ماهنامه موعود
(١)
شماره پنجاه و نهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
حرف هاى معلّمى ساده
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
حفّارى هاى مشكوك در زير مسجدالاقصى
٤ ص
(٦)
انتقاد شديد علما نسبت به كشتار شيعيان يمن
٤ ص
(٧)
ايدز و گرايش به آخرالزّمان
٤ ص
(٨)
كشف توطئه مخوف انگلستان عليه شيعيان
٤ ص
(٩)
وادار كردن شيعيان براى توهين به حضرت على (ع) از سوى تروريست هاى القاعده
٤ ص
(١٠)
آموزش 60 مزدور توسط موساد براى ايجاد تفرقه ميان شيعه و سنّى
٥ ص
(١١)
طرحى براى نابودى شيعه
٥ ص
(١٢)
يك سگ با داخل شدن به حرم امام رضا (ع) در چند مترى ضريح زانو زد، سرش را به سنگ هاى حرم چسباند و شروع به گريه كرد
٥ ص
(١٣)
از توحيدشناسى تا امام شناسى
٦ ص
(١٤)
يهود در دوران معاصر
٨ ص
(١٥)
حيات بخش تر از آب
١٤ ص
(١٦)
امامى روشنگر و پارسا
١٤ ص
(١٧)
روح خلقت
١٤ ص
(١٨)
راهنماى آسمان
١٤ ص
(١٩)
كشتى نجات
١٥ ص
(٢٠)
در پى پيشوا
١٥ ص
(٢١)
تمام چشم هاى منتظر
١٥ ص
(٢٢)
چيزى زنده تر از آب
١٥ ص
(٢٣)
خورشيد مى آيد
١٦ ص
(٢٤)
طعم تازه
١٦ ص
(٢٥)
استوار بر دين
١٦ ص
(٢٦)
نزديك ترين حالت بندگان به خدا
١٧ ص
(٢٧)
حكايت ناگفته كريستف كلمب
١٨ ص
(٢٨)
اسراييلى هاى نوين بر واشنگتن حكومت مى كنند
٢٠ ص
(٢٩)
عيسويان در ركاب حضرت حجّت (ع)
٢٥ ص
(٣٠)
جهان در بحران بحران در پزشكى مدرن
٢٦ ص
(٣١)
فشار اقتصادى
٢٧ ص
(٣٢)
محيط بيمارستان ها
٢٧ ص
(٣٣)
داروهاى سمّى
٢٨ ص
(٣٤)
اعمال جراحى غيرضرورى
٢٨ ص
(٣٥)
تكنولوژى هاى زيان آور
٢٨ ص
(٣٦)
مراقبت هاى بهداشتى غيرقابل اطمينان
٢٨ ص
(٣٧)
عرضه و تبليغ داروهاى سمّى
٢٩ ص
(٣٨)
نياز مبرم دانش جديد
٢٩ ص
(٣٩)
حكايت بى او بودن
٣٠ ص
(٤٠)
شعر و ادب
٣٢ ص
(٤١)
بوى يوسف
٣٢ ص
(٤٢)
مكاشفه در آيينه
٣٢ ص
(٤٣)
آيينه
٣٢ ص
(٤٤)
خون شفق
٣٣ ص
(٤٥)
دست هايش عبّاس
٣٣ ص
(٤٦)
بال هما
٣٣ ص
(٤٧)
آن شب سرد
٣٤ ص
