ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و هفتم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
احياءگرى شيعى و چالش هاى فراروى غرب
٤ ص
(٤)
قوم نشان شده؛ ايران!
٩ ص
(٥)
گزيده خبرهاى جهان اسلام
١٠ ص
(٦)
هاآرتص وقت حمله به ايران گذشته است
١٠ ص
(٧)
پيش بينى هاى منجّم معروف مصرى
١٠ ص
(٨)
جنگ قدرت بر سر وليعهدى و وزارت دفاع عربستان
١٠ ص
(٩)
طى دو فصل گذشته 17 بازيكن ليگ هاى فوتبال اروپا مسلمان شدند
١٠ ص
(١٠)
بزرگترين مبلغ مسيحيت در كانادا مسلمان شد
١٠ ص
(١١)
مشخص شدن تاريخ تخريب مسجدالاقصى
١١ ص
(١٢)
تفاوت نظرى، فكرى و عملى فرقه وهابيت با اهل سنت چيست؟
١١ ص
(١٣)
توهين رسانه بهاييان به ائمه و قرآن كريم
١١ ص
(١٤)
ريشه ها و پيامدهاى حوادث اخير يمن
١٢ ص
(١٥)
ريشه و معناى لغوى يمن
١٩ ص
(١٦)
زيد بن على بن الحسين (ع) را بيشتر بشناسيم
٢٠ ص
(١٧)
آشنايى با كشور يمن
٢٢ ص
(١٨)
جغرافياى طبيعى
٢٢ ص
(١٩)
شهرهاى مهم يمن
٢٣ ص
(٢٠)
اقوام و نژادها
٢٦ ص
(٢١)
ساختار جامعه يمن
٢٧ ص
(٢٢)
جغرافياى سياسى
٢٧ ص
(٢٣)
1 اهميت استراتژيكى يمن در منطقه
٢٧ ص
(٢٤)
2 اهميت عامل انسانى
٢٨ ص
(٢٥)
3 اهميت عامل اقتصادى
٢٨ ص
(٢٦)
4 اهميت عامل فرهنگى
٢٨ ص
(٢٧)
اديان و مذاهب
٢٨ ص
(٢٨)
ساير مذاهب يمن
٣٠ ص
(٢٩)
سياست مذهبى حكومت يمن
٣١ ص
(٣٠)
نفوذ اديان در اوضاع سياسى و فرهنگى جامعه
٣١ ص
(٣١)
اوضاع اجتماعى، فرهنگى و آموزشى
٣١ ص
(٣٢)
شيعيان زيدى و تحولات اخير يمن
٣٢ ص
(٣٣)
تاريخ حضور اسلام و تشيع در يمن
٣٣ ص
(٣٤)
تاريخ پيدايش و مبانى اعتقادى زيديه
٣٤ ص
(٣٥)
حكومت هاى زيدى در طول تاريخ
٣٥ ص
(٣٦)
استقرار زيديه در يمن
٣٦ ص
(٣٧)
ريشه تحولات اخير يمن
٣٨ ص
(٣٨)
معرفى كتاب
٣٩ ص
(٣٩)
آشنايى با صعده و عالمان مبارز آن ديار
٤٠ ص
(٤٠)
علامه بدرالدين بن اميرالدين الحوثى
٤٠ ص
(٤١)
حسين بدرالدين الحوثى 1
٤١ ص
(٤٢)
يمانى و واقعه ظهور كبرى
٤٢ ص
(٤٣)
روايات مربوط به يمانى
٤٢ ص
(٤٤)
يمانى و نشانه هاى ظهور
٤٣ ص
(٤٥)
يمانى، از نشانه هاى حتمى ظهور
٤٣ ص
(٤٦)
يمانى و جنبش اصلاح گرى
٤٣ ص
(٤٧)
دليل خروج يمانى از يمن
٤٣ ص
(٤٨)
نام و نسب يمانى
٤٤ ص
(٤٩)
وطن يمانى
٤٤ ص
