ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - لحظه هاى سبز

لحظه هاى سبز

هنوز سكوت مبهم تو

از حريم پنجره‌

تجاوز نكرده‌

هنوز،

تكرار لحظه هاى سبزت‌

قطره، قطره‌

بر غريبى سايه ها نمى گريد

تا، بشويد

بهت رنگين غصه هايم را

چه مى شد، مى آمدى!

چرخى مى زدى‌

بر قلب گر گرفته ام‌

بر شانه هاى خسته ام‌

كه جايى براى طلوع خورشيد ندارد.

چه مى شد، مى آمدى‌

سكوت پنجره را

با اشاره اى مى شكستى‌

و پشيمانى پيشانى ام را

با آبشار صميميت مى شستى‌

انتظارم‌

تا شانه هاى تو مى رسد

چه مى شد

عقربه ها را كنار مى زدى‌

سوار بر بال نسيم‌

كوچه هاى غربت را در مى نوردى‌

تا خاطرات كهنه‌

با آمدنت‌

خيس خيس شود

تا آن روز

من سكوت چشمان پنجره را

رسوا

نخواهم كرد.

سلبى ناز رستمى‌