ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - نذر قمر بنى هاشم؛

كربلا را مى‌سرود اين بار روى نيزه‌ها

با دو صد ايهام معنى‌دار روى نيزه‌ها

نينواى شعر او از ناى هفتاد و دو نى‌

مثل يك ترجيع شد تكرار، روى نيزه‌ها

چوب خشك نى به هفتاد و دو گل آذين شده است‌

لاله‌ها را سر به سر بشمار، روى نيزه‌ها

زخمى داغ‌اند اين گل‌هاى پرپر، اى نسيم!

پاى خود آرام‌تر بگذار روى نيزه‌ها

يا بر اين نيزار خون امشب متاب اى ماهتاب‌

يا قدم آهسته‌تر بردار روى نيزه‌ها

قافله در رجعت سرخ است و جاده فتنه جوش‌

چشم مير كاروان بيدار روى نيزه‌ها

صوت قرآن است اين، يا با خدا در گفت‌وگوست‌

روبه‌رو، بى‌پرده، در انظار، روى نيزه‌ها

با برادر گفت زينب: راه دين هموار شد

گرچه راه توست ناهموار، روى نيزه‌ها

خواهرش بر چوب محمل زد سر خود را كه آه!

تيره‌تر باد از شبان تار، روى نيزه‌ها

اى دليل كاروان! لختى بران از كوچه‌ها

بلكه افتد سايه ديوار روى نيزه‌ها

زنگيان آيينه مى‌بندند بر نِى، يا خدا

پرده برمى‌دارد از رخسار، روى نيزه‌ها

چشم ما آيينه‌آسا غرق حيرت شد چو ديد

آن همه خورشيد اختربار، روى نيزه‌ها