ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد وپنجاه و هشت- يكصد و پنجاه و نه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
پرسش هايى بى پاسخ
٤ ص
(٤)
شبيخون، بيدارى و مقابله
٥ ص
(٥)
گلستانه
٨ ص
(٦)
عيد نوروز مبارك
٨ ص
(٧)
من به دنبال تو هستم
٨ ص
(٨)
ردّ پاى تو
٨ ص
(٩)
چشمم به در
٩ ص
(١٠)
اى ابتداى درك زمين نام روشنت!
٩ ص
(١١)
مرخصى نوروزى
٩ ص
(١٢)
حكمت بيان انديشه ها
١٠ ص
(١٣)
ميهانى قبر
١٣ ص
(١٤)
بر كرانه حضور در وقت ظهور
١٤ ص
(١٥)
انحطاط آخرالزّمانى
١٥ ص
(١٦)
رازگشايى امام على (از من بپرس)
١٨ ص
(١٧)
تحقّق پيش گويى هاى نهج البلاغه
١٩ ص
(١٨)
حوادث و فتنه هاى پيش روى در برخى مناطق
٢٠ ص
(١٩)
الف آينده بصره
٢٠ ص
(٢٠)
ب آينده كوفه
٢٠ ص
(٢١)
ج شورش صاحب زنج و حمله مغول
٢٠ ص
(٢٢)
4 روزهاى پيش روى اسلام و شيعه
٢٠ ص
(٢٣)
الف استمرار شيعه تا زمان ظهور امام عصر (ع)
٢٠ ص
(٢٤)
ب غيبت امام زمان (ع)
٢١ ص
(٢٥)
ج غربت و واژگونى اسلام در دوره غيبت امام عصر (ع)
٢١ ص
(٢٦)
د تهى شدن اسلام از مفاهيم واقعى و اصلى خود در اين دوره
٢٢ ص
(٢٧)
ه سختى هاى زندگى در دوره غيبت امام زمان (ع)
٢٢ ص
(٢٨)
وقت ظهور
٢٤ ص
(٢٩)
فقط خدا مى داند
٢٥ ص
(٣٠)
آيا برگزيدگان مى دانند؟
٢٦ ص
(٣١)
الف) اصلاح شدن امر ظهور در يك شب
٢٦ ص
(٣٢)
ب) آمدن همانند شهاب فروزان
٢٦ ص
(٣٣)
زمان ظهور در روايت ها
٢٧ ص
(٣٤)
راه آگاهى امام زمان (ع)
٢٧ ص
(٣٥)
1 آگاه شدن از طريق الهام
٢٧ ص
(٣٦)
2 آگاه شدن از طريق برافراشته شدن علم قيام
٢٧ ص
(٣٧)
3 آگاه شدن از طريق بيرون آمدن شمشير از غلاف
٢٧ ص
(٣٨)
حكمت هاى مخفى بودن زمان ظهور
٢٧ ص
(٣٩)
اصحاب سبت
٢٨ ص
(٤٠)
تشيع در پايتخت هاى صفويه
٣١ ص
(٤١)
تشيّع تبريز
٣١ ص
(٤٢)
تشيّع قزوين
٣٣ ص
(٤٣)
تشيّع اصفهان
٣٤ ص
(٤٤)
تفاوت برزخ و قيامت
٣٦ ص
(٤٥)
بدن برزخى
٣٧ ص
(٤٦)
ارواح برزخى و ديدار با خانواده
٣٨ ص
(٤٧)
ويژگى هاى عالم برزخ
٤٠ ص
(٤٨)
1 تكامل نفوس ناقصه در برزخ
٤١ ص
(٤٩)
2 رشد و تكامل
٤١ ص
(٥٠)
3 تنزّل و تغييرات ديگر
٤١ ص
(٥١)
4 آگاهى و درك انسان در برزخ
٤٢ ص
(٥٢)
5 ارتباط ارواح با اهل دنيا در برزخ
٤٢ ص
(٥٣)
6 همدم انسان در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٤)
7 ملاقات ارواح با يكديگر در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٥)
8 پرسش و سؤال در عالم برزخ
٤٣ ص
(٥٦)
9 كوتاهى عمر عالم برزخ در مقايسه با عمر قيامت
٤٣ ص
(٥٧)
10 مردود بودن شفاعت در برزخ
٤٤ ص
(٥٨)
11 تجسّم عمل در برزخ
٤٤ ص
(٥٩)
12 عذاب برزخى
٤٤ ص
(٦٠)
13 فشار قبر
٤٥ ص
(٦١)
بلاياى دوران ظهور
٤٦ ص
(٦٢)
علّت افزايش بلاها
٤٦ ص
(٦٣)
ظهور و سال هاى پربلا
٤٨ ص
(٦٤)
سيل
٤٨ ص
(٦٥)
زلزله
٤٨ ص
(٦٦)
طوفان و گردباد
٤٩ ص
(٦٧)
رانش زمين و خشك سالى
٤٩ ص
(٦٨)
مر گ و مير فراوان
٤٩ ص
(٦٩)
شام پيش از خروج سفيانى
٥٠ ص
(٧٠)
گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند
٥٤ ص
(٧١)
جمع بندى و نتيجه گيرى
٦٠ ص
(٧٢)
بر كرانه كارون و بازيگران قارون
٦١ ص
(٧٣)
هاليوود و مهدى ستيزى
٦٥ ص
(٧٤)
بازى هاى رايانه اى و اينترنت در تخريب فرهنگ مهدويّت
٦٧ ص
(٧٥)
تقسيم بندى بازى هاى رايانه اى در زمينه آخرالزّمانى
٦٨ ص
(٧٦)
راهكارهاى مقابله و ايستادگى در برابر مهدى ستيزى
٦٩ ص
(٧٧)
عصر پايان اخلاق
٧٣ ص
(٧٨)
علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان
٧٣ ص
(٧٩)
پيدايش شرايط خنثى و پوچ
٧٤ ص
(٨٠)
آغاز پايان
٧٧ ص
(٨١)
پايان اخلاق كاتوليك
٧٩ ص
(٨٢)
داستان هاى علمى، تخيلى
٨٠ ص
(٨٣)
پايان پايان
٨٠ ص
(٨٤)
آخرين نبرد
٨٠ ص
(٨٥)
عواقب و آسيب شناسى چشم چرانى
٨١ ص
(٨٦)
معناى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٧)
چشم پوشى، وظيفه شرعى يك مسلمان
٨٢ ص
(٨٨)
بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٩)
عوامل بروز بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٩٠)
عامل غفلت و فراموشى
٨٣ ص
(٩١)
ثمرات ترك عادت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٢)
معالجه خوى زشت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٣)
رجال زدگى عصر ما
٨٧ ص
(٩٤)
ناگهانى بودن ظهور امام
٩٠ ص
(٩٥)
اصلاح امر ظهور در يك شب
٩١ ص
(٩٦)
يأس از فرج در هنگام فرج
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٩ - گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند

بحث آداب حكمت و آداب هر چيزى آن هم تعبير حضرت كه مى‌فرمايند به جميع ادب‌ها با تمامى آداب آن، باز نشان‌دهنده انسان كامل و ولى الله اعظم، ارواحنا فداه است؛ چون اخذ به جميع ادب حكمت درباره ديگران كمتر صادق است؛

٦. اقبال كامل بر حكمت و معرفت به آن و فراغت براى آن همه در شأن ولى اوليا است؛

٧. حكمت تنها گمشده اوست و تنها حاجتى است كه از آن سؤال مى‌كنند؛

٨. گمنامى و غربت در غربت اسلام، غربت اهل بيت (عج) در طول تاريخ و ...؛

٩. او بقية الله و بقيه حجج الهى (ع) است؛

١٠. او خليفه‌اى از خلفاى پيامبران (ع) است؛

١١. بحث حكومت و عالى‌ترين مراحل آن ويژه پيامبران و اولياى الهى است.

«يُؤْتِيالْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً.»

در قرآن كريم مى‌خوانيم خداوند به هركس حكمت بدهد، همانا خير و كوثر عنايت فرموده و حكمت استحكام و اتقان در اعتقاد، اخلاق، عمل، علم، بصيرت و تشخيص حكيمانه و عمل حكيمانه است و حكيم صفت خداوند و صفت فعل اوست.

و حكيم قرآن اوست‌ «يسوَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ».

و حكيم، پيامبر عظيم‌الشّأن و پيامبران (ع) اند.

آن هم نه تنها لباس حكمت را، سپر حكمت را نيز براى صيانت از حكمت، استوارى و استحكام در راه و در رابطه با اهداف متعالى الهى و حكمت از مراتب يقين است. [در نامه ٣ به حكمت علمى و عملى تقسيم مى‌شود.] در هر صورت آن امام همام (ع) پاسدار حكمت و حافظ شريعت، چشمه‌سار حقيقت و مايه صيانت از حقايق نورانى قرآن هستند؛

١٢. آن بزرگوار مؤدّب به آداب الهى است؛ همان‌طور كه جدّ اطهرش فرمودند:

«ادّ بنى ربّى فاحسن تأديبى»- يا «نحن [انّا] صناع ربّنا و الناس بعد صناع لنا» صفات ديگر نيز جهات ياد شده را تأييد و تقويت مى‌نمايد.

در هر صورت به نظر مى‌رسد مصداق كامل و اتمّ اين بيان نورانى وجود مبارك حضرت بقية الله ولى عصر، ارواحنا فداه باشد؛ بلكه ظاهر وجود نورانى آن حضرت است؛ نه اينكه مصاديق فراوان داشته و فرد اكمل و اتمّ امام عصر (عج) باشد؛

ح) اللهّم بلى لاتخلوا الأرضُ من قائم لله بحجه امّا ظاهراً مشهوداً و امّا خائفا مغموراً لئلاتبطل حجج الله و بيناته‌[١] [تا آخر]؛

بارخدايا! آرى. زمين از قيام كننده براى خداوند، به عنوان حجّت خالى نمى‌ماند و زمين خالى از حجّت نمى‌باشد يا در ميان مردم ظاهر و آشكار است يا ترسان و پنهان تا حجّت‌هاى خداوند و دلايل روشن او باطل نگردد و چه تعداد هستند ايشان و كجايند آنها؟

سوگند به خداوندى خدا! كه ايشان از نظر عدد و شمارگان بسيار كمند و از لحاظ ارزش و قدر و منزلت در پيشگاه خداوند با عظمت هستند.

خداوند به وسيله آنها حجّت‌ها و دلايل روشن خود را حفظ مى‌كند و معارف حقّه را پاس مى‌دارد تا آنها را در نزد امثال خود به وديعت گذارند و در دل‌هاى اشباه خود بكارند.

علم به حقيقت بينايى و بصيرت به آنها هجوم آورده و با روح يقين مباشرت و ارتباط نزديك دارند و آنچه را مترفان، سخت و مشكل ديده‌اند براى آنان آسان و نرم است و از آنچه جاهلان و نادانان وحشت دارند، ايشان انس و الفت دارند و در دنيا با بدن‌هايى‌