ماهنامه موعود
(١)
شماره چهاردهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
امروز امير در ميخانه تويى، تو!
٥ ص
(٥)
رشد خزنده اسلام در آلمان
٦ ص
(٦)
در مطبوعات
١١ ص
(٧)
پيشگويى در مورد بروز جنگ جهانى
١١ ص
(٨)
روسيه در بن بست اسلام
١١ ص
(٩)
نصب دوربين در بيت المقدس
١١ ص
(١٠)
جهان آينده و آينده جهان
١٢ ص
(١١)
رانش كوه با روستاى لبد چه كرد؟
١٨ ص
(١٢)
چشمه سار جارى امامت
٢٠ ص
(١٣)
پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام
٢١ ص
(١٤)
كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند
٢٣ ص
(١٥)
كسانى كه امام مهدى، عليه السلام، را ديده اند
٢٤ ص
(١٦)
آرزوى هاى سپيد
٢٥ ص
(١٧)
اى خوشترين بهانه ماندن!
٢٦ ص
(١٨)
هزاره گرايان مسيحى آرامش اورشليم را تهديد مى كنند
٢٨ ص
(١٩)
كابوسى هراس انگيز
٢٩ ص
(٢٠)
تاثير احساسات تندرويانه
٢٩ ص
(٢١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه- قسمت اول
٣٠ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٢٣)
قسم
٣٦ ص
(٢٤)
معنى حيات
٣٦ ص
(٢٥)
مرثيه زرد
٣٦ ص
(٢٦)
يا منتقم
٣٦ ص
(٢٧)
گل نرگس
٣٦ ص
(٢٨)
نذر حضرت مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٩)
سوار
٣٧ ص
(٣٠)
انتظار
٣٧ ص
(٣١)
شور و شرار
٣٧ ص
(٣٢)
گنج نهان
٣٧ ص
(٣٣)
ظهور يار
٣٧ ص
(٣٤)
امام عصر، عليه السلام از منظر پروفسورهانرى كربن
٣٨ ص
(٣٥)
بوى يار
٤٢ ص
(٣٦)
سلام بر انتظار
٤٢ ص
(٣٧)
موعود در قرآن- قسمت هشتم
٤٣ ص
(٣٨)
چهار ويژگى انقلاب حسين، عليه السلام
٤٦ ص
(٣٩)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٤٨ ص
(٤٠)
ميعادگاه منتظران
٥٤ ص
(٤١)
پرسش و پاسخ
٥٦ ص
(٤٢)
با راهيان كوى دوست
٦٠ ص
(٤٣)
جارى چون فرات جاويد چون عاشورا
٦٢ ص
(٤٤)
خط احياگرى ائمه، عليهم السلام
٦٢ ص
(٤٥)
مدايح و مراثى
٦٣ ص
(٤٦)
«اشك»، پاسدار «خون»
٦٥ ص
(٤٧)
مجالس وعظ و روضه
٦٦ ص
(٤٨)
هميشه پشتيبان
٦٨ ص
(٤٩)
مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم
٧٤ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٧٨ ص
(٥١)
از نيام غيبتت بيرون درآ
٧٨ ص
(٥٢)
سينه چاك عشق ايستاده ايم
٧٩ ص
(٥٣)
گفتگو درباره امام مهدى، عليه السلام
٨٠ ص
(٥٤)
معرفى كتاب
٨٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٥ - مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم

خشكيده است؛ آنها نيكانى هستند كه به خاطر عبادتهايشان به رهبانيت و ترك دنيا شناخته مى‌شوند.

از على بن الحسين، عليهم‌السلام، نيز روايت‌شده است كه:

شيعتنا الذبل الشفاه، و الامام منا من دعا الى طاعة الله.[١]

پيروان ما [كسانى هستند كه‌] لبهايشان خشكيده و امام از ما [اهل بيت‌] كسى است كه [مردم را] به اطاعت‌خداوند فرا خواند.

بنابراين وقتى ثابت‌شد امامان پس از نبى اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، از خاندان او هستند، جاى ترديدى باقى نمى‌ماند كه آن امامان از نسل فاطمه، سلام‌الله‌عليها، و همان كسانى‌اند كه امت‌به امامت و دانش و برترى آنها اعتراف كرده است.

