص
(٣٧)
ادركنى!
٤٧ ص
(٣٨)
در محضر دوست
٤٨ ص
(٣٩)
گزارشى از خاطرات يك جاسوس 1
٥١ ص
(٤٠)
غرب و آخرالزمان
٥٤ ص
(٤١)
اعلاميه انحطاط
٥٤ ص
(٤٢)
زمان مصائب
٥٥ ص
(٤٣)
در طلب وحدت بشريت
٥٥ ص
(٤٤)
امام زمان (ع)، صاحب شب قدر
٥٩ ص
(٤٥)
قرآن در شب قدر
٥٩ ص
(٤٦)
هاليوود و فرجان جهان 3
٦٠ ص
(٤٧)
دهه پنجاه
٦٠ ص
(٤٨)
سينماى علمى- تخيلى در دهه 1950
٦١ ص
(٤٩)
فيلم «حمله به ايالات متحده آمريكا» (1952
٦٣ ص
(٥٠)
فلسفه فراماسونرى
٦٤ ص
(٥١)
ماده انگارى در منابع ماسونى
٦٥ ص
(٥٢)
تناقض علمى انكار روح
٦٦ ص
(٥٣)
ماترياليسم ماسونى خدا انگارى ماده
٦٧ ص
(٥٤)
عيد فطر منتظران
٦٩ ص
(٥٥)
امام مهدى (ع) در قرآن
٧٠ ص
(٥٦)
مقدمه
٧٠ ص
(٥٧)
الف- تبيين موضوع
٧٠ ص
(٥٨)
ب- آشنايى با اصطلاحات
٧١ ص
(٥٩)
ج- روايات تفسيرى
٧٢ ص
(٦٠)
پرسش شما، پاسخ موعود
٧٦ ص
(٦١)
قنوت عارفان
٧٨ ص
(٦٢)
شما چرا؟
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - علم بهتر است يا ثروت؟

علم بهتر است يا ثروت؟

ليلا سادات آرامى‌

تا آن‌جا كه يادم مى‌آيد، زنگ انشا معلم گچ به دست مى‌گرفت و پاى تخته سياه مى‌نوشت؛

- موضوع انشا: «علم بهتر است يا ثروت؟»

و حتى قبل‌تر، مادرم هميشه مى‌گفت، وقتى كه مدرسه مى‌رفته، موضوع انشاى آن‌ها همين بوده است و بچه‌هاى كلاس كه يكى‌يكى مى‌آمدند و انشاى‌شان را مى‌خواندند بعضى‌هايى كه وضع اقتصادى‌شان خوب نبود، اكثراً مى‌گفتند: ثروت، چون مزه‌ى ندارى و بى‌پولى را چشيده بودند. ولى بعضى‌ها هم كه وضع اقتصادى‌شان خوب بود، باز مى‌گفتند ثروت، چون مزه‌ى دارايى را چشيده بودند و حاضر نبودند آن را با هيچ چيز عوض كنند حتى با علم و دانش. البته بودند آن‌هايى كه مى‌خواستند خودى نشان بدهند يا اين كه بعداً انگشت‌نما نشوند مى‌گفتند: علم. اما فقط خدا مى‌دانست كه ته دلشان با انشاى‌شان فاصله‌اى است از زمين تا جايى آن‌ورتر از آسمان. البته وقتى خوب دقت مى‌كردى، مى‌فهميدى كه هر دو لازم است چون ثروت سرمايه‌ى مادى است و علم سرمايه‌ى معنوى. ولى هنوز نمى‌دانستم كه مفيدتر از همه علم است يا ثروت. تا اين كه چشمم به مطلبى از امام على، عليه‌السلام، افتاد كه جواب سؤالم در آن بود. با خودم گفتم بهتر است آن را براى شما بنويسم تا اگر شما هم سؤالى مثل من در ذهن‌تان است به آن جواب داده شود. امام على عليه‌السلام مى‌فرمايند:

علم از مال بهتر است. چه؛ علم، تو را از لغزش و انحراف نگاه مى‌دارد و تو مال را (از خطر) حفظ مى‌كنى. مال، به واسطه‌ى خرج كردن كم مى‌شود و علم به واسطه‌ى خرج كردن (ياد دادن به ديگران) زياد مى‌شود علم حاكم است و مال محكوم آنان كه مال را جمع و نگاه‌دارى كردند اگرچه زنده‌اند ولى نابود و بى‌اثرند. دانشمندان تا جهان باقى است، باقى هستند. كالبد آنان در اثر مرگ از بين مى‌رود، ولى صورت‌هاى ايشان در دل مردم موجود است.

پى‌نوشت:

برگرفته از كتاب الهام از گفتار على عليه‌السلام، ص ١٨٣ (شماره‌ى سخن در نهج‌البلاغه ١٤٧).