ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - گزارشى از يك كتاب
٥. انتظار فرج و ظهور امام (ع)؛
٦. اظهار اشتياق به ديدار آن حضرت (ع)؛
٧. ذكر مناقب و فضائل آن حضرت (ع)؛
٨. اندوهگين بودن مؤمن از فراق آن حضرت (ع)؛
٩. حضور در مجالس فضايل و مناقب آن حضرت (ع)؛
١٠. تشكيل مجالس ذكر مناقب و فضائل آن حضرت (ع)؛
١١ و ١٢ سرودن و خواندن شعر در ذكر فضائل آن حضرت (ع)؛
١٣. قيام هنگام شنيدن نام آن حضرت (ع)؛
١٤ و ١٥ و ١٦. گريستن و گريانيدن و ... بر فراق آن حضرت (ع)؛
١٧. درخواست معرفت امام عصر (ع) از خداوند؛
١٨. تداوم بر دعاى به آن حضرت (ع)؛
١٩. مداومت كردن بر خواندن دعا، براى آن حضرت (ع)؛
٢٠. دعا در زمان غيبت آن حضرت (ع)؛
٢١. شناختن علامتهاى ظهور آن حضرت (ع)؛
٢٢. تسليم بودن و عجله نكردن در امر فرج آن حضرت (ع)؛
٢٣. صدقه دادن به نيابت آن حضرت (ع)؛
٢٤. صدقه دادن به قصد سلامتى آن حضرت (ع)؛
٢٥ و ٢٦. حج رفتن به نيابت و فرستادن نايب از طرف آن حضرت (ع)؛
٢٧ و ٢٨. طواف بيت اللّه الحرام به نيابت و فرستادن نايب از طرف آن حضرت (ع)؛
٢٩. زيارت مشاهد رسول اكرم و ائمه معصومين (ع)؛
٣٠. استحباب نيابت و زيارت از سوى آن حضرت (ع)؛
٣١. سعى در خدمت كردن به آن حضرت (ع)؛
٣٢. اهتمام ورزيدن به يارى آن حضرت (ع)؛
٣٣. تصميم قلبى بر يارى آن حضرت (ع)؛
٣٤. تجديد بيعت در فرائض، روزها و هر جمعه با آن حضرت (ع)؛
٣٥. صله به وسيله مال با آن حضرت (ع)؛
٣٦. صله شيعيان و دوستان صالح ائمه (ع) به وسيله مال؛
٣٧. خوشحال كردن مؤمنين؛
٣٨. طلب خير براى آن حضرت (ع)؛
٣٩. زيارت و سلام كردن در هر مكان با آن حضرت (ع)؛
٤٠. ديدار مؤمنين صالح و شيعيان مخلص آن حضرت (ع)؛
٤١. درود فرستادن بر آن حضرت (ع)؛
٤٢. هديه ثواب نماز به آن حضرت (ع)؛
٤٣. هديه نماز مخصوص به هر يك ائمه (ع)؛
٤٤. هديه نماز به آن حضرت (ع)؛
٤٥. اهداء قرائت قرآن به آن حضرت (ع)؛
٤٦. توسل و طلب شفاعت از خداوند به وسيله آن حضرت (ع)؛
٤٧. عرضه كردن خواستها و حاجات به آن حضرت (ع)؛
٤٨. دعوت مردم به آن حضرت (ع)؛
٤٩. رعايت حقوق آن حضرت (ع)؛
٥٠. خشوع دل هنگام ياد آن حضرت (ع)؛
٥١. عالم بايد علمش را آشكار سازد؛
٥٢. تقيه كردن از اشرار؛
٥٣. صبر كردن بر اذيت و تكذيب؛
٥٤. درخواست صبر از خداى تعالى؛
٥٥. سفارش همراهان به صبر در زمان غيبت آن حضرت (ع)؛
٥٦. عدم شركت در مجالسى كه نام آن حضرت را مسخره مى كنند؛
٥٧. تظاهر كردن با ستمگران و اهل باطل؛
٥٨. ناشناس ماندن و پرهيز از شهرت يافتن؛
٥٩. تهذيب نفس؛
٦٠. اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت (ع)؛
٦١. متفق شدن بر توبه واقعى و بازگردان حقوق به صاحبان آنها؛
٦٢ و ٦٣. پيوسته به ياد او بودن و به آدابش عمل كردن؛
٦٤. دعا براى جلوگيرى از نسيان ياد آن حضرت (ع)؛
٦٥. خاشع بودن بدن در هنگام ياد آن حضرت (ع)؛
٦٦. مقدم داشتن خواسته آن حضرت (ع) بر خواسته خود؛
٦٧. احترام كردن نزديكان و منسوبين به آن حضرت (ع)؛
٦٨. بزرگداشت اماكنى كه به قدوم آن حضرت (ع) زينت يافته اند؛
٦٩ و ٧٠. وقت ظهور را تعيين نكردن و وقت گذاران را تكذيب كردن؛
٧١. تكذيب كردن مدعيان نيابت خاصه در زمان غيبت كبراى آن حضرت (ع)؛
٧٢. درخواست ديدار آن حضرت (ع)؛
٧٣. اقتدا كردن و تأسى جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت (ع)؛
٧٤. حفظ زبان به غير از ياد خدا؛
٧٥. خواندن نماز آن حضرت (ع)؛
٧٦. گريستن در مصيبت مولايمان امام حسين (ع)؛
٧٧. زيارت قبر مولايمان حضرت امام حسين (ع)؛
٧٨. بسيار لعنت كردن بنى اميه در آشكار و پنهان؛
٧٩. اهتمام در اداى حقوق برادران دينى؛
٨٠. مهيا كردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن حضرت (ع).
مطالعه اين كتاب را به همه منتظران حضرت مهدى (ع) و كسانى كه مى خواهند بيش از پيش ياد و نام آن حضرت در زندگى شان جارى باشد توصيه مى كنيم.
پى نوشت:
١. سوره شورى (٤٢)، آيه ٢٣.