گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٩ - * فجر اول و فجر دوم

در تفسير اين سخن خداى تعالى: فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً فرمود: همانا ملائكه ارزاق فرزندان آدم را بين طلوع فجر تا طلوع شمس تقسيم مى‌كنند. پس كسى كه در اين وقت بخوابد، از روزى‌اش باز مانده است‌[١].

و روايت شده است كه نماز صبح در اعمال شب‌وروز، هر دو، نوشته مى‌شود،[٢] و كلينى در كافى از امام صادق ٧ در مورد اين سخن خداى تعالى:

إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً روايت كرده است كه فرمود: مراد نماز فجر است كه ملائكه روز و ملائكه شب بدان گواهى مى‌دهند. پس اگر بنده نماز صبح را در طلوع فجر بخواند، دو مرتبه براى او ثبت مى‌شود و ملائكه روز و ملائكه شب آن را ثبت مى‌كنند[٣].

* فجر اول و فجر دوم‌

اولين نورى كه نزديك صبح در افق به صورت مستطيل همانند عمودى باريك ظاهر مى‌شود، صبح كاذب ناميده مى‌شود. بعد اين نور افزايش مى‌يابد و طول و عرض آن نمايان مى‌شود و مانند نيم‌دايره‌اى در پهنه افق گسترده مى‌شود كه فجر دوم يا فجر صادق ناميده مى‌شود.

[١]- كتاب من لا يحضره الفقيه: ١/ ٥٠٤ ج ١٤٤١.

[٢]- تهذيب ٢/ ٣٧.

[٣]- فروع كافى: ٣/ ٢٨٣.