گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٩ - برخى آداب و دعاها

(كلينى) در كافى از امام باقر ٧ با سند حسن روايت كرده است‌[١]، و ظاهر اين است كه آن بسم اللّه اول (كه هنگام قرار دادن دست راست در آب گفتى)، كفايت از اين بسم اللّه نمى‌كند؛ چون اين بسم اللّه براى شروع به واجب است و آن بسم اللّه براى شروع به مستحب است، و علما تجويز كرده‌اند كه نيّت همزمان با شستن دست‌ها باشد، اگر شرايط شستن دست‌ها براى وضو جمع باشد، و همچنين همزمان با مضمضه و استنشاق باشد، و علت آن را چنين بيان كرده‌اند كه اين افعال سه‌گانه (شستن دست، مضمضه، استنشاق)، از جمله افعال وضوى كامل است، ولى ابن طاوس- طاب ثراه- در اين‌كه نيّت را مى‌توان همزمان با غير از شستن صورت نمود، توقف كرده است، و احتياط هم موافق با او مى‌باشد.

و هنگامى كه آب را به صورت مى‌ريزى، سزاوار است كه دست بر صورت بكشى، به جهت تأسّى به آنچه از معصومين عليهم السّلام نقل شده است، وقتى وضوى بيانى‌[٢] را ذكر مى‌كردند، و اين‌كه گفته شد سزاوار است كه همراه آب ريختن به صورت، به آن دست كشيده شود، براى اين است كه از مخالفت با بعضى از علما

[١]- فروع كافى: ٣/ ٢٥ ح ٤.

[٢]- مقصود از وضوى بيانى، وضوى رسول خدا ٦ مى‌باشد كه در روايات ائمه عليهم السّلام كيفيت وضو گرفتن رسول خدا ٦ براى مردم بيان شده است.