(٤٨)
آفات غفلت در عصر غيبت
٣٦ ص
(٤٩)
ايمان به غيب از اصول مسلّم دين
٣٦ ص
(٥٠)
مرتبه حس، نازل ترين مرتبه هستى
٣٦ ص
(٥١)
روحى در باطن عالم به نام غيب
٣٧ ص
(٥٢)
نبوّت و امامت، آميزه اى از حس و غيب
٣٧ ص
(٥٣)
امام (ع) عالِم به حقايق عالَم
٣٨ ص
(٥٤)
امامت بدون اذن خدا خيانت است
٣٨ ص
(٥٥)
مالك اشتر، تربيت شده مكتب امامت
٣٩ ص
(٥٦)
اصلاح طلبان مفسد و مغرور
٣٩ ص
(٥٧)
مراتب غيب و مصداق بارز ايمان به غيب
٣٩ ص
(٥٨)
برادران رسول اكرم (ص) در آخرالزمان
٤٠ ص
(٥٩)
خدايا، برادران مرا به ديدار من برسان
٤٠ ص
(٦٠)
دشوارى هاى زندگى در آخرالزمان
٤١ ص
(٦١)
امام زمان (ع) حاضر است ولى ظاهر نيست
٤١ ص
(٦٢)
تقوى و پرهيز از محرمات در عصر غيبت
٤٢ ص
(٦٣)
خداوند بهترين طراح نقشه ها
٤٢ ص
(٦٤)
ضرورت هوشيارى اهل ايمان در عصر غيبت
٤٣ ص
(٦٥)
انتظار؛ غفلت نويسندگان جوان
٤٤ ص
(٦٦)
هر دو عدالت مى خواهيم
٤٦ ص
(٦٧)
عنايات امام زمان (ع)
٥١ ص
(٦٨)
معجزات امام زمان (ع)
٥٢ ص
(٦٩)
\* معجزات ولادت خاتم الاوصيا (ع) به روايت حكيمه خاتون
٥٢ ص
(٧٠)
حيرت مردم در جستجوى امام (ع)
٥٢ ص
(٧١)
تلاوت قرآن در رحم مادر و پس از ولادت
٥٣ ص
(٧٢)
پرواز پرندگان و بالا بردن مولود مبارك به آسمان
٥٣ ص
(٧٣)
«بيت الحمد» درخشنده امام (ع)
٥٤ ص
(٧٤)
پيرزنى كه در ولادت حضرت (ع) حضور داشت
٥٤ ص
(٧٥)
\* كنار رفتن پرده و رؤيت جمال آخرين حجت حق
٥٥ ص
(٧٦)
غيبت و ظهور ثقلين
٥٧ ص
(٧٧)
1 قرآن در پيش از ظهور
٥٧ ص
(٧٨)
2 قرآن پس از ظهور
٥٨ ص
(٧٩)
پرسش شما، پاسخ موعود
٦٠ ص
(٨٠)
آفتاب در غربت!
٦٠ ص
(٨١)
1 امام ناشناخته
٦٠ ص
(٨٢)
2 امام از ياد رفته
٦١ ص
(٨٣)
3 امام فرونهاده
٦١ ص
(٨٤)
4 امام دور از اهل و ديار
٦١ ص
(٨٥)
5 امام بى يار و ياور
٦١ ص
(٨٦)
تعاريف و جلوه هاى تازه مهدويت در جمهورى اسلامى
٦٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٩ - هر دو عدالت مى خواهيم

