ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١٢٨ - باب(سى و هشتم) اعتقاد در ظالمان

از آنها است بتحقيق كه خداوند هدايت نميفرمايد آن قوم را كه ظالمند[١] و فرموده: ميل بجانب آن كسان كه ستم كرده‌اند كه آتش بشما ميرسد[٢] و ظلم عبارت است از نهادن چيزى در غير موضعش، پس هر كه ادعا امامت نمايد و امام نباشد ظالم و ملعون است، و هر كه امامت را در غير اهل امامت نهد ظالم و ملعون است.

و جناب نبوى ٦ فرموده، هر كه انكار امامت على كند بعد از من انكار نبوت من نمود و هر كه انكار نبوت من كرد انكار خداوندى خداوند را نموده و فرمود: يا على توئى مظلوم بعد من و هر كه تو را ظلم نموده مرا ظلم كرده و هر كه تو را انصاف داد مرا انصاف داده و هر كه تو را انكار كرد مرا انكار نموده و هر كه دوستى با تو كرد دوستى با من كرده و هر كه دشمنى با تو نموده دشمنى با من نموده، و هر كه فرمان تو را برد فرمان من برده و هر كه نافرمانى تو كرد نافرمانى من كرده.

و اعتقاد ما در باره كسى كه انكار امامت امير المؤمنين على بن ابى طالب و ائمه عليهم السّلام بعد از آن حضرت نمود آن است كه مانند كسيست كه انكار نبوت جميع انبياء عليهم السّلام نموده اعتقاد ما در باره كسى كه اقرار بامير المؤمنين ٧ و انكار يكى از امامان ما بعد آن جناب كرده بمنزله كسى است كه اقرار بهمه انبياء نموده و منكر پيغمبر ما ٦ بوده باشد.

[١] وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌( سوره ممتحنه آيه ٢٤)

[٢] وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ( سوره هود آيه ١١٥)