ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٥٨ - باب(پانزدهم) اعتقاد در نفوس و ارواح

داد برادر ولادتى را.

و فرمود: بتحقيق كه ارواح ملاقات مينمايند در هواء و شناسائى بهم ميدهند و پرسش احوال از هم ميكنند و چون آيد روحى از زمين ارواح گويند بحال خودش گذاريد كه از هول عظيمى روى آورده (جسته خ ل) بعد از آن ميپرسندش فلان چه شد و فلان چه شد؟ و هر چه گويد در دنيا مانده اميد دارند كه آن كس بايشان ملحق شود و هر چه گويد مرد ارواح گويند بگو دال افتاد بگو دال افتاد.

و حقتعالى فرمود: هر كس وارد شود بر او غضب من پس بتحقيق كه بهلاكت افتاده‌[١] و فرموده: اما كسى كه سبك است ترازوهاى اعمالش، پس مادر مهربانش گودال هاويه است و چه دانستى كه چيست هاويه؟ آتشى است گداخته شده‌[٢]

[١] وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى‌( سوره طه آيه ٨٠)

[٢] وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ نارٌ حامِيَةٌ( سوره قارعة آيه ٧ و ٨ و ٩ و ١٠ و ١١)