(٥٠)
سياست هاى كلّى يمانى
٤٤ ص
(٥١)
آيا يمانى رئيس يك حكومت است؟
٤٥ ص
(٥٢)
سه پرچم
٤٥ ص
(٥٣)
يمانى و خراسانى
٤٧ ص
(٥٤)
يمانى و بحران هاى پيش رو
٤٧ ص
(٥٥)
شيعيان مظلوم يمن را دريابيد!
٤٨ ص
(٥٦)
در نامه حضرت آيت الله العظمى صافى گلپايگانى آمده است
٤٨ ص
(٥٧)
حضرت آيت الله مكارم شيرازى نيز در پيام خود متذكّر شده اند
٤٩ ص
(٥٨)
سلوك بابلا
٥٠ ص
(٥٩)
عصر ظهور، عصر حيات طيبه
٥٢ ص
(٦٠)
بر گذرگاه اين موسم
٥٥ ص
(٦١)
شاخه گلى براى پيامبر
٥٥ ص
(٦٢)
جايگاه امام حسين (ع) در روايات
٥٦ ص
(٦٣)
پاداش زائر حسينى
٥٦ ص
(٦٤)
عصاره خانواده فضايل
٥٧ ص
(٦٥)
حسين از من و من از حسينم
٥٩ ص
(٦٦)
گلستانه
٦٠ ص
(٦٧)
روى نيزه ها
٦٠ ص
(٦٨)
دليل
٦٠ ص
(٦٩)
سه رباعى عاشورايى
٦٠ ص
(٧٠)
نذر قمر بنى هاشم؛
٦٠ ص
(٧١)
مكتب آزادگى
٦١ ص
(٧٢)
فرازى از يك مثنوى عاشورايى
٦١ ص
(٧٣)
ميهمان ماه
٦٢ ص
(٧٤)
صبح غمگين
٦٣ ص
(٧٥)
غريب بزرگ
٦٣ ص
(٧٦)
عبور
٦٣ ص
(٧٧)
روزاى آفتابى
٦٣ ص
(٧٨)
شاعرانه
٦٣ ص
(٧٩)
پيامبرانى كه دست به دامن امام حسين (ع) شدند
٦٤ ص
(٨٠)
توبه حضرت آدم (ع) ابوالبشر
٦٤ ص
(٨١)
استغاثه حضرت يوسف (ع) بر امام حسين (ع)
٦٤ ص
(٨٢)
«مهاتما بده» و امام حسين (ع)
٦٤ ص
(٨٣)
استغاثه نوح پيامبر (ع) براى نجات كشتى
٦٥ ص
(٨٤)
استمداد حضرت سليمان پيامبر (ع)
٦٥ ص
(٨٥)
پرسش شما و پاسخ موعود
٦٦ ص
(٨٦)
چشم در راه
٦٨ ص
(٨٧)
پست هاى كليدى VOA در دست بهاييان بدسابقه
٦٩ ص
(٨٨)
نگاهى به تاريخچه صداى آمريكا
٦٩ ص
(٨٩)
تاريخچه تأسيس بخش فارسى صداى آمريكا
٧٠ ص
(٩٠)
بهاييان در صداى آمريكا
٧٠ ص
(٩١)
سفر مديران صداى آمريكا به حيفا
٧١ ص
(٩٢)
ريخت وپاش هاى بهاييان در خرج كردن بودجه
٧١ ص
(٩٣)
حكايت ديدار
٧٢ ص
(٩٤)
پيام ها و برداشت ها
٧٤ ص
(٩٥)
يمن مديون اميرمؤمنان (ع)
٧٥ ص
(٩٦)
نكات اخلاقى
٧٦ ص
(٩٧)
توسّل به اهل بيت (ع)
٧٦ ص
(٩٨)
مجتهد هنرمند
٧٨ ص
(٩٩)
زندگى نامه
٧٨ ص
(١٠٠)
اساتيد
٧٨ ص
(١٠١)
عزيمت به كوى دوست
٧٨ ص
(١٠٢)
آيت الله هنرمند
٧٩ ص
(١٠٣)
فعاليت هاى انقلاب
٧٩ ص
(١٠٤)
آثار و تأليفات
٧٩ ص
(١٠٥)
وفات
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - حسين بدرالدين الحوثى ١

ذكور دارد، از جمله: حسين، يحيى (عضو سابق مجلس نمايندگان)، محمد (فعال در امور فرهنگى)، عبدالسلام (كه در درگيرى‌هاى اخير توسط نيروهاى امنيتى بازداشت شد) و على، نوجوانى كه در درگيرى‌هاى اخير كشته شد.

حسين بدرالدين الحوثى ١

او از علماى جوان حوزه علميه شيعيان زيدى در صعده است كه پس از وحدت يمن در سال ١٩٩٠ (در سن ٣١ سالگى) به همراه عده‌اى از علماى زيدى حزب الحق را تأسيس نمود. در سال ١٩٩٣ (تا ١٩٩٧) به عنوان تنها نماينده حزب الحق در مجلس نمايندگان يمن حضور يافت. سپس به دليل برخى اختلافات درون حزبى، از حزب الحق كناره‌گيرى كرد. به موازات فعاليت‌هاى سياسى، در سال ١٩٩١ تشكيلات شباب المؤمن را به همراه ديگر علماى جوان زيدى با هدف فعاليت‌هاى فرهنگى در استان صعده تأسيس نمود. حسين تحصيلات تكميلى خود را در دانشگاه خارطوم گذرانده است. وى در مراكز فرهنگى تحت اشراف خود، به امر تدريس علوم و معارف اسلامى اشتغال داشته است. بسيارى از سخنرانى‌هاى وى به صورت جزوه در آمده و منتشر شده است. در يكى از جزواتش به نام «الثقافة القرآنية» (سخنرانى در ٤/ ٨/ ٢٠٠٢) پس از بيان اهميت فراگيرى زبان عربى براى فهم صحيح قرآن، به علم اصول فقه زيديه انتقاد مى‌كند چرا كه مانع فهم درست قرآن شده است. سپس مى‌گويد: «ما به دليل دورى از قرآن به خود بدى كرده‌ايم، به قرآن كه بزرگ‌ترين نعمت خدا است بدى كرده‌ايم و الآن به امتى مرده تبديل شده‌ايم».

در ادامه جمله امام خمينى (ره) را در اهميت قرآن كريم ذكر مى‌كند كه: «ان الانسان لو يجلس طول عمره ساجدا لله شكرا على هذا القرآن لما و فى بحق شكر الله على هذه النعمة العظيمة». او مى‌گويد: «اين افتخار بسيار بزرگى براى ماست كه به قرآن توجه كنيم. خصوصاً در اين مرحله كه دشمنان خدا به دنبال دور كردن ما از اين كتاب آسمانى هستند تا جايى‌كه مى‌خواهند قرآن را از ما بگيرند و در اعتقاد ما به قرآن تشكيك كنند».

در يكى از جزواتش به نام «خطر دخول آمريكا اليمن» (سخنرانى در ٣/ ٢/ ٢٠٠٢) كلامى از امام (ره) را اين گونه نقل مى‌كند: «الإمام الخمينى رحمة الله عليه سمى أمريكا بأنها الشيطان الأكبر، و أنها هى وراء كل شر، لأن من يحكم أمريكا و يهيمن على أمريكا هم اليهود»

