- ميان اصولگرايان مسيحى حتى از اتحاد با كافران نيز رويگردان نيستند. كافرانى كه با همان شدت براى قطع صداى مؤذنين مساجد مبارزه مى‌كنند كه براى قطع صداى ناقوس كليساها و در اين هنگامه برخى از شهروندان هم كه تنها، خواهان آرامش بوده و يا حداقل تحمل هيچ چيز غريبه‌اى را در كنار گوش خود ندارند، در راه تحقق اين هدف با آنها همراه مى‌شوند. حزب سوسيال مسيحى در منطقه دينگول فينگ، منطقه‌اى كه توسط همين حزب اداره مى‌شود، اعلام كرده است: ما هيچ مسجد و مناره‌اى نمى‌خواهيم و در دوايسبورگ هم كه توسط حزب دموكرات مسيحى اداره مى‌شود بسيارى از مردم از شنيدن صداى مؤذن از بلندگوهاى مساجد كه مسلمانان را به نماز فرا مى‌خواند، به تنگ آمده‌اند.

اوزدوگان، رئيس شوراى مسلمانان در آلمان، ضمن ابراز نارضايتى از وضع موجود گفت: پايه‌هاى اعتماد ديرينه ميان آلمانيها و مسلمانان به لرزه درآمده است. آنها ما را مورد تهمت و افترا قرار داده و محدودمان خواهند كرد. او كه در زمينه امور مربوط به روابط عمومى، فردى ساعى و كوشاست، اكنون ديگر از وجود ديوارهاى جديد در بطن جامعه آلمان سخن مى‌گويد. به اعتقاد وى گناه وجود چنين مشكلاتى متوجه مسيحيان متعصب و ناشكيباست.

البته يك چنين تصورى غير منصفانه و نارواست. اينكه آلمانيهاء دائما از مسلمانان دورتر شده و تصويرى ستيزه جويانه از آنها در ذهن خود ترسيم مى‌كنند، امرى است كه حتى موجب نگرانى و ناآرامى رومان هرتسوگ، رئيس جمهور هوشيار و محتاط آلمان، نيز شده است. هرتسوگ ضمن ابراز نگرانى از پيدايش زمينه‌هاى جديد خارجى ستيزى در آلمان، سبت‌به روند خطرناك كلى نگرى به مسايل هشدار داده است. وى در جايى عنوان كرده: جهان اسلام يك بلوك تك بعدى و يك شكل نيست و حتى اگر هم چنين باشد اين بلوك بنيادگرايى نيست. در حقيقت آنچه كه ما از دير باز آن را بنيادگرايى مى‌ناميم، چيزى نيست مگر استفاده از احساسات مذهبى به عنوان ابزار سياسى.

نتايج تلخ اين سوء استفاده سياسى، در كشورهاى اسلامى باعث‌شده است كه مسلمانان در ديگر نقاط جهان، انسانهايى خطرناك و تهديدآميز به نظر برسند. نتايجى كه آثار آن از انقلاب آيةالله خمينى در ايران در سال ١٩٧٩، قتل عام طرفداران دولت در الجزاير و يا حمله به تروريستهاى آلمانى در مصر گرفته تا حملات لفظى نخست وزيرى همچون اربكان عليه «غرب فاسد»، قابل مشاهده است. حملاتى كه در طى آن رهبر اسلامگرايان در تركيه سعى دارد توده‌هاى سرخورده و نااميد غرب را به سوى خود جذب كند.

براستى آيا جهان اسلام با يك چنين تحريكاتى، هر روز اسناد و مدارك جديدى در جهت تاييد نظريه ناخوشايند و شوم رويارويى تمدنها