و معيشت و اقتصاد، مراعات شده است، تا جايى كه يك ساعت اجراى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت به شمار آمده است.

پيامبر اكرم (ص):

حقوق مستمندان در اموال توانگران است. پس هر كس گرسنه و برهنه بماند، مسئول او توانگرانند.

پيامبر اكرم (ص):

اهل هر آبادى‌اى كه در آن گرسنه‌اى به سر برد، از رحمت خداوند محرومند.

پيامبر اكرم (ص):

بالاترين مرتبه خردمندى- پس از ايمان به خدا- جلب دوستى مردم است و نيكى كردن در حق هر كسى؛ چه خوب باشد چه بد.

پيامبر اكرم (ص):

هر كس حق مظلومى را از ظالم بگيرد و به او بدهد، با من (كه پيغمبرم) در بهشت هم‌رتبه است.

پيامبر اكرم (ص):

هر مديونى كه نتواند دين خود را ادا كند، چون به حاكم اسلامى اظهار كند، پرداخت دين او وظيفه حاكم است. [...]

؟ امام على (ع) پرورده قرآن و محمد (ص) است و از ده سالگى در دامان پيامبر بزرگ شده است و هيچ لحظه از عمر اجتماعى او به پليدى‌هاى جاهليت آلوده نگشته است. او يك نمونه كامل از قرآن و محمد (ص) و اسلام است. او امام اول شيعيان و مورد قبول همه مسلمانان و آزادگان و عدالت‌خواهان و بشريت است. اينك چند نمونه از سخنان و تعاليم و رفتار امام على (ع) در برابر انسانيت و عدالت تاريخ.

امام على (ع):

هركس به قدرت رسيد، نبايد نور چشمان و نزديكان خود را دركنار خود جمع كند، تا نتوانند به حقوق مردم دست‌درازى كنند و فرصتى براى سوء استفاده نيابند.

امام على (ع):

خداوند بر حاكم اسلامى واجب كرده است كه زندگى او و خانواده‌اش با پايين‌ترين فرد جامعه هم سطح باشد.

امام على (ع) براى چهارپايان پير و فرتوت محلى تهيه كرده بود، كه در آنجا باشند و پذيرايى شوند.

امام على (ع):

مبادا گمان كنيد، جامعه بدون اجراى عدالت اصلاح مى‌شود!

امام على (ع):

اى كارگزاران حكومت اسلامى، پست و مقام، امانت است در دست شما براى انجام وظيفه، نه دكه‌اى براى چپاول اموال عمومى. [...]

آرى، عالى‌جناب!

اگرچه نامه قدرى طولانى شد، ليكن فرصت گفت‌وگو با شما مغتنم بود و اين همه قطره‌اى بود از درياى هدايت و تربيت انسانى قرآن و اسلام، من اميدوارم فرصت‌هايى براى آن جناب پيش آيد- اگرچه گهگاه- و همان دو جلد تقديمى را كه داراى ده باب و فصل‌هاى اصلى و فرعى بسيار است، بخوانند و اى كاش جلد ٦ نيز ترجمه شده بود و به حضورتان تقديم مى‌گشت.

آنچه را به عنوان نمونه براى شما- از قرآن و پيامبر اكرم (ص) و امام على (ع)- نقل كردم، براى شناختى اجمالى بسنده است، ليكن حق اسلام و سرمايه گرانقدرى را كه براى بشريت بر جاى گذاشته است، درست شناخته نيست، آيا عاشورا چه بود و چه روزى بود؟ عاشورا روز طلوع راستين خورشيد است. اين روز، روز بشريت و همه انسان‌ها و همه ارزش‌هاى متعالى است. پس چرا- دست كم- همه جهان در اين روز- براى احترام به انسانيت كلى- يك ساعت تعطيل نشود؟

اما روزى خواهد رسيد كه حقايق روشن شود. به گفته خود شما «روزى خواهد رسيد كه تاريخ به طور عينى نوشته شود، تاريخ ساخته خواهد شد، مردم، توده‌ها، تاريخ را مى‌سازند ...».

و روزى كه تاريخ ساخته شد و به همه چيز با چشم انصاف نگريسته گشت، معلوم خواهد شد كه در قلمرو طلوع خورشيد، از آغاز تمدن تاريخ و تاريخ تمدن تاكنون چنين هاديان و مربيان و پشتيبانانى براى بشر و حفظ حقوق بشر و پاسدارى از كرامت انسان كمتر به هم رسيده است.

سخن از حقوق بشر به ميان آمد، آقاى فيدل كاسترو! آيا اين حقوق بشر همان حقوق بشرى است كه مورد انتظار است؟

آيا با همه عرض و طول تمدن معاصر، انسان امروز از هر روز بيچاره‌تر نيست؟

آيا تفاوت طبقاتى و فقر معيشتى، امروز در جهان بيداد نمى‌كند؟

آيا در كشورهايى بهترين غذاها- به عنوان غذاى زيادى- دور ريخته نمى‌شود، در حالى كه فرزندان انسان در جاى جاى كره زمين براى نداشتن قوت لايموت جان مى‌دهند؟

آيا بيمارستان‌هاى مجهز به بهترين تجهيزات در