ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٥ - در انتظار منجى
و پژوهش با او مى پرداختم. بالاخره كارمان نتيجه داد و توانستيم پژوهش ارزشمندى را تكميل كنيم. خدا مى داند با اينكه حال مهدى چندان مساعد نبود، اما تمام سعى اش را مى كرد كه ظاهرا خوب باشد. استادان من مى گفتند: «با وجود وخيم بودن شرايط جسمى اش، عاملى مثل اميد يا معجزه او را نگاه داشته است».
خبر باردارى ام مهدى را بسيار نگران كرده بود ولى من به او گفتم: «مطمئنم، فرزندى سالم به دنيا مى آورم». سه ماه از دوران بارداريم گذشته بود كه حال مهدى رو به وخامت گذاشت، طورى كه در بيمارستان بسترى شد. آن روزها مصادف با اخبارى بود كه دشمنان ايران از طريق ماهواره ها شايع مى كردند. حال مهدى اصلا مساعد نبود. از من خواست تا به همراه كاوشها، با همه توان علمى و مهارتهاى گفتارى كه دارم، به دفاع از آرمانهاى دين اسلام بپردازم. پرسيدم: «چگونه؟»
مهدى گفت: «سمينار بزرگى در رم برپاست، كه در ظاهر بررسى اديان آسمانى است اما غرض كمرنگ كردن اسلام است. همه تلاشم در اين مدت اين بوده كه مطالبى براى حقانيت و به روز بودن اسلام گردآورى كنم». نتايج پژوهش و بررسيهاى مهدى را برداشتم و به همراه فلورا، همسر پسر عمه ام به شهر رم واقع در ايتاليا رفتم و در سمينار اديان با حضور كاردينالها و اسقفها شركت كردم. در اين سمينار علماى اديان مختلف سخنرانى كردند. من هم ضمن ارائه پروژه منجى، رابطه درمان بيماريها با معنويت را تشريح كردم. پاسخ زحمات شبانه روزى مهدى اين شد كه مجمعى تحت عنوان «تشكلهاى اديان آسمانى» تشكيل شد و مبلغ مؤثرى از سازمان ملل دريافت كرد و با توجه به پروژه ارائه شده، سهمى از آن را به دين اسلام اختصاص دادند، كه يكجا به فلسطين واگذار شد و من با كسب نتايج دلخواهم به انگليس بازگشتم. حال مهدى رو به وخامت گذاشته بود. در تمام شبكه هاى ماهواره اى و اينترنتى متن پژوهش و اخبار مربوط به آن منتشر شد. ناشران، دانشگاهها و مراكز پژوهشى حاضر به سرمايه گذارى شدند. مهدى قبل از اين كه به اغما فرو برود با لبخندى شاد گفت: «آقا از ما راضى باشد. ان شاءالله»
\*\*\*
امروز كه خاطراتم را مى نگارم پسرم، مهدى، چهار ساله است. پسرى كه به معجزه آقا امام زمان (ع) كاملا سالم و تندرست است. هر چند پدرش را نديده ولى تمام خصوصيات ظاهرى و درونى همسرم در او نهفته است. من كه مزه عشق و اميد به منجى را تجربه كردم. داغ بزرگ جدايى از ياور امام زمان در دلم سنگينى مى كند ولى خاطره زندگى با يك همسر مهدوى آنقدر برايم جذاب است كه به همه جوانان بگويم، با اميد و تلاش به هر چه بخواهند، مى رسند. اكنون كه شيوه طبابتم انرژى درمانى و ايمان است و علم روز دنيا هم به اين نقطه رسيده است. احساس وظيفه مى كنم تا به همه جوانان بگويم، مى شود عشق دنيوى را با عشق معنوى تركيب كرد و زندگى سالمى داشت. با اميد به اين كه روزى آقا (ع) ظهور فرمايند و ريشه ظلم و سلاحهاى كشتارجمعى، كه در لفافه تكنولوژى پنهان شده، از زمين بردارند و حقانيت مسلمانان را اثبات كنند.