ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - مَدار عشق

با من بمان اى سبز! تا هميشه افلاك ها بلند

كى مى شود به پاس تو كولاك ها بلند؟

هر روز در حياط حسينيه مى شود

دستان پاك و پرعطش تاك ها بلند

در انتظار رويش فردا نشسته ايم‌

فردا كه باز مى شود ادراك ها بلند

فردا كه مى شود- به خدا- نعره هاى مرگ‌

از شانه هاى وحشى ضحاك ها بلند

احساس كرده ايد كه اين كوه سخت چيست؟

كاهى كه شد به حرمت پژواك ها بلند

روزى كه مى شود به يقين، با تمام درد

با هر نشانه، ناله شكاك ها بلند

با من بمان، بمان دلم از خاك ها گرفت‌

اى سبز تا هميشه افلاك ها بلند