ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٩٢ - باب(بيست و هشتم) اعتقاد در حساب و ميزان

حقتعالى در قرآن فرموده: در روز جزا هيچ آدمى و پرى سؤال از گناهش نميشود[١] يعنى از پيروان پيغمبر و ائمه ٦ و بس نه ديگران چنانچه در تفسيرش وارد شده و هر حساب‌شونده‌اى عذابكار است (يعنى معذب است) اگر همه عذابش همان طول مدت توقف باشد (و لو بطول وقوف) و هيچ كس نجات از آتش نمييابد و داخل بهشت نميگردد بعمل خود مگر برحمت خداوند.

و حقتعالى به بندگان از اولين و آخرين خطاب ميفرمايد بجمله عملهاى ايشان بيك سخن گفتن كه هر يك داستان خود را ميشنوند و غير از آن داستان را نميشنوند و هر يك چنان ميپندارند كه روى سخن خداوند با او است نه با ديگرى و در قدر مدت نيم ساعت از ساعتهاى دنيا حساب اولين و آخرين را مفروغ مينمايد و ابراز ميدهد بيرون مى‌آورد و آشكار ميكند براى هر آدمى نوشته كه آن را گشاده مى‌بينند و آن نوشته كل اعمالش را بر او ميگويد[٢] و فرو گذاشت نمينمايد هيچ عمل كوچكى و نه بزرگى را مگر آنكه همه را ضبط نموده.

و حقتعالى بنده را حساب‌كننده خودش قرار ميدهد و حكومت نماينده بر خودش باين طريق كه باو ميفرمايد: بخوان نوشته اعمالت را، امروز كافى است نفس تو حساب‌كننده بر تو[٣]، و حقتعالى مهر ميزند بر دهنهاى قومى و شهادت ميطلبند از دستها و پاهاشان و جميع اعضايشان بر عملى كه در دنيا ميكرده‌اند[٤] و آن قوم بپوست‌هاى بدن خود گويند: چرا شهادت‌

[١] فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌ‌( سوره الرحمن آيه ٣٨)

[٢] وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً

[٣] اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى‌ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً( سوره اسرى آيه ١٢ و ١٣)

[٤] الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‌ أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ‌( سوره يس آيه ٦٤)