گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٥٣ - * قنوت و آداب و دعاهاى آن

و بعد از كلمات فرج مى‌گويى:

اللّهمّ اغفر لنا و ارحمنا، و عافنا و اعف عنّا في الدّنيا و الآخرة، إنّك على كلّ شي‌ء قدير.

«خدايا! ما را بيامرز و رحمت نما و به ما عافيت عطا كن و در دنيا و آخرت مورد عفومان قرار ده. همانا تو بر هر چيزى توانايى».

سپس مى‌گويى:

اللّهمّ إليك شخصت الأبصار، و نقلت الأقدام، و رفعت الأيدي، و مدّت الأعناق، و أنت دعيت بالألسن، و إليك سرّهم و نجواهم في الأعمال، ربّنا افتح بيننا و بين قومنا بالحقّ، و أنت خير الفاتحين. اللّهمّ إنّا نشكوا إليك فقد نبيّنا، و غيبة إمامنا، و قلّة عددنا، و كثرة عدوّنا، و تظاهر الأعداء علينا و وقوع الفتن بنا، ففرّج ذلك اللّهمّ بعدل تظهره، و إمام حقّ نعرفه، إله الحقّ آمين ربّ العالمين.

«خدايا! چشم‌ها به سوى تو خيره شده و گام‌ها به سوى تو برداشته شده و دست‌ها به سوى تو برداشته و گردن‌ها به سوى تو كشيده شده است و تو با زبان‌ها خوانده مى‌شوى و پنهان و نجواى مردم در اعمال به سوى تو باشد. اى پروردگار ما! ميان ما و قوم ما به حق راه بگشاى و تو بهترين گشايندگانى. خدايا! به تو از فقدان پيامبرمان و غيبت امام‌مان و كمى عددمان و زيادى دشمنان‌مان و همدستى‌