گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٠٥ - * دعاى حزين

است، مگر نزد تو، و همت‌ها قطع شده، مگر بر آستان تو، و خردها از رفتن باز مانده، مگر به سوى تو، پس اميد به توست و التجا به سوى توست اى كريم‌ترين مقصود و اى بخشنده‌ترين كسى كه از او سؤال شده! به سوى تو فرار كردم اى پناه فراركنندگان! با سنگينى‌هاى گناهان كه آن را حمل مى‌كنم بر پشتم و شفيعى را به نزد تو جز شناختم به اين‌كه تو نزديك‌ترين كسى كه طالبان به او اميد دارند و بيچارگان به او پناه برند و راغبان به آنچه نزد اوست، آرزو دارند، نيافتم.

اى آن‌كه خردها را براى معرفت خود شكوفا و زبان‌ها را به ستايش خود گويا نمود و آنچه بر بندگانش احسان كرد، براى اداى حق آن كافى قرار داد! بر محمد و اهل‌بيتش درود فرست و براى اندوه‌ها بر عقلم راهى باز مگردان و براى باطل بر عمل من دليلى قرار مده، به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان!».

آن‌گاه دو سجده به‌جا مى‌آورى و تشهد مى‌خوانى و سلام مى‌دهى.

* دعاى حزين‌

پس از سلام، تسبيحات حضرت زهرا ٣ را مى‌گويى و اين دعا را كه معروف‌