ماهنامه موعود
(١)
شماره چهاردهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
امروز امير در ميخانه تويى، تو!
٥ ص
(٥)
رشد خزنده اسلام در آلمان
٦ ص
(٦)
در مطبوعات
١١ ص
(٧)
پيشگويى در مورد بروز جنگ جهانى
١١ ص
(٨)
روسيه در بن بست اسلام
١١ ص
(٩)
نصب دوربين در بيت المقدس
١١ ص
(١٠)
جهان آينده و آينده جهان
١٢ ص
(١١)
رانش كوه با روستاى لبد چه كرد؟
١٨ ص
(١٢)
چشمه سار جارى امامت
٢٠ ص
(١٣)
پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام
٢١ ص
(١٤)
كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند
٢٣ ص
(١٥)
كسانى كه امام مهدى، عليه السلام، را ديده اند
٢٤ ص
(١٦)
آرزوى هاى سپيد
٢٥ ص
(١٧)
اى خوشترين بهانه ماندن!
٢٦ ص
(١٨)
هزاره گرايان مسيحى آرامش اورشليم را تهديد مى كنند
٢٨ ص
(١٩)
كابوسى هراس انگيز
٢٩ ص
(٢٠)
تاثير احساسات تندرويانه
٢٩ ص
(٢١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه- قسمت اول
٣٠ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٢٣)
قسم
٣٦ ص
(٢٤)
معنى حيات
٣٦ ص
(٢٥)
مرثيه زرد
٣٦ ص
(٢٦)
يا منتقم
٣٦ ص
(٢٧)
گل نرگس
٣٦ ص
(٢٨)
نذر حضرت مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٩)
سوار
٣٧ ص
(٣٠)
انتظار
٣٧ ص
(٣١)
شور و شرار
٣٧ ص
(٣٢)
گنج نهان
٣٧ ص
(٣٣)
ظهور يار
٣٧ ص
(٣٤)
امام عصر، عليه السلام از منظر پروفسورهانرى كربن
٣٨ ص
(٣٥)
بوى يار
٤٢ ص
(٣٦)
سلام بر انتظار
٤٢ ص
(٣٧)
موعود در قرآن- قسمت هشتم
٤٣ ص
(٣٨)
چهار ويژگى انقلاب حسين، عليه السلام
٤٦ ص
(٣٩)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٤٨ ص
(٤٠)
ميعادگاه منتظران
٥٤ ص
(٤١)
پرسش و پاسخ
٥٦ ص
(٤٢)
با راهيان كوى دوست
٦٠ ص
(٤٣)
جارى چون فرات جاويد چون عاشورا
٦٢ ص
(٤٤)
خط احياگرى ائمه، عليهم السلام
٦٢ ص
(٤٥)
مدايح و مراثى
٦٣ ص
(٤٦)
«اشك»، پاسدار «خون»
٦٥ ص
(٤٧)
مجالس وعظ و روضه
٦٦ ص
(٤٨)
هميشه پشتيبان
٦٨ ص
(٤٩)
مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم
٧٤ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٧٨ ص
(٥١)
از نيام غيبتت بيرون درآ
٧٨ ص
(٥٢)
سينه چاك عشق ايستاده ايم
٧٩ ص
(٥٣)
گفتگو درباره امام مهدى، عليه السلام
٨٠ ص
(٥٤)
معرفى كتاب
٨٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥

اسمائه عليه السلام و القابه و كناه و عللها». يعنى باب اسامى آن حضرت، عليه‌السلام، و كنيه‌هايش و علل اينكه وى را به آنها ناميده‌اند.

يكى از اسماء مباركه ايشان كه در بعضى از روايات اين باب آمده، نام مقدس «مهدى» است كه در ادامه اين حديث‌شريف علت تسميه آن نيز بيان شده است.

چرا به حضرت مى‌گويند «مهدى»؟ اين كلمه اسم مفعول است از ماده هدى، يهدى. «هدى» يعنى هدايت كرد و «هدى» مصدر آن است؛ يعنى: هدايت. در قرآن كريم، در اول سوره بقره مى‌فرمايد:

الم\* ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ.

