حديث ياد شده بيانگر اين مطلب است كه امت آخرالزمانى پيامبر خاتم (ص) اگرچه آن حضرت را نديده اند اما به مكتوبات قرآن و حديث و سيره ائمه اطهار ايمان مى آورند.

گروهى از آنان هميشه بر حقند: رسول خدا (ص) مى فرمايند:

هميشه گروهى از امت من بر حق هستند تا امر خداى عزوجل ظهور كند.[١]

اشاره آن حضرت به ظهور حضرت حجت (عج) است.

آمر به معروف و ناهى از منكرند: رسول اكرم (ص) مى فرمايند:

هنگامه ظهور حضرت مهدى (عج) قومى و گروهى خواهند آمد كه اجر و پاداش آنها همانند اجر و پاداش پيشينيان است، امر به معروف و نهى از منكر مى كنند و با اهل فتنه و آشوب درگير مى شوند.[٢]

پر واضح است تنها كسانى مى توانند چنين ويژگى هايى داشته باشند كه به حقيقت نبوت رسول الله (ص) و امامت ائمه معصومين (ع) اعتقاد راسخ داشته باشند و مؤمن راستين و حقيقى باشند. اما در مقابل اين گروه، گروه ديگرى نيز وجود دارد كه افعالشان چيزى جر وقايع ذيل را دنبال ندارد.

٢. نكوهش ها

برخى از نكوهش هايى كه در كلمات پيامبر خاتم (ص) از مردمان آخرالزمانى شده به شرح زير است:

از قرآن جز رسم و از اسلام جز نام، باقى نمى ماند: رسول اكرم (ص) مى فرمايند:

زمانى بر امت من خواهد آمد كه از قرآن جز رسم و خط آن و از اسلام جز نام آن، باقى نمى ماند. آنها را مسلمان مى نامند در حالى كه دورترين مردم از اسلام هستند. مساجد آنها را آباد است اما به سبب خالى بودن از هدايت خراب و ويران اند. فقيهان آن زمان بدترين فقها در زير آسمان خواهند بود، فتنه و آشوب از خودشان شروع شده و به خودشان برخواهد گشت.[٣]

صدقه دادن، خسارت انگاشته مى شود، فحشاء و منكر، جايز و حلال و بندگى خداوند تكبر قلمداد مى شود: پيامبر (ص) مى فرمايند:

اى كسى كه از ساعت ظهور (الساعة) قيام حضرت مهدى (ع) مى پرسى؟ ظهور هنگام پليدى امرا و دورويى و خدعه قاريان قرآن، هنگام نفاق علما و زمانى است كه امت من منجمين را تصديق و سرنوشتى را كه خداوند براى آنها قرار داده تكذيب مى كنند. زمانى است كه مردمان امانت را غنيمت بگيرند و صدقه را زيان و خسارت و فحشا را حلال و جايز و بندگى خداوند متعال را تكبر و وقت گذرانى بر مردم بدانند.[٤]

از هفتاد و سه گروه، تنها يك گروه وارد بهشت مى شود و ساير گروه ها در آتشند: رسول خدا (ص) فرمودند:

اى عوف! چگونه خواهى بود زمانى كه اين امت هفتاد و سه گروه شوند، يك گروه از آنها وارد بهشت مى شود و ساير آنها در آتش خواهند بود» عرض كردم اى رسول خدا (ص) آن هنگام، چه زمانى خواهد بود؟ حضرت فرمودند: «آن هنگام كه مأموران انتظامى زياد شوند، كنيزكان مالك گردند و بره كوچك بر منبر بنشيند (شايد مراد بچه هاى خلفا باشد)، قرآن را با آهنگ بخوانند، مساجد را زينت كنند و منابر را مرتفع بسازند، ثروت مسلمانان در دست گروه خاصى قرار بگيرد، دادن زكات و صدقه را زيان و خسران بشمارند و امانت را غنيمت بپندارند و براى غير خدا دين را بياموزند، زمانى كه مرد از همسرش فرمان ببرد و از مادرش نافرمانى كند و پدرش او را رها نمايد، امت هاى پيش از خودشان را لعنت كنند، بزرگان و سران قبيله فاسق شوند و پست ترين مردم راهنمايشان باشد، به خاطر ترس از افراد و پرهيز از گرفتارى شر آنها، احترامشان كنند، در اين هنگام است كه به هفتاد و سه گروه تقسيم مى شوند ... تا اينكه مردى از اهل بيت من كه به او مهدى (ع) مى گويند ظهور مى كند. پس اگر او را درك كردى از او اطاعت كن و از هدايت يافتگان به دست او باش.[٥]

دينشان را به كالاى اندكى از دنيا مى فروشند: حضرت رسول اكرم مى فرمايند:

در آن روز (يوم الساعة) فتنه ها و آشوب هاى بسيارى است، فتنه ها همانند پاره هاى سياه شب، روى مى آورند و ايجاد مى شوند. در هنگام صبح مرد مسلمان امت و مؤمن و شبانگاه كافر مى شود، شبانگاه مؤمن مى گردد و صبح كافر. گروهى از آنان دينشان را به كالاى اندكى از دنيا مى فروشند. كسى كه رباخوارى نكند غبارى از رباخوارى بر او بنشيند.[٦]

آن حضرت همچنين فرمودند:

زمانى بر مردم مى آيد كه رباخوارى مى كنند، پرسيدند: همه مردم رباخوارى مى كنند؟ فرمود: اگر رباخوارى نكند، غبارى از آن بر او مى نشيند.[٧]

به اميد آنكه جزء دسته اول قرار بگيريم و از پيروان واقعى آن حضرت بوده و به دست ايشان هدايت گرديم.

پى نوشت ها:

[١]. رهبر معظم انقلاب اسلامى، سخنرانى در حرم مطهر رضوى (ع)، ١/ ١/ ٨٥.

[٢]. ر. ك: صافى گلپايگانى، لطف الله، منتخب الاثر، ج ١.

[٣]. طوسى، الغيبه، ص ٢٧٥. مجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٢، ص ١٣٠.

[٤]. صدوق، كمال الدين و تمام النعمه، ج ١، ص ٢٨٨.

[٥]. سيوطى، الدرالمنثور، ج ١، ص ٣٢١.

[٦]. دلائل النبوة، ج ٦، ص ٥١٣.

[٧]. مجلسى، همان، ج ٥٢، ص ١٩٠.

[٨]. ارشاد القلوب، ج ١، ص ٦٧.

[٩]. كنزالعمال، ج ١١، ص ١٨٣.

[١٠]. همان، ج ١٤، ص ٢٢٩.

[١١]. مجمع البيان، ج ٢، ص ٣٩١.