نخستين اين امامان، پس از امير مؤمنان، عليه‌السلام، امام حسن، پس از او امام حسين، پس از او على بن الحسين، پس از او محمد بن على‌الباقر، پس از او جعفر بن محمدالصادق، پس از او موسى بن جعفرالكاظم، پس از او على بن موسى الرضا، پس از او محمد بن على الجواد، پس از او على بن محمدالهادى، پس از او حسن بن على العسكرى، و آخرين آنها امام منتظر حضرت مهدى قائم، عجل‌الله تعالى‌فرجه، است.

اما اينكه در روايات تعبير شده كه امامان از عترت و خاندان رسول خدا، صلى‌الله‌عليه‌وآله، هستند از باب «تغليب» است. زيرا يازده تن از اين امامان از نسل آن حضرت و از فرزندان على، عليه‌السلام، هستند. بنابراين سر سلسله امامان على، عليه‌السلام، و آخرين آنها مهدى منتظر، عليه‌السلام، است.

براى شناسايى امامان دوازده‌گانه‌اى كه رسول اعظم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، از آنها سخن گفته است، هيچ راهى جز رجوع به ائمه‌اى كه شيعه دوازده امامى به آنها منتسب است وجود ندارد.

با توجه به آنچه گذشت مى‌توان گفت كه عقيده به امامان دوازده‌گانه، عقيده‌اى استوار و مبتنى بر نص رسول گرامى اسلام، صلى‌الله‌عليه‌وآله، است.

اگر امام مهدى، امام دوازدهم نباشد، براى احاديثى كه در اين زمينه داده شده‌اند، نمى‌توان مفهومى معقول تصور كرد.

بنابراين ديدگاهى كه از سوى شيعه دوازده امامى در زمينه وجود امام مهدى و بقاى او در زمان غيبت، ارايه شده است ديدگاهى است كه بر روايات صحيح وارد شده از رسول اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، منطبق است.

شيخ عارف «عبدالوهاب شعرانى» در كتاب «اليواقيت و الجواهر» درباره امام مهدى، عليه‌السلام، مى‌گويد:

مهدى از فرزندان امام حسن عسكرى است، او در شب نيمه شعبان سال ٢٥٥ به دنيا آمده و تا روزى كه با عيسى بن مريم، عليه‌السلام، همراه گردد باقى است، بنابراين عمر او تا اين زمان [يعنى سال ٩٥٨ ق.] ٧٠٦ سال است.[٢]

«محيى الدين ابن العربى» در كتاب «الفتوحات المكية» بر نسب امام مهدى، عليه‌السلام، و اينكه او فرزند امام حسن عسكرى، عليه‌السلام، است، تصريح كرده و پدران او را تا على، عليه‌السلام، يكى پس از ديگرى برشمرده است. او در اين زمينه مى‌نويسد:

بدانيد كه قيام مهدى امرى قطعى و ترديد ناپذير است، اما او تنها زمانى قيام مى‌كند كه زمين از ظلم و جور پر شده باشد؛ تا بعد از آن زمين را از عدالت و برابرى آكنده سازد. و اگر از [عمر] دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد خداوند متعال آن روز را چنان طولانى مى‌سازد كه آن خليفه قيام كند. او از خاندان رسول خدا، صلى‌الله‌عليه‌وسلم، و از نسل فاطمه است، جد او حسن بن على بن ابى‌طالب، و پدر او حسن عسكرى، زاده امام على‌نقى، زاده محمدتقى، زاده امام على رضا، زاده امام موسى كاظم، زاده امام جعفر صادق، زاده امام محمد باقر، زاده اما زين العابدين، زاده حسين، زاده امام على، زاده ابى طالب، عليهم‌السلام، است.

او همنام رسول خدا، صلى‌الله‌عليه‌وسلم، است و مسلمانان بين ركن و مقام با او بيعت مى‌كند، از نظر آفرينش همانند رسول خدا و در خلق و خو شبيه ايشان است.[٣]

محيى الدين عربى در ادامه كلام خود به بيان اوصاف امام مهدى، عليه‌السلام، و عدالتى كه در ميان مردم برقرار مى‌سازد، پرداخته است، كه در اين مجال فرصت ذكر آنها نيست.

آنچه گذشت‌بيان كننده ديدگاه‌