ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد وپنجاه و هشت- يكصد و پنجاه و نه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
پرسش هايى بى پاسخ
٤ ص
(٤)
شبيخون، بيدارى و مقابله
٥ ص
(٥)
گلستانه
٨ ص
(٦)
عيد نوروز مبارك
٨ ص
(٧)
من به دنبال تو هستم
٨ ص
(٨)
ردّ پاى تو
٨ ص
(٩)
چشمم به در
٩ ص
(١٠)
اى ابتداى درك زمين نام روشنت!
٩ ص
(١١)
مرخصى نوروزى
٩ ص
(١٢)
حكمت بيان انديشه ها
١٠ ص
(١٣)
ميهانى قبر
١٣ ص
(١٤)
بر كرانه حضور در وقت ظهور
١٤ ص
(١٥)
انحطاط آخرالزّمانى
١٥ ص
(١٦)
رازگشايى امام على (از من بپرس)
١٨ ص
(١٧)
تحقّق پيش گويى هاى نهج البلاغه
١٩ ص
(١٨)
حوادث و فتنه هاى پيش روى در برخى مناطق
٢٠ ص
(١٩)
الف آينده بصره
٢٠ ص
(٢٠)
ب آينده كوفه
٢٠ ص
(٢١)
ج شورش صاحب زنج و حمله مغول
٢٠ ص
(٢٢)
4 روزهاى پيش روى اسلام و شيعه
٢٠ ص
(٢٣)
الف استمرار شيعه تا زمان ظهور امام عصر (ع)
٢٠ ص
(٢٤)
ب غيبت امام زمان (ع)
٢١ ص
(٢٥)
ج غربت و واژگونى اسلام در دوره غيبت امام عصر (ع)
٢١ ص
(٢٦)
د تهى شدن اسلام از مفاهيم واقعى و اصلى خود در اين دوره
٢٢ ص
(٢٧)
ه سختى هاى زندگى در دوره غيبت امام زمان (ع)
٢٢ ص
(٢٨)
وقت ظهور
٢٤ ص
(٢٩)
فقط خدا مى داند
٢٥ ص
(٣٠)
آيا برگزيدگان مى دانند؟
٢٦ ص
(٣١)
الف) اصلاح شدن امر ظهور در يك شب
٢٦ ص
(٣٢)
ب) آمدن همانند شهاب فروزان
٢٦ ص
(٣٣)
زمان ظهور در روايت ها
٢٧ ص
(٣٤)
راه آگاهى امام زمان (ع)
٢٧ ص
(٣٥)
1 آگاه شدن از طريق الهام
٢٧ ص
(٣٦)
2 آگاه شدن از طريق برافراشته شدن علم قيام
٢٧ ص
(٣٧)
3 آگاه شدن از طريق بيرون آمدن شمشير از غلاف
٢٧ ص
(٣٨)
حكمت هاى مخفى بودن زمان ظهور
٢٧ ص
(٣٩)
اصحاب سبت
٢٨ ص
(٤٠)
تشيع در پايتخت هاى صفويه
٣١ ص
(٤١)
تشيّع تبريز
٣١ ص
(٤٢)
تشيّع قزوين
٣٣ ص
(٤٣)
تشيّع اصفهان
٣٤ ص
(٤٤)
تفاوت برزخ و قيامت
٣٦ ص
(٤٥)
بدن برزخى
٣٧ ص
(٤٦)
ارواح برزخى و ديدار با خانواده
٣٨ ص
(٤٧)
ويژگى هاى عالم برزخ
٤٠ ص
(٤٨)
1 تكامل نفوس ناقصه در برزخ
٤١ ص
(٤٩)
2 رشد و تكامل
٤١ ص
(٥٠)
3 تنزّل و تغييرات ديگر
٤١ ص
(٥١)
4 آگاهى و درك انسان در برزخ
٤٢ ص
(٥٢)
5 ارتباط ارواح با اهل دنيا در برزخ
٤٢ ص
(٥٣)