در همين جزوه پس از ذكر اينكه دعوت امام خمينى (ره) به عنوان امام عادل و متقى رد كردنى نيست، مى‌افزايد: «ان كل من وقفوا ضد الثوره الإ سلامية فى إيران فى أيام الإمام الخمينى رأيناهم دولة بعد دولة يذوقون وبال ما عملوا، من وقفوا مع العراق ضد الجمهورية الإسلامية، و التى كانت و لاتزال من أشد الأعداء للأمركيين و الإسرائيليين، حيث كان الإمام الخمينى رحمة الله عليه يحرص جدا على أن يحرر العرب، و يحرر المسلمين من هيمنة إسرائيل، لكن الجميع وقفوا حسين بدرالدين الحوثى با انتقاد از ورود آمريكا به يمن، سؤال مى‌كند آيا براى مبارزه با سه تروريست، نيازى به آمدن آمريكايى‌ها جهت آموزش ارتش يمن بود؟ آمدن آمريكايى‌ها به يمن ابتداى شر است. آمده‌اند كه پايگاه‌هاى نظامى راه بيندازند. پس از آن آمريكا بر يمن مسلط خواهد شد و همه امور ما را فاسد خواهند كرد فى وجهه، و رأينا كل من وقفوا فى وجهه كيف أنهم ضربوا من قبل من أعانوهم، الكويت ضربت من قبل العراق، و السعودية أيضا اليمن نفسها شاركت بأعداد كبيرة من الجيش ذهبوا ليحاربوا الإيرانيين، ليحاربوا الثورةالإسلامية فى إيران. من المتوقع أن الرئيس و أن الجيش اليمنى لابد أن يناله عقوبة ما عملا».

در جاى ديگر از همين سخنرانى، ضمن نقل حوادث جنگ صفين و فتنه اى كه در صفوف سپاه امام على (ع) ايجاد شد، كلامى از امام خمينى (ره) را در اين خصوص ذكر مى‌كند، سپس با ذكر تبعات منفى هيمنه آمريكا بر كشورهاى منطقه و خطرات ورود آمريكا به يمن، مى‌گويد: «و يجب على اليمنيين أن لايرضوا بهذا و أن يغضبوا، و أن يخرجوهم، تحت أى مبرر كان دخولهم».

در يكى ديگر از جزوات به نام «الإرهاب و السلام» (سخنرانى در ٨/ ٣/ ٢٠٠٢) درباره معناى دو اصطلاح إرهاب (ترور) و جهاد در فرهنگ اسلامى و تفاوت معناى آن در فرهنگ آمريكايى مطالبى را مطرح مى‌كند. سپس درباره حزب الله مى‌گويد: «حزب الله فى لبنان هل التزم الصمت و السكوت؟ أم أنه مجاميع من المؤمنين تشبعوا بروح القرآن الكريم التى كلها عمل و جهاد، كلها وحدة، كلها أخوة، كلها إنفاق، كلها بذل؟ و ذلك الحزب يعيش رافعا رأسه، مجاميع من المؤمنين تعيش رافعة رأسها، تتحدث بكل ما تريد ضد إسرائيل، تمتلك قناة فضائية تسخرها كلها ضد إسرائيل حتى فواصلها ضد إسرائيل، وها هى إسرائيل لاتجرء أن تضربهم بطلقة واحدة، أليس هذا هو السلام؟»

سپس با انتقاد از ورود آمريكا به يمن، سؤال مى‌كند آيا براى مبارزه با سه تروريست، نيازى به آمدن آمريكايى‌ها جهت آموزش ارتش يمن بود؟ آمدن آمريكايى‌ها به يمن ابتداى شر است. آمده اند كه پايگاه هاى نظامى راه بيندازند. پس از آن آمريكا بر يمن مسلط خواهد شد و همه امور ما را فاسد خواهند كرد.

در جزوه اى ديگر با عنوان لاعذر للجميع أمام الله (سخنرانى در ٦/ ٣/ ٢٠٠٢) مى گويد: «الإمام الخمينى الذى عرف الحج بمعناه القرآنى الكامل هو من عرف كيف يتعامل مع الحج فوجه الإيرانيين إلى أن يرفعوا شعار البراءة من أمريكا، البراءة من المشركين و البراءة من إسرائيل».

پى نوشت ها:

(برگرفته از: سايت «هفت اقليم» و «مركز اسناد انقلاب اسلامى».


[١]. در تابستان ٢٠٠٤، با نيرنگ دولت يمن و به بهانه مذاكره با حسين بدرالدين الحوثى و وساطت علما، در هليكوپتر گروه اعزامى دولت به جاى مذاكره كنندگان نيروهاى نظامى به محل قرار در جبل مران رفتند و حسين بدرالدين الحوثى را به شهادت رساندند.