هادى يعنى: هدايت كننده؛ و مهدى يعنى: هدايت‌شده. حضرت باقرالعلوم، سلام‌الله‌عليه، مى‌فرمايد:

انما سمى المهدى لانه يهدى لامر خفى. يستخرج التوراة و سائر كتب الله من غار بانطاكية.

آن حضرت به اين جهت «مهدى» ناميده شد كه هدايت مى‌كند به سوى كارى كه پوشيده شده است و تورات اصلى و ساير كتب الهى را از غارى كه در انطاكيه هست [كه شهرى در تركيه فعلى است‌] در مى‌آورد.

چرا به ايشان مى‌گويند «مهدى»؟ مهدى يعنى هدايت‌شده، كسى كه مى‌خواهد هدايت كند، حتما خودش بايد قبلا راهنمايى شده باشد. كسى كه راهى مى‌خواهد نشان بدهد، قبلا راهنمايى شده باشد. كسى كه راهى را مى‌خواهد نشان بدهد، قبلا بايد راه را خودش بلد باشد.

بعد از آن، حضرت مى‌فرمايد:

فيحكم بين اهل التوراة بالتوراة.

آنگاه بين اهل تورات بر اساس تورات حكم مى‌كند.

و بين اهل الانجيل بالانجيل.

و ميان اهل انجيل بر مبناى انجيل.

و بين اهل الزبور بالزبور و بين اهل الفرقان بالفرقان.

و بين اهل زبور به زبور و بين اهل فرقان بر پايه فرقان.

يعنى از خصوصيات حضرت مهدى اين است كه هدايت مى‌شود به امور پنهانى و سپس هدايت مى‌كند به آنها. امور پنهانى به دست آوردن كتابهاى اصلى خدا و پيغمبران است؛ تورات و انجيل و زبور و فرقان و ...

و تجمع اليه اموال الدنيا كلها.

همه اموال از همه نقاط جهان پيش او جمع مى‌شود.

ما فى بطن الارض و ظهرها.

آنچه كه در ظاهر زمين و در باطن زمين است.

باطن زمين يعنى گنجها و پنهان شده‌ها.

و يقول للناس تعالوا الى ما قطعتم فيه الارحام.

آنوقت‌به مردم مى‌فرمايد: بياييد و بگيريد ماديات را؛ آنچه را كه به خاطر آن قطع ارحام مى‌كرديد! ...

چون بيشتر اختلافات و قطع رحمها به خاطر پول است؛ به خاطر معنويت نيست! من خيلى كم افرادى را مى‌شناسم كه به خاطر مسايل روحى و معنوى با هم اختلاف داشته باشند. اگر هم ظاهر را ما آنطور جلوه دهيم، باطنش چيز ديگرى است.

و سفكتم فيه الدماء.

بياييد بگيريد آنچه را به خاطر آن خونريزى كرديد.

و ركبتم فيه محارم الله‌

و براى به دست آوردنش مرتكب محرمات شديد.

فيعطى شيئا لم يعط احد كان قبله.

آنوقت نوعى به مردم بخشش و عطا مى‌كند كه پيش از آن كسى آنچنان اعطا ننموده است.

در اينجا امام باقر، عليه‌السلام، از پيغمبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، نقل مى‌كند كه ايشان فرمودند:

هو رجل منى.

مهدى مردى است از نسل من.

اسمه كاسمى.

نامش مثل نام من است.

يعنى نام اصلى او محمد است.

يحفظنى الله فيه.

خداوند من را (دين مرا) در او حفظ مى‌كند.

يعنى من را به او نگه مى‌دارد. بدين معنى كه نگه داشتن من و دين من و نام من، در گرو كار او است.

و يعمل بسنتى.

به سنت و روش من عمل مى‌كند.

يملا الارض قسطا و عدلا و نورا.

زمين را پر از قسط و عدالت و روشنايى و نور مى‌كند.