ختم قرآن است كه با برنامه ريزيهاى مدون و منظم، هر كس يك حزب يا جزء يا سوره اى از قرآن را براى قرائت قبول مى كند و موظف است هر روز آن را انجام دهد. اين ختم قرآن را براى امام زمان (ع) انجام مى دهند؛ يعنى هر روز يك ختم قرآن صورت مى گيرد. اين نعمت بزرگى است كه شامل حال آنان مى شود. ما معمولا به طور منظم قرآن نمى خوانيم و اين يكى از مشكلات جامعه ما است. اين كار ما را موظف مى كند. بعضى اوقات مى بينيم كه شخصى وقت ندارد، يا مشكلى دارد؛ به ديگران التماس مى كند كه آقا من نرسيدم اين حزب را بخوانم شما بخوانيد. همين مسائل انس با قرآن را زياد مى كند كه ما بايد اين آداب را كشف و اجرا كنيم.

٥. ايجاد شرايط خاص‌

نكته ديگر اينكه اين چراغانيها، روى كودكان تاثير بسيار سازنده اى دارد. شيرينى دادن، عيدى دادن و ... كه متاسفانه كم مى بينيم كه روز تولد حضرت مهدى به كسى عيدى بدهند. اين كارها در ذهن بچه هاى كوچك تاثير مى گذارد و بادوام است. بايد در اين روزها شرايط خاص براى كودكان فراهم كرد؛ مثلا اگر به غذايى علاقه مندند آن شب آن غذا را درست كنيم. لباس نو پوشيدن خاطره خاصى دارد.

آسيب شناسى انتظار

در مورد آسيب شناسى انتظار نيز بحثهايى مطرح است. انتظار و وجود امام را بايد از تخيلات و اوهام دور نگه داريم. حفظ و حراست عقلانى و منطقى يكى از وظايف ماست. متاسفانه مفهوم انتظار مى تواند با خرافات آميخته شود و مشكل ايجاد كند. يكى از بيماريهايى كه ما در دنياى روانشناسى داريم، «رفرنيك» است؛ ايجاد نوعى هذيان و توهمات گوناگون. يكى از شكلهاى هذيان اين است كه انسان خودش را جاى آدمهاى بزرگ بگذارد. آدمهاى رفرنيك خود را جاى امام زمان (ع) مى گذارند و گاهى خود همين آدمها بشارتهايى در مورد امام زمان مى دهند. ما به خاطر تخصصمان، رفتارهاى فرد را متوجه مى شويم. چند روز پيش، وقتى از دانشگاه بيرون مى آمدم، شخصى را ديدم كه تيپ خاصى داشت كه اگر كسى اين بيمارى را نشناسد فكر مى كند اين شخص، فرد مؤمن و متقى است و از روى آگاهى پيام مى دهد. ديدم وارد شد و وسط دانشكده ايستاد و دور سرش هم چيزى بسته بود. گفت: امام زمان (ع) نيمه شعبان ساعت دوازده و يك دقيقه ظهور مى كند.

اين حريم، حريمى است كه با بيمارى و تخيلات و اوهام همراه است. كمترين آمارى كه در بيماريهاى روانى بررسى كرده اند، اين است كه حدود بيست و چهار درصد مردم، نوعى بيمارى روانى دارند. بيمارى روانى ديوانگى نيست؛ چيزهايى مانند وسواس و ... است. وسواسهاى فكرى خيلى خطرناك تر و رنج آورتر است؛ هجوم افكار ناخواسته اى است كه وقتى از مبتلايان مى شنوم، تنم مى لرزد، گاهى احساس مى كنم هيچ دردى بالاتر از آن وجود ندارد. فكرهايى به ذهن فرد مى آيد كه به هيچ كس هم نمى تواند بگويد. خيلى كه اعتماد مى كنند به يك روانشناس مى گويند. از چهره اش هم معلوم نمى شود. اينها مسائلى است كه مى تواند به انديشه و انتظار امام زمان (ع) لطمه بزند. توجه داشته باشيم كه بايد مرز بين واقع بينى امام زمان و تخيلات و اوهام و افكار منحرف را بشناسيم و از همديگر تفكيك كنيم.

پى نوشتها:

\* اين مقاله برگرفته از مجموعه «سخنرانى هاى گفتمان سوم مهدويت» است كه به همت «مؤسسه فرهنگى انتظار نور» تهيه و عرضه شده است.

[١]. منظور، وقايع بيستم شهريور ١٣٨٠ ه. ش (يازدهم سپتامبر در آمريكا) است.

[٢]. رئيس جمهور فعلى آمريكا (١٣٨٠ ه. ش).

[٣]. بحارالانوار، ج ٤١، ص ٢: ... به خداى كعبه رستگار شدم ...

[٤]. وسائل الشيعه، ج ٩، ص ١٨٤.

[٥]. اعراف- ٢٠٤.

[٦]. بحارالانوار، ج ٣٠، ص ٦٧٣.