زنبورعسل باشد، عسل توليد مى كند، افعى باشد زهر توليد مى كند. هر چيزى خاصيت خودش را دارد. شما تخم حنظل را مى كاريد؛ حنظل رشد و نمو مى كند. اما تخم خربزه را بكاريد مى بينيد كه خربزه شيرين به عمل مى آيد. اين شيرينى و تلخى مربوط به استعداد خود دانه است كه با عنايت حضرت اين استعدادها به كمال مى رسند. استعداد شيطان ضلالت و گمراهى است، اگر قدرت به او بدهى گمراه مى كند؛ چون وجودش ضلالت و گمراهى را اقتضا مى كند؛ چون خودش غاوى است و اغواگرى در ذات اوست، همه كارش اين است كه بشر را اغوا كند، بشر را از هدفش دور كند، بشر را گمراه كند و به پرتگاه ببرد تا انسان هم هدفش را گم كند و در نتيجه مثل او شقى شود.

تربيت و معرفت امام زمان (ع) با هم چه رابطه اى دارند.

رابطه اى مستقيم دارند. هر چه تربيت عالى تر، معرفت عالى تر، هر چه معرفت عالى تر، تربيت عالى تر.

دور معى است؛ يعنى معيت دارد؛ هر چه معرفت بيشتر باشد تسليم بيشتر مى شود. هر چه تربيت و تسليم و ... بيشتر شود معرفت بيشتر مى شود. تربيت و معرفت و آمادگى با يكديگر تناسب دارند. هر چه معرفتش بيشتر باشد، تربيتش بيشتر است، هر چه تربيتش بيشتر باشد معرفتش بيشتر است. هر چه تربيت و معرفتش بيشتر باشد آمادگيش بيشتر مى شود. پس رابطه اى مستقيم دارند.

به جوانهاى اين دوره چه توصيه اى مى كنيد؟

جوانهاى اين دوره اگر مى خواهند سلامت و صلاح خودشان را تامين كنند و خدمتگزار باشند بايد دلداده امام زمان (ع) باشند و بدانند كه فرمانرواى كل عالم اوست و او مى تواند انسان را اصلاح كند. اگر انسان خودش را در اختيار او بگذارد اصلاح مى شود. دل ما از آهن كه سخت تر نيست، آهن به دست حضرت داوود (ع) نرم شد، بايد دل را بدهيم به امام زمان (ع)، او دلبر ماست. اگر دلمان را بدهيم به امام زمان، امام زمان دل ما را اصلاح مى كند. بنابراين بايد زياد دعا كنيم براى فرج آقا امام زمان تا آن بزرگوار هم براى ما دعا كند. خودش فرمود: «اكثروا الدعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم»؛ زياد دعا كنيد براى فرج، فرج شما همين است.

جوانهاى امروز بهترين راهشان توجه به آقاست. بدانند كه يك آقايى دارند كه اين آقا آنها را مى بيند، ناظر است. منتها ما او را نمى بينيم. تو از جان خودت مى خواهى خبردار شوى با جان جانانت حرف بزن. بگو: آقا! تو فرمانرواى كل عالمى. تمام موجودات در قبضه شماست. من را در قبضه خود بگير. اين درخواست هم بايد صادقانه صورت بگيرد نه اين كه از او بخواهيم ظهور كند و به ميل ما رفتار نمايد.

«امام شناسى» بهترين بحث براى جوانان است- كه متاسفانه رايج نيست- تا جوانها بتوانند امامشان را بشناسند. امام را بشناسند به نورانيت نه اين كه بگويند: قربان چشمان امام زمان (ع) بروم، قربان ابرويش بروم، قربان كفشش بروم، اينها فايده ندارد، كافى نيست. امام زمان كه اين نيست. امام زمان يك مقام الهى دارد كه همه ما سر سفره او هستيم. بايد بدانيم كه سر سفره او هستيم. اين سفره مال امام زمان است. اين مغز ما مال امام زمان (ع) است.

براى فرج زياد دعا كنيد. يك فرج عمومى است كه ان شاءالله تشكيل حكومت است و يك فرج خصوصى است. يكى از خدمتهاى به امام زمان (ع) دعا كردن است. خود ايشان هم دعا مى كنند. وقتى شما به آقايى مثل او خدمت كنيد چندجور افاضه مى كند؛ براى انسان گشايشها مى شود؛ بينشش بالا مى رود و امكانات براى او ايجاد مى شود. اين است كه بايد نسل جوان ما براى تكامل روح خودشان دائما به ياد حضرت باشند.

مرحوم آية الله حاج آقا اباصالح فاطمى قمى توصيه مى كنند كه با خطاب «يا اباصالح» و «يا صاحب الزمان» به حضرت توجه پيدا كنيد و باز ايشان مى فرمايد: من در سجده يوميه در بين الطلوعين بين حالت خواب و بيدارى يك حالتى پيدا كردم و ديدم در يك بيابانى گم شده ام، هاتفى صدا مى زند: «يا اباصالح المهدى اغثنى» من نمى دانستم اين كنيه حضرت است، بعد از اين ماجرا فهميدم كنيه حضرت است. يكى از كنيه هاى حضرت «اباصالح» است. او پدر هر چه آدم صالح است. بنابراين آدم بايد صالح باشد.