ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٧ - آخرالزمان و نشانه هاى ظهور
اتفاق مىافتند و با وقوع هر كدام از آنها به طور طبيعى دلهاى بيشترى مجذوب و شيفته ايشان مىشود.
نكته مهمى كه لازم است در اينجا بيان كنم اين مطلب است كه بنابر اعتقاد قطعى و مسلم ما، احدى حق ندارد زمانى براى ظهور مشخص كند. ائمه هدى (ع) نه تنها خود هيچ زمانى را براى ظهور مشخص نكردهاند بلكه حتى به ما هم اجازه تحقيق و تفحص و صحبت از اين موضوع را ندادهاند.
بسيارى از بزرگان عقيده دارند، وقت ظهور تنها نزد خداوند مشخص است و چون در لوح محفوظ نيامده، فرشتگان و اولياى الهى نمىتوانند از آن باخبر شوند؛ و لذا آنچه بعضى از افراد ادعا مىكنند تنها ادعايى دروغين است و نه بيشتر. در اصول كافى احاديث فراوانى داريم كه فرمودهاند از تكذيب كسانى كه براى ظهور زمان تعيين مىكنند هرگز بيمناك نباشيد![١] به عبارت ديگر هر چقدر هم اين آدم بزرگ باشد تفاوتى نمىكند.
اگر ادعا كنيم تا كنون بيش از نود درصد از نشانههاى ظهور اتفاق افتادهاند ادعاى گزافى نيست؛ با اين حال ما فقط مىتوانيم بگوييم ظهور نزديك شده است بىآنكه بتوانيم زمانى را براى آن مشخص كنيم. تصور كنيد شخصى براى اولين بار در جادهاى در حال رانندگى است و مىخواهد به مقصدى مشخص برسد. تابلوهاى راهنمايى متعدد و متنوع در طول مسير هر كدام بيانگر نزديك شدن به تونل، پمپ بنزين و امثال آن هستند. و برخى از آنها دقيقاً فاصله ما را با آن مقصد و محل مشخص بيان مىكنند. چند هزار نشانه ظهور هم اگر اتفاق بيفتند همانند آن تابلوهاى راهنمايى عمل مىكنند كه نزديك شدن به زمان ظهور را براى ما بيان مىكنند. اولين تابلوى شمارش معكوس با خروج سفيانى نمايان مىشود. با خروج او معلوم مىشود كه هشت ماه به آغاز ظهور باقى مانده است. در اينجا ديگر «كذب الوقاتون»[٢] معنا ندارد.[٣]
نشانه حتمى دوم كه مقارن و همزمان با نشانه اول اتفاق مىافتد خروج يمانى است. نشانه سوم در شب بيست و سوم ماه رمضان به شكل يك بانگ آسمانى شنيده مىشود و پس از آن هم بعد از حدود يك ماه «خسف بيدا» واقع مىشود [و ضمن آن سپاهيان سفيانى در سرزمين بيدا فرو مىروند]. و حدود دو ماه بعد هم در بيست و پنجم ماه ذىالحجة نفس زكيه به شهادت مىرسد كه اين دو مورد آخر را در واقع ما بايد نشانههاى قيام بدانيم نه نشانههاى ظهور؛ چون ظهور ايشان بدون ترديد در بيست و سوم ماه رمضان اتفاق مىافتد و قيام جهانى حضرت هم در روز عاشورا يا دهم محرمالحرام خواهد بود. بين اين دو، سه ماه و ده روز فاصله است. در اين مدت همه با آقا آشنا مىشوند و فرهنگ و سيره و منطق ايشان را مىشنوند و سپس با بصيرت يا آن را قبول مىكنند يا رد.
گفتيم كه نشانههاى غير حتمى ممكن است اتفاق نيفتند مثلًا اينكه گفته شده دو سوم مردم زمين پيش از ظهور از بين مىروند احتمال دارد به واسطه تضرع و زارى مردم رفع شود و همين طور طاعون فراگير پيش از ظهور.[٤] در احاديث، بسيارى از گناهان زمينهساز مشكلات و حوادث بيان شدهاند و در واقع هرچه بر سر ما مىآيد نتيجه اعمال خود ماست چه خوب باشد چه بد.
آينده را به چند شكل مىتوان پيشگويى كرد:
- بعضى سعى مىكنند آن را با روش علمى پيشگويى كنند كه اين سبك كارايى چندانى ندارد و با وقوع يك حادثه به راحتى تمام معادلات آنها برهم مىخورد؛
- بعضى ديگر هم مىخواهند بر اساس روش كاهنانه آينده را پيشبينى كنند كه در ضمن آن عدهاى شياد خود را [كاهن و منجم] جا كرده و بسيارى از حوادث دروغين را به خورد مخاطبان خود مىدهند به نحوى كه حتى اگر در لابهلاى آنها حادثه قابل اعتمادى هم وجود داشته باشد ديگر شنونده به آن اعتنايى نمىكند؛
- برخى هم بر اساس فلسفه