گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٦٩ - * ادامه اذكار تعقيب نماز صبح

باشيد كه آفرينش و تدبير از آن او مى‌باشد، پربركت است خداوندى كه پروردگار جهانيان است. پروردگار خود را از روى تضرع و پنهانى بخوانيد، او متجاوزان را دوست نمى‌دارد و در زمين پس از اصلاح آن فساد نكنيد و او را با بيم و اميد بخوانيد، همانا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است‌[١]».

و دو آيه آخر سوره كهف را كه اين است:

قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً* قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً.

«بگو اگر درياها براى كلمات پروردگارم مركب شود، درياها پايان مى‌يابد، پيش از آن‌كه كلمات پروردگارم پايان يابد، هرچند همانند آن را كمك آن قرار دهيم. بگو من فقط بشرى هستم مثل شما كه به من وحى مى‌شود، تنها معبودتان معبود يگانه است، پس هركه به لقاى پروردگارش اميد دارد، بايد كارى شايسته انجام دهد

[١]- سوره اعراف: ٥٤- ٥٦.