گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٨٥ - * دعاى رسيده از امام رضا

براند. سپس اى پروردگارم! به حلم تو در برابر خطاكاران و عفو تو از گنهكاران و رحمت تو به عاصيان بازگشتم (و با همان سنگينى بار گناه) با توكل بر تو اميد به سوى تو آوردم و خود را در برابر تو افكندم و شرح شكايت به تو آوردم و از تو مى‌خواهم اندوهم زدوده شود، هرچند مستوجب آن نيستم، و مى‌خواهم كه غم از من برطرف گردد، هرچند مستحق آن نيستم، و طلب عفو فقط از تو دارم و به تو اميد دارم اى مولاى من!

خدايا! بر من به گشايش از گرفتارى منت بگذار و به آسانى بيرون رفتن از مشكلات احسان كن و با رأفت خود مرا از راه كج دور كن و با درگذشتن از گناهانم از زندان اندوه رهايى‌ام بخش و به رحمت خود مرا از اسارت آزاد كن و خشنودى خود را بر من تفضل كن و احسانت را بر من عطا فرما و از لغزش من درگذر و مشكل مرا برطرف كن و به اشك من ترحم نما و دعايم را رد مفرما و با گذشت خود مرا محكم گردان و پشتم را به آن قوى گردان و امرم را به آن اصلاح كن و عمرم را زياده گردان و روز قيامت و وقت زنده شدنم مرا مورد ترحم قرار ده. همانا تو جواد و كريم و رئوف و رحيمى».