ماهنامه موعود
(١)
شماره چهاردهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
امروز امير در ميخانه تويى، تو!
٥ ص
(٥)
رشد خزنده اسلام در آلمان
٦ ص
(٦)
در مطبوعات
١١ ص
(٧)
پيشگويى در مورد بروز جنگ جهانى
١١ ص
(٨)
روسيه در بن بست اسلام
١١ ص
(٩)
نصب دوربين در بيت المقدس
١١ ص
(١٠)
جهان آينده و آينده جهان
١٢ ص
(١١)
رانش كوه با روستاى لبد چه كرد؟
١٨ ص
(١٢)
چشمه سار جارى امامت
٢٠ ص
(١٣)
پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام
٢١ ص
(١٤)
كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند
٢٣ ص
(١٥)
كسانى كه امام مهدى، عليه السلام، را ديده اند
٢٤ ص
(١٦)
آرزوى هاى سپيد
٢٥ ص
(١٧)
اى خوشترين بهانه ماندن!
٢٦ ص
(١٨)
هزاره گرايان مسيحى آرامش اورشليم را تهديد مى كنند
٢٨ ص
(١٩)
كابوسى هراس انگيز
٢٩ ص
(٢٠)
تاثير احساسات تندرويانه
٢٩ ص
(٢١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه- قسمت اول
٣٠ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٢٣)
قسم
٣٦ ص
(٢٤)
معنى حيات
٣٦ ص
(٢٥)
مرثيه زرد
٣٦ ص
(٢٦)
يا منتقم
٣٦ ص
(٢٧)
گل نرگس
٣٦ ص
(٢٨)
نذر حضرت مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٩)
سوار
٣٧ ص
(٣٠)
انتظار
٣٧ ص
(٣١)
شور و شرار
٣٧ ص
(٣٢)
گنج نهان
٣٧ ص
(٣٣)
ظهور يار
٣٧ ص
(٣٤)
امام عصر، عليه السلام از منظر پروفسورهانرى كربن
٣٨ ص
(٣٥)
بوى يار
٤٢ ص
(٣٦)
سلام بر انتظار
٤٢ ص
(٣٧)
موعود در قرآن- قسمت هشتم
٤٣ ص
(٣٨)
چهار ويژگى انقلاب حسين، عليه السلام
٤٦ ص
(٣٩)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٤٨ ص
(٤٠)
ميعادگاه منتظران
٥٤ ص
(٤١)
پرسش و پاسخ
٥٦ ص
(٤٢)
با راهيان كوى دوست
٦٠ ص
(٤٣)
جارى چون فرات جاويد چون عاشورا
٦٢ ص
(٤٤)
خط احياگرى ائمه، عليهم السلام
٦٢ ص
(٤٥)
مدايح و مراثى
٦٣ ص
(٤٦)
«اشك»، پاسدار «خون»
٦٥ ص
(٤٧)
مجالس وعظ و روضه
٦٦ ص
(٤٨)
هميشه پشتيبان
٦٨ ص
(٤٩)
مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم
٧٤ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٧٨ ص
(٥١)
از نيام غيبتت بيرون درآ
٧٨ ص
(٥٢)
سينه چاك عشق ايستاده ايم
٧٩ ص
(٥٣)
گفتگو درباره امام مهدى، عليه السلام
٨٠ ص
(٥٤)
معرفى كتاب
٨٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٢ - خط احياگرى ائمه، عليهم السلام

جارى چون فرات جاويد چون عاشورا

جواد محدثى‌

اشاره: سالگرد ارتحال امام راحل، قدس سره، فرصت مناسبى براى بزرگداشت‌ياد و نام آن فرزانه دوران و تجليل از بزرگ احياگر اسلام در آغاز سده پانزدهم است.

نهضتى كه امام خمينى براى احياى فرهنگ و انديشه اسلامى آغاز كرد، عرصه‌هاى مختلف اجتماعى- سياسى فرهنگى مسلمانان ايران و جهان را در نورديد و در مدت كوتاهى آثار آن را متجلى ساخت.

همچنانكه به مدد دم مسيحايى آن پيامبر انقلاب، فرهنگ جهاد و انتظار فرج جانى دوباره گرفت، فرهنگ عاشورا نيز پس از هزار و چهارصد پوياتر از هميشه و در گستره‌اى وسيعتر از پيش، جلوه‌گر شد.

در ايام سوگوارى حضرت اباعبد الله الحسين، عليه‌السلام، و در آستانه دهمين سال ارتحال امام خمينى، قدس‌سره، بجاست كه مرورى دوباره داشته باشيم بر حركتى كه ايشان براى احياى خط عاشورا و نهضت‌خونبار سيد الشهدا، عليه‌السلام، آغاز نمود.

خط احياگرى ائمه، عليهم‌السلام‌

آنچه در كربلا، در عاشوراى سال ٦١ ق. اتفاق افتاد، گرچه بظاهر يك حادثه مى‌نمود، اما حماسه‌اى عظيم و تكان دهنده بود كه وجدانهاى خفته را بيدار كرد و خون رشادت و آگاهى و حماسه، در رگهاى امت اسلامى دوانيد.

عاشوراى حسينى، به مكتبى تبديل شد كه ستمديدگان را بر ضد ظلم، مى‌شوراند و پيروان مكتب شهادت را به مقابله با سلطه‌هاى غير دينى و ضد دينى بر مى‌انگيخت.

از اين رو، امامان شيعه، به عنوان يك «خط احياگر» و برنامه‌اى بسيج كننده، روى حادثه كربلا تاكيد داشتند و همواره مى‌كوشيدند كه آن را زنده و سازنده نگه دارند. اين خط مشى، هم يك برنامه مستقل الهام‌دهنده و تربيتى بود، هم نوعى مقابله با «سياست‌سكوت» و «خط منزوى‌سازى» كه از سوى قدرتهاى حاكم اعمال مى‌شد.

برنامه احياگرى و ذكر، از سوى ائمه، عليهم‌السلام، و سياست‌به فراموشى سپردن و بى‌اثر ساختن و پرده‌پوشى بر آنچه در عاشورا گذشت، از سوى حكومتهاى جور، در تقابل شديد قرار داشت، همين، سبب شد تا پيرامون محور عاشورا و كربلا، يك فرهنگ پديد آيد، فرهنگى حماسى و سياسى، بر مبناى عشق به اهل‌بيت، عليهم‌السلام، كه تجلى عشق به حق و آرمانهاى والاى مكتب بود و سبب مى‌شد «خط ائمه» از آن انزواى تحميلى به در آيد.

اين فرهنگ و حماسه، در برخى سنتها، مراسم، عكس‌العملها، ابزار و وسائل، روزها و اماكن و ... نمود و تجلى يافت. برخى از اين نمودها از اين قرار بود:

- گريه بر امام حسين، عليه‌السلام،

- زيارت كربلا،

- عزادارى محرم و سينه‌زنى و زنجيرزنى و قمه‌زنى،

- مجالس سوگوارى بر حسين، عليه‌السلام، در طول سال،

- تشكيل و تاسيس هيئتهاى عزادارى و توسل،

- ساختن تكيه‌ها و حسينيه‌ها و عزاخانه‌ها،

- نذر و وقف براى اباعبدالله الحسين، عليه‌السلام، و عزادارى،

- نوحه‌خوانى و مرثيه‌سرايى و پرده‌خوانى،

- وعظ و خطابه در محافل حسينى و روضه‌خوانى‌

- توسل به شهداى كربلا،

- برپايى و اجراى تعزيه و شبيه‌خوانى،

- سقايى و ياد تشنگى حسين، عليه‌السلام،