٤. پاداش الهى: امام صادق (ع) فرمودند: «هركسى زنى را ببيند و بلافاصله ديده‌اش را به آسمان بدوزد يا چشم فرو بندد، چشم باز نگرداند؛ مگر اينكه خداوند حوريان بهشتى را به عقد او در آورد.»[٥]

٥. چشيدن شيرينى ايمان: پيامبر خدا (ص) فرمودند: «نگاه به نامحرم تير زهرآلودى از تيرهاى شيطان است و هر كس آن را از ترس خدا ترك كند، خداوند چنان ايمانى به او عطا كند كه شيرينى‌اش را در دل خويش احساس كند.»[٦]

٦. بروز صفت شجاعت: «شجاع‌ترين مردم كسى است كه بر خواهش نفسانى‌اش چيره شود.»[٧]

معالجه خوى زشت چشم‌چرانى‌

قرآن مجيد حضرت يوسف (ع) را به عنوان قهرمان ميدان عفاف مطرح مى‌كند تا جوانان مسلمان كه در پى قهرمان‌يابى و الگوپذيرى هستند، از يوسف (ع) كه شجاع‌ترين مرد روزگار خود در مخالفت با هواى نفس و شيطان بود، پيروى كنند.

نكته شايان توجّه در داستان حضرت يوسف (ع) استمداد از خداى سبحان و پناه بردن به قدرت سرمدى اوست كه هيچ چيز جز ايمان به پروردگار نمى‌تواند جلوى نفس سركش و غريزه نيرومند شهوت را بگيرد.

از اميرمؤمنان على (ع) سؤال كردند: به كمك چه چيزى مى‌توان چشم از نامحرم پوشيد؟ پاسخ دادند: «با خاموش كردن آتش شهوت، زير نظر قدرتمندى كه بر مخفيگاهت آگاه است.»[٨]

نكته ظريف ديگرى كه در مسئله ناموس نهفته است و روايات نيز آن را تأييد كرده‌اند، اين است كه از هر دستى بدهى به همان دست پس مى‌گيرى؛ چنان‌كه فرموده‌اند: «آن‌طور كه جزا دهى، جزا بينى.»[٩]

امام صادق (ع) فرمودند: «در زمان حضرت موسى (ع) مردى با زنى زنا كرد. وقتى به خانه خويش آمد، مردى را با زن خود ديد. آن مرد را نزد حضرت موسى (ع) آورد و از او شكايت كرد. در آن لحظه جبرئيل بر آن حضرت نازل شد و گفت: «هركس به ناموس ديگران تجاوز كند به ناموسش تجاوز كنند.» حضرت موسى به آن دو فرمود: با عفّت باشيد تا ناموستان محفوظ بماند.»[١٠]

بنابراين، مؤمن با غيرت، هرگز به ناموس ديگران نگاه حرام نمى‌كند؛ زيرا نمى‌خواهد كسى به ناموسش نظر بد داشته باشد.

هركه باشد نظرش در پى ناموس كسان‌

پى ناموس وى افتد نظر بوالهوسان‌

شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: آيا نگاه كردن به پشت سر زن‌هايى كه عبور مى‌كنند، جايز است؟ حضرت پاسخ دادند: «اگر به ناموس شما اين‌گونه نگاه كنند، خشنود مى‌شويد؟!» آنگاه فرمود: «براى مردم همان را بخواهيد كه براى خود مى‌خواهيد.»[١١]