آنگاه مى گويد اين حديث صحيح و نيكو است كه بزرگان نقل نموده اند و دلالت دارد بر اينكه مهدى (عج) به جز عيسى (ع) است و اين به معنى تسليم مسيحيت و يهوديت در برابر اسلام و در برابر قرآن و آل البيت (ع) خواهد بود. چيزى كه آن را در طول چهارده قرن گذشته كمتر پذيرفته اند. و همواره در برابر اسلام با جنگ هاى صليبى و صهيونيستى و تهمت ها و نسبت هاى ناروا و جنگ روانى و تبليغاتى و عمليات تخريبى تلاش كرده اند تا مانع گسترش و نفوذ آن در جهان بشوند و البته اين ظلم بزرگى است كه نسبت به بشريت و ارزش هاى الهى و اديان الهى و حضرت مسيح (ع) و حضرت موسى كليم (ع) و پيروان راستين اين دو دين و پيامبر بزرگ الهى روا داشته اند.

درباره حديثى كه به اين مضمون نقل شده است: «لامهدىّ إلّا عيسى بن مريم (ع)؛ مهدى نيست مگر- همان- عيسى بن مريم» بايد گفت:

١. اين حديث سند قابل اعتماد و قابل قبولى ندارد و نمى توان به آن استناد كرد و راوى آن متهم به سهل انگارى در نقل است. راوى على بن محمدبن خالد جندى (موذن الجند) است.

مرحوم مجلسى (ره) در اين باره مى گويد:

علماى اهل سنت اتفاق نظر دارند بر آنكه در صورتى كه راوى خبر معروف به تساهل در روايت باشد خبر و حديث او قابل قبول نخواهد بود.[١]

٢. حديث واحد است و خبر واحد به فرض صحت در احكام حجيت دارد نه در مسائل اعتقادى و مباحث عقلى در مسائل اعتقادى علم و حجت شرعى لازم است.

٣. احتمالًا حديث يادشده توسط جريان هاى مسيحى و نفوذى ساخته و پرداخته و در احاديث دست برده شده باشد.

٤. به فرض آنكه چنين حديثى در روايات ما آمده باشد لكن در روايات فراوان ديگر آمده كه آن حضرت ظهور خواهد نمود و پشت سر حضرت مهدى (ع) اقامه نماز خواهند كرد و اين حديث با احاديث ديگر قابل جمع است كه آن حضرت ظاهر و پشت سر امام عصر- ارواحنا فداه- اقامه نماز خواهند كرد و نافى ظهور ولى عصر (عج) نمى باشد. ممكن است تحريف در لفظ نيز رخ داده باشد و كلمه «مع» بعد از «الا» از قلم افتاده باشد؛ يعنى «لا مهدى الا مع عيسى بن مريم؛ مهدى نيست مگر همراه عيسى بن مريم.»

٥. اين حديث به اين معناست كه تصور نشود حضرت مسيح (ع) خود مستقلًا ظاهر مى شوند و يا حضرت مهدى (ع) بدون حضرت مسيح ظهور خواهند نمود.

پس از نگارش اين موضوع دوستان موثق نقل نمودند كه اين حديث شريف در كتاب تذكرةالاوليا با اين سبك آمده است:

«لا مهدى إلّا عيسى بن مريم معه.»

مهدى نيست مگر آنكه عيسى بن مريم با اوست.

كه «معه» در آخر حديث شريف به جاى مع كه ما احتمال داده بوديم ساقط شده آمده است و اگر اين باشد «نعم الوفاق» و يا اين نقل و روايت قرينه بر منظور از حديث ياد شده است و معناى حديث شريف به نوعى ملازمه بين حضرت مهدى- ارواحنا فداه- و حضرت مسيح (ع) است كه هر يك علامت ديگرى و نشانه و شرط ظهور و نزول و حضور ديگرى است و مانند خورشيد و نور با يكديگر جز با ظهور و حضور ديگرى به وقوع نمى پيوندد و تحقق نمى يابد. و اين خود بهترين دليل و شاهد بر ادعاهاى بى اساس و ساختگى كسانى است كه نسبت به هر يك از اين دو موضوع مقدس و همراه يكديگر ادعاى انفرادى داشته باشند؛ ادعاى مهدويت بدون نزول حضرت مسيح (ع) و يا ادعاى نزول مسيح (ع) منهاى حضرت مهدى (عج) چه در اسلام و چه در مسيحيت!

آرى ظهور هر يك از اين دو، مكمل ديگرى و شرط و متمم ديگرى خواهد بود. و در حقيقت همانطور كه از روايت استفاده مى شود، امام مهدى (عج) قدوه و اسوه و اهل البيت (ع) مشمول كرامت خاص الخاص و اخص الخواص بوده و رسول اكرم (ص) صاحب لواى حمد است و رحمت للعالمين است و آدم (ع) و ديگر انبيا (ع) تحت لواى آن حضرت در فرداى قيامت خواهند بود و چه بسا فلسفه اين تقدم مهدى (ع) بر مسيح تسليم در برابر خاتميت و خاتم الاوصيا و صاحب سدرة المنتهى بوده و اين علامت آن باشد كه دين و قرآن محمد (ص) و اهل بيت آن حضرت در افق اعلا هستند و چه بسا اين خود از اسرار و رموز الهى و تأويل اين قبيل احاديث باشد. و البته حضرت ولى عصر (ع) امامت به مفهوم ولى الله و ولى اوليا ءالله و ولايت مطلقه الهيه است و تقدم آن رتبى است و بالاتر از مقام نبوت مطلقه است.[٢]

نه مهدى (ع) جز با نزول حضرت مسيح ظهور نخواهند فرمود و تكميل سلسله و زنجيره پيامبران و رهبران الهى در آخرالزمان با ظهور مهدى (ع) اتفاق خواهد افتاد. و آنچه امروز مسيحيت آمريكايى تصور مى كند كه آرمگدن اتفاق خواهد افتاد و امام عصر (عج) و مهدى موعود (ع) در كار نخواهد بود و دروغى آشكار بيش نيست.

٦. دروغگوها و كذاب ها فردا مدعى مهدويت و يا امامت و يا مدعى نيابت و يا ظهور باب و مانند آن نشوند. اين رخداد جز با حضور و نزول حضرت مسيح (ع) عملى نخواهد شد.

٧. خود اين حديث دليل روشنى بر ظهور امام عصر (عج) و آينده روشن تاريخ بشريت و اميد به آينده اى نويدبخش و ظهور منجى موعود و ظهور عيسى بن مريم (ع) و وعده اديان الهى براى نجات كاروان بشريت از چنگال اهريمنان و شياطين خواهد بود و اين از نشانه هاى آن بزرگوار است.

٨. اميد است صاحب نظران و انديشمندان رسالت بزرگ‌