در همين راستا قوانينى كه توسط ثروتمندان، زورمندان و گروه اقليت براى سركوب فقرا و سلطه بر ضعفا و چپاول اكثريت عامه مردم وضع شده، توجيه گر اين غصب و تجاوز است.

اما نكته مهم اينجاست كه امام على، عليه السلام، هزار سال قبل از اين فلاسفه و دانشمندان، به اين حقيقت دست يافت و اعلام كرد كه:

بهره مندى ثروتمندان، به قيمت گرسنگى فقراست.

نيز

هيچ ثروت انبوهى را نديدم مگر آنكه در كنار آن حقى پايمال شده بود.

اين عبارت ارزشمند تنها يك سخن عادى نيست بلكه حقيقت ثابتى است كه فقط در دو قرن اخير كه عصر طغيان صنعتى و سلطه گروه اقليت بر عامه مردم و بهره كشى زشت وگستاخانه از آنان است، براى دانشمندان عيان شده است. از ديدگاه امام، جامعه عدالت پيشه، بايستى بر طبق اين اصل منطقى پى ريزى شود.

بايد توجه داشت كه در صورت اجراى صادقانه و بى طرفانه عدالت اجتماعى و رسيدگى به وضع مردم، شيوه حكومت و زمامدارى با خط مشى امام منطبق خواهد شد؛ همان قدرت و حكومتى كه از گذشته تا به امروز، در بسيارى از نقاط جهان وسيله اى براى ثروت اندوزى و عياشى و گردنكشى بوده است، هر چند مدعيان حكومت و قدرت، خلاف اين موضوع را اعلام كنند.

الگوى واقعى زمامداران، همان چهره اى است كه امام از شخصيت خود ارايه داده است. آنجا كه مى گويد:

اگر گوسفندى در حجاز يا يمامه مفقود شود، احساس مى كنم تا روز قيامت مسؤول آن خواهم بود.

احساس على، نسبت به مسؤوليت و مفهوم زمامدارى، همان احساس انبيا، فلاسفه و شعراى بزرگى است كه از ايده‌هاى والا و آرزوها و علايق منحصر به فرد برخوردارند. در پرتو اين احساس ژرف، تلاشهاى يك زمامدار عينيت مى‌يابد و اوست كه بايد تمام سعى خود را در جهت خير و صلاح جامعه بكار بندد و تازه پس از آنكه چنين كرد با اين سخن امام مواجه مى شود كه:

اگر همه چيز انجام دادى مانند كسى باش كه هيچ انجام نداده است.

او على است همان كه پيامبر اكرم يك بار به او نگريست و با تجسم امتيازات و منزلت رفيعش به آرامى به او فرمود:

اى على! در تو شباهتى از عيسى بن مريم وجود دارد.

درباره على، كه با انديشه خلاقش، مرزهاى زمان و مكان را درنورديد، فيلسوف مسيحى شبلى‌الشميل مى‌گويد:

امام على، بزرگ بزرگان، يگانه شخصيتى است كه شرق و غرب در گذشته و حال، نسخه مطابق اصل آن را نيافته است.

چنين انسانى بايد افتخار ما در آينده باشد همانگونه كه در گذشته بوده است. چرا كه گذشته چراغ راه آينده است. بايد از او راهنمايى بجوييم و از انديشه ها و سخنان سيره اش، قانون و سرمشق بگيريم.

زيرا در اين برهه از زمان كه مال پرستان و زراندوزان، تمامى ارزشهاى دنيا و معنويتهاى انسانى را زير پا مى نهند و حكومتها، دولتها، قوانين، قلمها و وجدانها را به خدمت خود مى گيرند و عقلها، دلها، اخلاق و آرزوها را نابود كرده و زندگى را مسخ و دگرگون مى سازند ما به او و امثال او نياز شديد داريم.

او كه عقل و احساسش به گوهر وجود انسان مرتبط است، نه براى زمان و مكان خاص بلكه براى تمام زمانها و مكانهاست. او متعلق به ملت و گروه و كيش خاصى نيست بلكه از آن همه انسانها مى باشد. او مشعل فروزان در گذرگاههاى مختلف زمان است.