گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٦٦ - * ادامه اذكار تعقيب نماز صبح

كننده‌اى. خدايا! من به تو پناه مى‌برم از زايل شدن نعمتت و دگرگون شدن عافيتت و عقوبت ناگهانى‌ات و به بدبختى گرفتار شدن و از بدى آنچه قبلا در كتاب نوشته شده است. خدايا! من از تو به عزّت ملكت و سلطنت عظيمت و قوّت شديدت بر همه خلقت درخواست مى‌كنم كه بر محمد و آل محمد درود بفرستى و در حق من چنين و چنان كنى». حاجات خود را مى‌طلبى.

بعد اين دعا را مى‌خوانى:

اعيذ نفسي و ديني و أهلي و مالي و ولدي و إخواني و ما رزقني ربّي، و جميع من يعنيني أمره باللّه الأحد الصّمد الّذي لم يلد و لم يولد، و لم يكن له كفوا أحد، و بربّ الفلق إلى آخرها، و بربّ النّاس إلى آخرها.

«خودم و دين و خانواده و مال و فرزندان و برادرانم و آنچه پروردگارم روزى‌ام كرده و جميع كسانى كه امر ايشان مرا مشغول مى‌كند را در پناه خداى احد صمد كه نزاده و زاييده نشد و براى او هيچ‌گاه شبيه و مانندى نبوده است و در پناه رب الفلق، تا آخر سوره (را مى‌خوانى)، و رب الناس، تا آخر سوره (را مى‌خوانى)، قرار مى‌دهم».

آن‌گاه سوره حمد و آية الكرسى را تا (هُمْ فِيها خالِدُونَ) و اين دو آيه را مى‌خوانى: