باعث شد جبهه دنياخواهى يك طرف و جبهه تشيع و اسلام طرف ديگر قرار بگيرد، اين مبارزه شيعه دو تجزيه در جهان ايجاد مى‌كند؛ يك تجزيه در عالم مسيحيت كه مسيحيت صهيونى را از مسيحيت به اصطلاح مؤمن، مسيحيتى كه منحل در دنياگرايى اومانيسم و تجدد نشده است جدا مى‌كند؛ و هم چنين اهل سنتى كه محب هستند و مستضعف‌اند را از وهابيت و جريان نواصب جدا مى‌كند و اين اتفاق بسيار ميمونى است‌ «الَّذِينَقالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‌؛ ٦ همان كسانى كه [برخى از] مردم به ايشان گفتند: مردمان براى [جنگ با] شما گرد آمده‌اند پس از آن بترسيد [ولى اين سخن‌] بر ايمانشان افزودند و گفتند: خدا ما را بس است و نيكو حمايت‌گرى است».

واقعاً جريان بسيار شيرينى در حال اتفاق است، اين جبهه نفاقى كه مدّعى بود درگير با يهود است، درگير با كفّار است، كنار مسيحيت صهيونى و يهود قرار گرفته است. اين عامل پالايش دستگاه اهل سنت مى‌شود، عبور از اين مراحل با دميدن روح جديد عاشورا در جامعه شيعه اتفاق مى‌افتد. لذا سعى كنيم به استقبال اين حادثه و اين جريان برويم و اين عاشوراى جديدى كه مى‌آيد و آن بذر ابتلائى كه در قلوب شيعه پاشيده مى‌شود بذر بسيار مبارك و ميمونى است كه بايد به صورت جمعى و فردى به استقبال آن برويم و سعى كنيم با دريافت آن عنايتى كه در اين صلوات بر سيدالشّهداء (ع) بر جامعه شيعه مى‌شود ان‌شاءالله آماده براى گذار از اين فتنه‌ها شويم، اين جريان ان‌شاءالله بستر عبور و گذار ما از فتنه عظيم اتحاد احزاب كفر و شرك و نفاق و توطئه عليه توحيد است.

اميدوارم ذائقه جامعه شيعه در اين ايام بتواند آن صلوات و رحمتى را كه خداوند بر سيدالشّهدا (ع) مى‌فرستند بچشند و با چشيدن اين صلوات، از اين ابتلاء سنگين و اين مسير پرخطر، ان‌شاءالله با عافيت و آسايش عبور كنيم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره مؤمنون (٢٣)، آيه ٦٠.

(٢). سوره انعام (٦)، آيه ٧٦.

[٣]. سوره طلاق (٦٥)، آيه ٢- ٣.

[٤]. سوره يس (٣٦)، آيه ٦٠.

(٥). سوره بقره (٢)، آيه ١٥٥.

(٦). سوره آل عمران (٣)، آيه ١٧٣.

بر گذرگاه اين موسم‌

دلم را خانه غم آفريدند		مرا با درد توأم آفريدند
ز سر تا پاى من اندوه بارد		مرا مثل «محرّم» آفريدند