گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٦٤ - * شاخص

كند، و كامل كردن ركعت با فارغ شدن از ذكر سجده دوم است، اگرچه سر خود را برنداشته است، و هفت ركعت باقيمانده از نافله با نماز فريضه مزاحمت مى‌نمايد و اظهر اين است كه اين شش ركعت نافله اداء است؛ چون اين نافله هشت ركعتى در حكم يك نماز است. سپس نماز ظهر را بخواند و بعد از آن مواظب سايه باشد. پس اگر به چهار هفتم شاخص يا دو برابر آن، چنان‌كه گذشت، نرسيده بود، نافله عصر را شروع كند، و اگر سايه به مقدارى كه گفته شد رسيده بود، وقت نافله پايان مى‌پذيرد و نافله عصر هم مانند نافله ظهر است در تمام آنچه گذشت.

آنچه بيان شد، در غير روز جمعه است، و در روز جمعه به آن هشت ركعت نافله ظهر و هشت ركعت نافله عصر، چهار ركعت اضافه مى‌شود كه مجموع آن بيست ركعت مى‌شود و از بيست ركعت، هيجده ركعت آن را قبل از زوال به‌جا مى‌آورد در سه وقت؛ در وقتى كه روز پهن مى‌شود و وقتى كه روز بالا مى‌آيد و قبل از زوال، و دو ركعت باقيمانده از بيست ركعت را بعد از زوال به‌جا مى‌آورد.