گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٨٩ - * دعاى پايان نافله شب

مقصرم، و اگر من معدن‌هاى آهن دنيا را با دندان‌هايم بكنم و زمين آن را با مژه‌هاى چشم شخم نمايم و از خوف تو همانند درياها و آسمان‌ها و زمين‌ها خون و چرك بگريم، همه اينها در برابر حق زياد واجب تو بر من كم است. اى معبود من! اگر مرا پس از آن عذاب كنى، به عذاب همه خلايق، و براى آتش، بدنم را بزرگ گردانى و طبقات دوزخ را از من پر كنى، به‌طورى كه در آن غير از من معذّبى نباشد و آتش را غير از من هيزمى نباشد، همه اينها به عدل تو بر من كم است، در برابر زيادى آنچه من از عقوبت تو استحقاق دارم».

* دعاى پايان نافله شب‌

و وقتى كه از ركعت هشتم نافله شب فارغ شدى، اين دعا را مى‌خوانى:

يا اللّه يا اللّه (ده بار)، صلّ على محمّد و آله، و ارحمنى و ثبّتنى على دينك و دين نبيّك، و لا تزغ قلبي بعد إذ هديتنى، و هب لى من لدنك رحمة إنّك أنت الوهّاب.

« (ده بار) يا اللّه يا اللّه بر محمد و آل او درود فرست و به من رحم كن و بر دين خود و دين پيامبرت مرا ثابت نگه دار و دلم را پس از آن‌كه هدايتم كردى، منحرف مگردان و از جانب خود رحمت عطايم كن.