ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - پرسش و پاسخ
پرسش و پاسخ
اگر قرار باشد غيبت امام زمان عليهالسلام به خاطر حكمتهاى خاص الهى باشد، دعاكردن ما براى فرج چه خاصيتى دارد؟
از طرفى در دعاى امام زمان عليهالسلام مىخوانيم كه خدايا مرا جورى قرار بده كه تعجيل آنچه را كه تو به تاخير انداختهاى، از تو نخواهم و تاخير آنچه را كه تو تعجيل آن را خواستهاى، چگونه در دعاها مىخواهيم كه در ظهور امام زمان عليهالسلام تعجيل فرمايد؟
«قم/ فرشاد رضايى»
١. بيقين چنانكه در متن سؤال آمده است، غيبت امام زمان، عليهالسلام، بر اساس اسباب و حكمتهايى صورت گرفته است كه اگر چه به برخى از آنها در روايات مختلف تصريح شده، اما دانستن همه آنها در دوران ظهور آن بزرگوار ممكن نيست.[١]
از اين رو اشكالى ندارد كه بگوييم يكى از حكمتهاى غيبت، دچار ساختن انسانها به بلاياى و مشكلاتى است كه باعث روى آوردن مردم به خدا و دعا كردن آنان براى فرج مىشود. چنانكه در قرآن آمده است: ما انسانها را به شدائد و سختيهاى روزگار مبتلا مىسازيم، باشد كه به درگاه ما تضرع و زارى نمايند و به دعا روى آورند.[٢]
پس دعا براى فرج نه تنها منافاتى با حكمتهاى غيبت ندارد، بلكه خود مىتواند از زمره همين حكمتها به شمار آيد.
٢. دعا براى فرج امام زمان عليهالسلام به عنوان يك وظيفه و تكليف در عصر غيبت، در روايات بسيارى مورد تاكيد قرار گرفته است. پيامبر اكرم، صلىاللهعليهوآله، و برخى از امامان بزرگوار، عليهمالسلام، به چنين دعا كردنى امر فرمودهاند و حضرت ولى عصر، عليهالسلام، نيز نه تنها شيعيان خود را به دعا كردن براى تعجيل فرج فرمان دادهاند، بلكه كثرت دعا را از آنان خواستهاند.[٣]
براستى وقتى امام زمان عليهالسلام مىفرمايد: «براى نزديك شدن فرج بسيار دعا كنيد». آيا مىتوان آن را ىخاصيتخواند؟ و اصولا آيا تعبد نسبتبه تكليف مجالى براى اصرار بر كشف خواص آن باقى مىگذارد؟
٣. در تعبير زيبايى از ناحيه امام زمان، عليهالسلام، كه در ذيل همان فراوان به دعاى فرمان براى تعجيل فرج، وارد شده، كثرت دعا به خودى خود فرج و گشايش شيعيان به شمار آمده است:
و اكثروا الدعاء بتعجيل الفرج، فان ذلك فرجكم.[٤]
اين فرمان نشان مىدهد كه خواستههاى شيعه چشم انتظار فرج، در سايه «دعا براى فرج» قابل دسترسى است. آنچه را كه او در پى ظهور امام زمان، عليهالسلام، مىتواند بيابد، توسط دعاهاى خويش نيز مىتواند به دست آورد.
به عبارت ديگر امنيت ايمان، رشد انديشه، آرامش روحى، كمالات معنوى و بهرههاى بىپايان دوران پس از ظهور را، به عنايت الهى مىتواند در همين دوره غيبتبا اتكا به «دعا براى ظهور» كسب نمايد و اين