6 همدم انسان در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٤)
7 ملاقات ارواح با يكديگر در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٥)
8 پرسش و سؤال در عالم برزخ
٤٣ ص
(٥٦)
9 كوتاهى عمر عالم برزخ در مقايسه با عمر قيامت
٤٣ ص
(٥٧)
10 مردود بودن شفاعت در برزخ
٤٤ ص
(٥٨)
11 تجسّم عمل در برزخ
٤٤ ص
(٥٩)
12 عذاب برزخى
٤٤ ص
(٦٠)
13 فشار قبر
٤٥ ص
(٦١)
بلاياى دوران ظهور
٤٦ ص
(٦٢)
علّت افزايش بلاها
٤٦ ص
(٦٣)
ظهور و سال هاى پربلا
٤٨ ص
(٦٤)
سيل
٤٨ ص
(٦٥)
زلزله
٤٨ ص
(٦٦)
طوفان و گردباد
٤٩ ص
(٦٧)
رانش زمين و خشك سالى
٤٩ ص
(٦٨)
مر گ و مير فراوان
٤٩ ص
(٦٩)
شام پيش از خروج سفيانى
٥٠ ص
(٧٠)
گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند
٥٤ ص
(٧١)
جمع بندى و نتيجه گيرى
٦٠ ص
(٧٢)
بر كرانه كارون و بازيگران قارون
٦١ ص
(٧٣)
هاليوود و مهدى ستيزى
٦٥ ص
(٧٤)
بازى هاى رايانه اى و اينترنت در تخريب فرهنگ مهدويّت
٦٧ ص
(٧٥)
تقسيم بندى بازى هاى رايانه اى در زمينه آخرالزّمانى
٦٨ ص
(٧٦)
راهكارهاى مقابله و ايستادگى در برابر مهدى ستيزى
٦٩ ص
(٧٧)
عصر پايان اخلاق
٧٣ ص
(٧٨)
علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان
٧٣ ص
(٧٩)
پيدايش شرايط خنثى و پوچ
٧٤ ص
(٨٠)
آغاز پايان
٧٧ ص
(٨١)
پايان اخلاق كاتوليك
٧٩ ص
(٨٢)
داستان هاى علمى، تخيلى
٨٠ ص
(٨٣)
پايان پايان
٨٠ ص
(٨٤)
آخرين نبرد
٨٠ ص
(٨٥)
عواقب و آسيب شناسى چشم چرانى
٨١ ص
(٨٦)
معناى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٧)
چشم پوشى، وظيفه شرعى يك مسلمان
٨٢ ص
(٨٨)
بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٩)
عوامل بروز بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٩٠)
عامل غفلت و فراموشى
٨٣ ص
(٩١)
ثمرات ترك عادت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٢)
معالجه خوى زشت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٣)
رجال زدگى عصر ما
٨٧ ص
(٩٤)
ناگهانى بودن ظهور امام
٩٠ ص
(٩٥)
اصلاح امر ظهور در يك شب
٩١ ص
(٩٦)
يأس از فرج در هنگام فرج
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٤ - عامل غفلت و فراموشى

