در آوريل ١٩٧٩ يعنى بلافاصله پس از وقوع انقلاب در ايران، بخش فارسى راديو صداى آمريكا ابتداء با هدف جهت‌دهى به انقلاب ايران و در پى ناكامى، با هدف مقابله با انقلاب اسلامى و به چالش كشيدن آن، با ٣٠ دقيقه برنامه روزانه راه‌اندازى شد. از ٢٢ نوامبر ١٩٧٩ احمدرضا بهارلو فعاليت خود را در اين رسانه آغاز كرد. در كنار بهارلو، مجريان ديگرى همچون رامش راسخ، بهروز عباسى و اكبر ناظمى كه از كاركنان راديو ايران بودند با هدايت بهارلو كارشان را در بخش فارسى صداى آمريكا آغاز كردند. آلن هايت در كتاب تاريخ‌VOA ، زمان تأسيس تلويزيون فارسى صداى آمريكا را سال ١٩٩٦ عنوان مى‌كند. به اين ترتيب، نزديك به دو دهه بعد از آغاز به كار احمدرضا بهارلو در مجموعه صداى آمريكا و راه‌اندازى راديو فارسى، مسئوليت راه‌اندازى تلويزيون اين مجموعه نيز به وى سپرده شد. در تاريخ ١٨ اكتبر ١٩٩٦، نخستين امواج تلويزيون فارسى صداى آمريكا با اجراى احمد رضا بهارلو براى تمام دنيا پخش شد.

تا سال‌ها بعد، بهارلو خود سازنده و مجرى بسيارى از برنامه‌هاى خبرى تحليلى و سياسى اين تلويزيون بود. بهارلو در ادامه پس از برنامه هفتگى ميزگردى با شما، در ١١ سپتامبر ٢٠٠٢ برنامه (فصلى ديگر) و در ٦ جولاى ٢٠٠٣ برنامه روزانه خبرها و نظرها را راه‌اندازى كرد.

وسعت برنامه‌هاى بهارلو كه خود همزمان رياست بخش فارسى راديو و تلويزيون صداى آمريكا را بر عهده داشت به حدى رسيد كه مخاطبان هر زمان كه «پيچ تلويزيون» را مى‌چرخاندند، بهارلو مقابل دوربين نشسته بود و مشغول اظهار نظر و ارائه تحليل بود. امپراتورى بى‌رقيب بهارلو وقتى از هم گسست كه پخش راديويى صداى آمريكا به بنياد راديو آزاد آمريكا سپرده و از مجموعه‌VOA منفك شد كه اين آغازى بر افول اين پيرمرد بود.

بهاييان در صداى آمريكا

احمدرضا بهارلو نخستين رئيس بخش فارسى صداى آمريكا، اگر چه خود يك بهايى نبود امّا تمايل زيادى به نزديكى با بهاييان داشت. اين موضوع به خصوص در استخدام كارمندان بخش فارسى و گزينش همكاران ايرانى وى از ميان بهاييان مشهود است. همان‌طور كه قبلًا گفته شد نخستين همكاران وى در اين بخش رامش راسخ، بهروز عباسى و اكبر ناظمى بودند كه دو نفر نخست از بهاييان نامدار ايرانى در راديو و تلويزيون دوران پهلوى در ايران بودند.

در اطلاعيه گروهى از كارمندان و كاركنان راديو و تلويزيون ملى ايران در تاريخ ١٧ بهمن ٥٧ كه در روزنامه اطلاعات به چاپ رسيده بود، نام اين دو تن به همراه گروهى ديگر از كارمندان بهايى اين مجموعه دوران پهلوى به چشم مى‌خورد.

با آغاز به كار «كنت تام لينسون» به عنوان رئيس‌BBG ، ناگهان شيلا گنجى از بهاييان سرشناس و از اعضاى جامعه بهايى در سازمان ملل متحد، در غياب احمد بهارلو در آوريل ٢٠٠٤ به عنوان رئيس بخش فارسى‌VOA مشغول به كار مى‌شود. كنت تام لينسون كه خود از اعضاى‌AIPAC يا همان جامعه لابى يهوديان در ايالات متحده محسوب مى‌شود، گروهى از سرشناس‌ترين بهاييان را وارد چرخه مديريت صداى آمريكا مى‌كند كه «آوى داويدى»، «ستاره درخشش» يكى از مهره‌هاى اصلى رسانه‌هاى جامعه جهانى بهاييت و مهتاب فريد از جمله مهم‌ترين آنها بودند.

در اين ميان، آوى داويدى نقش بسيار مهم و تعيين كننده‌اى در روند بهايى سازى صداى آمريكا ايفا مى‌كند به گونه‌اى كه يك‌باره تعداد زيادى از كارمندان مسلمان‌زاده صداى آمريكا همچون على مستعانى و سيد رسول افخمى از اين مجموعه اخراج يا مستعفى مى‌شوند و جاى آنها را چهره‌هاى شاخص تلويزيون «صداى دوست» ارگان رسمى بهاييان در حيفا و اسرائيل مى‌گيرند.

به اين ترتيب با ورود شيلا گنجى به‌