ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - بيّنه طلايى

و على (ع) دروازه ورود به آن.

«على» و «ولايت على»، همان «حسن» و ولايت اوست، همان «حسين» و ولايت اوست، ولى اللّه كه در سلسله اهل بيت (ع) به حضرت صاحب الزمان (عج) مى رسد. اينان جملگى پى درپى حسب شأن ولايت تامه ائمه دين «سرهنگان و حافظان» شهر علم و دين و حقيقت و معرفتى هستند كه متجمع در «رسالت، نبوت و ولايت» حضرت رسول اكرم (ص) است. خاتم الانبياء كه جامع همه علوم انبيا، كمال دين و تفسير و تأويل آن به تمامى نزد اوست.

حضرت اميرالمؤمنين در حديث نورانيت كه معرف جايگاه و شأن حضرت ولى اللّه الاعظم (ع) است عبارت زيبايى دارند، مى فرمايند:

... أنا خاتم الوصيّين و أنا صراط المستقيم و أنا نبأ العظيم الذى فيه مختلفون ...[١]

من خاتم الاوصياء هستم، من صراط مستقيم هستم، من نبأ عظيمى هستم كه مردم در حق من مختلف شدند ...

حسب روايات ائمه معصومين (ع) هم ايشان در صحنه قيامت در كنار «پل صراط» از كليه خلايق سؤال مى كنند و جواز عبور مى دهند.

«پل صراط»، همان «شرط» مذكور در روايت «سلسلة الذهب» حضرت ثامن الحجج (ع) است. همان پل ولايت كه به شهر ايمان و رستگارى، يعنى بهشت جاويد ختم مى شود.

در ادعيه و زيارت مأثور و مخصوص به اهل بيت (ع) همواره مسلمين را متذكر حفظ ادب و شأن اين ذوات مقدسه شده اند. در ميان آن همه آثار «جامعه كبيره» به عنوان «مرامنامه مسلمانى و آئين نامه شيعه بودن» شاخص و جامع است.

پوشيده نيست كه «قرب به اين صراط» و نزديكى جستن با «سرهنگ بارگاه كبريايى»، مستلزم كسب نوعى محرمى با ايشان است و اين قرابت مخصوص است به همراهى و همنوايى در «مرام و صفات و خصال» كه وجه تام و تمام آن‌