اگر مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى باشند كه كسى در آنجا نباشد، در حالى كه ديگرى هم نتواند وارد شود، چنان‌چه بترسند كه به حرام بيفتند، بايد از آنجا بيرون بروند.[٢]

اميرمؤمنان على (ع) فرمودند: «هيچ مردى با زنى (نامحرم) خلوت نكند. اگر مردى با زن بيگانه‌اى خلوت كند، سومى آن دو شيطان است.»[٣]

اميرمؤمنان على (ع) براى گريز از خطر آلوده شدن و رهايى از دام شيطان هنگام رو به رو شدن با نامحرم، اين‌گونه رهنمود مى‌دهند:

«اگر يكى از شما زنى را ديد و خوشش آمد، چشم از او برداشته، نزد همسر خود رود كه آنچه او ديده است، همسرش نيز دارد و مواظب باشد كه شيطان را بر دل خويش راه ندهد و آنكه متأهّل نيست، دو ركعت نماز بخواند و خدا را زياد سپاس گويد و صلوات بر پيامبر و خاندانش فرستد. آنگاه از فضل خدا بخواهد و خدا نيز با رحمت خويش او را از راه مباح، بى‌نياز مى‌گرداند.»[٤]

به اميد آنكه با يارى خداوند، تمام اعضاى خويش را از آلوده شدن حفظ كنيم و عفّت و پاك‌دامنى بر جامعه اسلامى سايه‌گستر باشد. ان‌شاء الله.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره نور، آيه ٣٠.

[٢]. سوره نور، آيه ٣١.

[٣]. «رساله حضرت امام خمينى (قدس سرّه)»، مسئله ٢٤٤٠، انتشارات اسلامى.

[٤]. فى خلال القرآن، ج ٤، ص ٢٥١٢.

[٥]. «اصول روانكاوى فرويد»، صص ٢٥٧- ٢٥٩.

[٦]. ر. ك: تفسير صافى، ج ٣، ص ٤٣٠؛ «الدرّ المنثور»، ج ٥، ص ٤٠؛ كافى، ج ٥، ص ٥٢١.

[٧]. برداشت از آيه ٣٢ و ٣٣ سوره احزاب.

[٨]. سوره احزاب، آيه ٥٩: ترجمه آزاد.

[٩]. برداشت از آيه ٥٩ سوره احزاب.

[١٠]. سوره احزاب، آيه ٣٢.

[١١]. سوره احزاب، آيه ٦٠.

[١٢]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٣٥.

[١٣]. «روضة المتقين»، ج ٩، ص ٤٣٤.

[١٤]. «بحارالانوار»، ج ١٠٤، ص ٣٨.

[١٥]. همان، ج ١٠١، ص ٣٥.

[١٦]. «مستدرك الوسائل»، ج ١٤، ص ٢٦٩.

[١٧]. «ثواب الاعمال»، ص ٣٣٤.

[١٨]. انجيل متى، ٥/ ٢٧/ ٢٨

[١٩]. «غررالحكم و درر الكلم»، ج ٥، ص ٤٤٩.

[٢٠]. «ثواب الاعمال»، ص ٣٣٨.

[٢١]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٤١.

[٢٢]. «شرح غررالحكم»، آمدى، ج ٥، ص ٤٤٩.

[٢٣]. «ميزان الحكمه»، ج ١٠، ص ٧.

[٢٤]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٣٧.

[٢٥]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٣٨.

[٢٦]. «نهج الفصاحه»، پاينده، حديث ٢٩٩، ص ٥٨.

[٢٧]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٤١١.

[٢٨]. «فروع كافى»، ج ٥، ص ٥٥٣.

[٢٩]. همان.

[٣٠]. «مستدرك الوسائل»، ج ٢، ص ٥٥٥.

[٣١]. «بحارالانوار»، ج ١٠١، ص ٥٠.

[٣٢]. «رساله توضيح المسائل امام خمينى (ره)»، مسأله ٢٤٥٢.

[٣٣]. «مستدرك الوسائل»، ج ١٤، ص ٢٦٥.

[٣٤]. «تفسير نورالثقلين»، ج ٣، ص ٥٨٦.