بين «ظهور» و «حضور» فرق است. امام (ع) اكنون ظاهر نيست، اما حاضر هست و شاهد اعمال و احوال ماست. طورى زندگى كنيد كه مردم شما را متقى و عادل بشناسند و از خوبى انگشت نما باشيد.

حضرت بقية الله- ارواحنا فدأه- ضمن توقيعشان به مرحوم شيخ مفيد (ره) مرقوم فرموده اند:

ما هيچ گاه در مراعات حال شما، اهمال روا نمى داريم و شما را فراموش نمى كنيم. اگر اين عنايات ما نسبت به شما نبود، دشوارى ها بر شما فرود آمده بود و دشمنان، شما را لگدمال كرده بودند.[٢]

آنچه بين ما و شيعيان فاصله انداخته، اعمال ناپسندى است كه آنها انجام مى دهند و خوشايند ما نمى باشد.[٣]

تقوى و پرهيز از محرمات در عصر غيبت‌

البته چراغانى كردن در ايام ميلاد مبارك آن امام عزيز و اطعام و پذيرايى از دوستان آن حضرت بسيار خوب است و مصداق تعظيم شعائر است اما آنچه كه خودشان بيش از همه چيز از ما خواسته اند تقوى و ورع و پرهيز از محرمات و دورى كردن از گناه است كه حضرت امام صادق (ع) فرموده اند:

بر شما باد پرهيز از گناه و راست گويى و امانت دارى و پاكدامنى.[٤]

اين مطلب بايد باورمان بشود كه سرّ اثرنابخشى اعمال عبادى ما در روح ما همين ناپرهيزى ما از گناهان است، كه همان حضرت (ع) فرمودند:

آن تلاش و كوشش در امر عبادت كه با ورع و پرهيز از گناه همراه نباشد، نفعى نخواهد داشت.[٥]

ما بحمدالله اهل نماز و روزه و حج و ديگر عبادات هستيم ولى ياللاسف كه مانند بيمارى شده ايم كه داروى شفابخش مى خورد، اما پرهيز از غذاهاى زيان بخش نمى كند. طبيعى است كه اين ناپرهيزى آن دارو را بى اثر مى سازد و احياناً بر شدّت بيمارى مى افزايد. از خدا مى خواهيم به ما رشد عقلى و توفيق پرهيز از گناه عنايت بفرمايد تا عبادت هاى ما در روح و جانمان اثر گذار گردد.

خداوند بهترين طراح نقشه ها

سلاطين عباسى شنيده بودند كه پيامبر اكرم (ص) فرموده است فرزندى از خاندان پيامبر به وجود خواهد آمد كه جبّاران را سركوب كرده و در سراسر جهان اقامه قسط و عدل خواهد نمود و همچنين شنيده بودند آن فرزند از صلب حضرت ابى محمد حسن عسكرى (ع) متكوّن خواهد شد. از اين جهت ترس و وحشت شديدى در دستگاه حكومت عباسى پيدا شد و خواستند علاج واقعه را پيش از وقوع بكنند. دستور دادند امام هادى (ع) را با فرزندشان امام حسن عسكرى (ع) از مدينه به عراق منتقل كردند و در سامرا كه پادگان نظاميان بود اسكان دادند و دقيقاً تمام جرياناتى را كه در خانواده امام عسكرى (ع) مى گذشت، تحت مراقبت گرفتند.

جاسوس ها از مرد و زن در داخل و خارج گماشتند كه اگر زنى از خاندان امام عسكرى (ع) حامل شد و يا پسرى به دنيا آمد، به دربار خلافت گزارش بدهند؛ از اين طريق مى خواستند راه را بر تدبير و تقدير حضرت حق ببندند. در حالى كه پيش از آنها فرعون مصرى نيز اين چنين نقشه اى براى جلوگيرى از پيدايش موسى بن عمران (ع) اجرا مى كرد. كاهن هاى زمانش شبى را معين كرده و گفتند: امشب نطفه آن كودك منعقد خواهد شد. دستور داد آن شب هيچ مردى حق ندارد در كنار زنش باشد. مردها را از زن ها جدا كردند. او نمى دانست كه:

آنها نقشه اى دارند و خدا هم نقشه اى دارد اما خدا بهترين طراح نقشه هاست.[٦]

طورى پيش آمد كه آن شب در كاخ اختصاصى خود فرعون نطفه موسى (ع) منعقد شد و در تمام دوران حمل احدى از حمل مادر موسى (ع) آگاه نشد. در خاندان امام عسكرى (ع) نيز كه در نزديكى كاخ‌