از آنها چنان در دينش ثابت است كه دين نگهداريش از تراشيدن خارهاى درخت قتاد در تاريكى شب بسى دشوارتر است. يا مانند كسى كه آتش درخت غضا را در دست گرفته باشد».[١]

كسى كه در شب تاريك دست بالاى شاخه پر از خارهاى تيز همچون سوزن بگذارد و بكشد پايين چقدر دشوار است؟ دشوارتر از آن نگه داشتن دين در آخرالزمان است.

«غضا» نام درختى است كه چوب آن حرارت آتش را تا مدت زيادى در خود نگه مى دارد و به زودى خاموش نمى شود و به همين جهت زغال آن مطلوب است.

دشوارى هاى زندگى در آخرالزمان‌

رسول خدا (ص) فرمود:

زمانى بر مردم مى آيد كه بى همسر ماندن حلال مى شود.

گفتند: يا رسول الله، شما ما را امر به ازدواج كرده ايد حال چطور مى فرماييد ترك آن حلال مى شود.

فرمود: «بله، من دستور ازدواج داده ام ولى در آن زمان طورى مى شود كه والدين سبب هلاك فرزندشان مى شوند. اگر والدين نشوند، زن و فرزندش سبب هلاكتش مى شوند. و اگر زن و فرزند هم نداشته باشد، اقربا و خويشاوندان و همسايگانش به وادى هلاكتش مى افكنند». گفتند: اين چگونه مى شود اى رسول خدا. فرمودند: «او را به خاطر كمبود مال و تنگدستى و ضيق معيشت، توبيخ و سرزنش مى كنند و به كارهاى فوق طاقتش وا مى دارند و سرانجام او را به وادى هاى هلاك و تباهى مى افكنند.»[٢]

چه بسيارند پدران و مادرانى كه فرزندان خود را به دست آوردن پول بيشتر و نيل به مقامات دنيايى عالى تر به بلاد كفر و كشورهاى غير اسلامى مى فرستند و كمك هاى مالى مى كنند و گويى اصلًا نمى انديشند كه اينها در آنجا اندك دين و ايمانى هم كه دارند از دست مى دهند و مخصوصاً اگر توليد فرزندانى كرده باشند و آنها در آن محيط پرورش يابند، كلًا رنگ غير دينى به خود مى گيرند. آيا اينان نزد خدا مسئوليتى ندارند و مصداق گفتار پيامبر خدا (ص) نشده اند كه فرمود:

در آن زمان پدر و مادر، سبب هلاك فرزندشان مى شوند.

امام زمان (ع) حاضر است ولى ظاهر نيست‌

حاصل آنكه ايمان به غيب كه سرمايه اصلى ما مسلمانان است، بايد در زندگى اثر بارزى داشته باشد و زندگى ما را از زندگى كافران جدا كند. تنها ادعاى اينكه ما ايمان به خداى غيب و وحى و نبوت و امامت غيب و امام غائب داريم كافى نيست. اثر اين ايمان بايد در زندگى بارز گردد. امام از نظر ما غائب است اما ما كه از نظر او غائب نيستيم. ما خطاب به امام مى گوييم:

أشهد أنك ترى مقامى و تسمع كلامى و تردّ سلامى.

من شهادت مى دهم، تو [اى حجّت خدا] جاى ايستادنم را مى بينى و سخنم را مى شنوى و به سلامم جواب مى دهى.[٣]

كسى كه اين چنين مى گويد خود را معتقد به آن نشان مى دهد، چگونه ممكن است كارى يا گفتارى برخلاف و پسند او انجام بدهد. حضرت امام باقر (ع) فرمودند:

اگر اينگونه معتقد باشيد كه ما همراه شما چشم بينا و گوش شنوا نداريم، بد اعتقادى درباره ما داشته ايد. به خدا قسم هيچ چيز از اعمال شما بر ما مخفى نيست. [هم اعمال شما را مى بينيم و هم گفتار شما را مى شنويم‌]. همه ما را حاضر بدانيد. خودتان را به كار خوب و خير عادت دهيد. از