ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - گلبانگ

نگارا! جسمت از جان آفريدند

ز كفر زلفت ايمان آفريدند

جمال يوسف مصرى شنيدى؟

تو را خوبى دو چندان آفريدند

ز باغ عارضت يك گل بچيدند

بهشت جاودان زان آفريدند

غبارى از سر كوى تو برخاست‌

وزان خاك، آب حيوان آفريدند

غمت خون دل صاحبدلان ريخت‌

وزان خون، لعل و مرجان آفريدند

سراپايم فدايت باد و جان هم‌

كه سر تا پايت از جان آفريدند

ندانم با تو يك دم چون توان بود؟

كه صد ديوت نگهبان آفريدند

دمادم چند نوشم درد دردت؟

مرا خود مست و حيران آفريدند

ز عشق تو عراقى را دمى هست‌

كزان دم روى انسان آفريدند