پاسدارى از كيان اسلام) شب زنده دار باشد.»[١] فهميده مى‌شود كه علاوه بر حسرت دنيوى، فرد چشم‌چران در آخرت از فرط حسرت و پشيمانى، چشمانى گريان خواهد داشت.

٣. زناى چشم: اسلام براى پاك‌دامنى پيروان خويش حتّى نگاه ريبه و شنيدن سخنان نامحرم را نيز اگر از روى غرض باشد، ممنوع كرده است. اين خود هشدارى به‌جا و حساب شده است كه تماسّ نامشروع با نامحرمان را كنترل و محافظت مى‌كند. البتّه رويارويى جدّى و ضرورى و بدون هيچ‌گونه غرض، آن‌هم با حجاب كامل اسلامى و با رعايت ادب و ساير مسائل اخلاقى، اشكالى ندارد.

پيامبر اكرم (ص) فرمودند: «در مورد رابطه نامشروع، براى هر عضوى از آدمى سهمى از زنا است؛ زناى چشم، نگاه كردن، زناى زبان، سخن گفتن و زناى گوش‌ها، شنيدن حرام است.»[٢]

همچنين درباره شوخى كردن با نامحرم فرمودند: «هر كسى با زن نامحرمى شوخى كند براى هر كلمه‌اى كه با او در دنيا سخن گفته، هزار سال در جهنّم زندانى مى‌شود.»[٣]

حضرت على (ع) به نقل از «انجيل» مى‌فرمايند: «در «تورات» نوشته شده زنا نكن؛ ولى من مى‌گويم اگر حتّى با نظر شهوت‌آلود به كسى نگاه كنى همان وقت در دلت با او زنا كرده‌اى.»[٤] و نيز مى‌فرمايند: «نابينا بودن بهترازنگاه‌هاى نامشروع است.» پس فاصله بين نگاه و گناه اندك است.

٤. به خطر افتادن امنيت و سلامت جامعه: در واقع، نگاه‌هاى آلوده، مسموم و شهوت‌انگيز، آتش درون را شعله‌ور مى‌سازد كه فرآيند و محصولى جز فحشا، سياهى دل، مشكلات و نارسايى‌هايى اجتماعى، نخواهد داشت. چشم‌چرانى، دام شيطانى، بذر شهوت و رويشگاه فسق و فجور است كه دل را مى‌لرزاند، آرامش و ثبات را سلب نموده و باعث هرج و مرج و فتنه و فساد در جامعه مى‌شود.

بنابراين چشم‌چرانى، اين تير مسموم و زهرآلود شيطانى، اگر بدون قيد و بند رها شود، يقيناً سلامت و امنيت دو طرف را به خطر مى‌اندازد، جوان و نوجوانى كه به كوچه و خيابان راه مى‌افتد اگر دستور اسلام را رعايت نكرده و نگاهش را كوتاه نكند و از طرف ديگر، كسانى كه بايد حجاب و پوشش اسلامى را رعايت كنند، رعايت نكنند، چشم جوان به صحنه‌هاى شهوت‌انگيز خواهد افتاد و نيروى قدرتمند شهوت به جوشش و غليان آمده و تحريك خواهد شد. درچنين شرايط حسّاس و خطرناكى، اين جوان، يا بايد به عياشى، فساد و تجاوزگرى روى آورد و به خواسته‌هاى قوّه شهوانى، جواب مثبت دهد و امنيت خود و ديگران را به خطر اندازد يا با تخيل و تصوّر، با حالت افسرده و پريشان، زندگى بيمارگونه خود را ادامه داده، آسايش و آرامش خانواده را برهم زند.

٥. ايجاد نگرانى و اضطراب: آنچه از مجموع آيات، روايات و تجربيات كارشناسان به دست مى‌آيد اين است كه چشم‌چرانى‌هاى هوس‌آلود و بدحجابى و بى‌حجابى زنان و دختران بى‌بند و بار، از جمله عوامل مؤثّر در ايجاد اضطراب، نگرانى افراد، خانواده‌ها، هرج و مرج و ناامنى در جامعه به حساب مى‌آيند. به عكس اگر اصول و ارزش‌هاى اسلامى از جمله حجاب و پوشش اسلامى، رعايت شود، از چشم‌چرانى و نگاه‌هاى آلوده جلوگيرى به عمل آيد و اگر خانم‌ها در نشست و برخواست و صحبت‌ها و مكالمات روزمرّه، دستورات شرع مقدّس را رعايت كنند، يقيناً زمينه‌هاى فساد زدوده شده، دام‌هاى شياطين برچيده خواهد شد و آرامش روحى و روانى براى افراد و خانواده‌ها، نظم، ثبات وامنيت در جامعه پديد خواهد آمد. امام على (ع) مى‌فرمايند: «كسى كه نگاهش را كاهش دهد، قلبش آرام مى گيرد.»[٥] و نعمتى بالاتر از آرامش قلب، وجود ندارد. اين موهبت بزرگ اگر در اعضا و افراد جامعه، محقّق شده و تجلّى پيدا كند، جامعه نيز به تبع اعضا و افراد خود، داراى امنيت و آرامش خواهد شد.

ز دست ديده و دل هر دو فرياد

كه هر چه ديده بيند دل كند ياد

اين همه آفت كه به تن مى رسد

از نظر تو به شكن مى رسد

ديده فرو پوش چو دُر در صدف‌

تا نشوى تير بلا را هدف‌